Mensen achter machines Archieven - GreenTechPower

“Kleur en biodiversiteit in de openbare ruimte met Lubbe Lisse”

Helena — Fri, 11 Sep 2026 10:37:44 +0000

Lubbe Lisse is een familiebedrijf dat al meer dan 125 jaar kleur in het landschap tovert. Al in 1900 immers ging de drieëntwintigjarige Gerardus Johannes Lubbe, tuinder van beroep, zich als zelfstandig ondernemer vestigen. In de beginjaren richtte hij zich op de verkoop van bloem-en groentegewassen, de detailhandel van zaden en het veredelen van narcissen. Dat pionierswerk is na 125 jaar – en vijf generaties ervaring – verder uitgegroeid tot ‘de specialist in hedendaagse duurzame biodiversiteitsconcepten’. We bezochten het bedrijf in Lisse (Nederland), een dorp dat nauw verbonden is met Keukenhof, de hoofdstad van de tulpenbollen.

Op het bedrijf hadden we een gesprek met Dennis Ouwerkerk, verantwoordelijke verkoop België en Nederland, en met Frederik Houssin, die voor de verkoop in België instaat. Dennis draait al jaren mee in het bedrijf en kent het reilen en zeilen als geen ander.

GreenTechPower: ‘Mag ik zeggen dat jullie een aannemingsbedrijf zijn dat bloembollenmengsels plant?’

Dennis Ouwerkerk: ‘Wij zijn een bloembollengroothandel en leveren bloembollenmengsels in grotere aantallen voor de grotere projecten. Die bollenmengsels planten wij machinaal aan onder bestaande grasvelden of in de volle grond. Naast bloembollenconcepten werken wij ook met bloemenweidemengsels, waardoor we complete biodiversiteitsoplossingen kunnen aanbieden. We hebben ondertussen het gamma uitgebreid met aanverwante artikelen zoals bloemenweidemengsels en -matten, vaste planten en andere bloeiende concepten die een grote bijdrage leveren aan mens, dier en milieu. Op die manier kunnen we een langere bloeiboog creëren: van de eerste voorjaarsbloeiers tot zomerbloeiende soorten die insecten gedurende een langere periode ondersteunen.’

GTP: ‘Wie zijn jullie (potentiële) klanten?’

Frederik Houssin: ‘Openbare besturen, bedrijventerreinen, eigenaars van kastelen en parken, beheerders van ziekenhuizen en projectmakelaars. Daarnaast werken we ook samen met groenvoorzieners, landschapsarchitecten, aannemers in de openbare ruimte en organisaties die zoeken naar duurzame oplossingen voor klimaat, biodiversiteit en een aantrekkelijke leefomgeving.’

GTP: ‘Jullie aanvaarden opdrachten van honderd tot drieduizend vierkante meter. Zie ik dat juist?’

Dennis: ‘We maken een afweging waarbij voor alle partijen de deal economisch haalbaar moet zijn. En uiteraard hoort een strakke planning daar ook bij. De minimale oppervlakte is vooral afhankelijk van de manier van aanleggen. Voor machinale aanleg is een bepaalde schaalgrootte nodig om efficiënt te kunnen werken. Voor kleinere projecten bekijken we samen met de klant welke oplossing het beste past.’

GTP: ‘In hoeverre kunnen jullie snel inspelen op een plotse hogere vraag?’

Dennis: ‘Het grootste deel van onze werkplanning voor het najaar, inclusief de aankoop van bollen voor de mengsels, ligt al in het voorjaar vast. Naarmate het plantseizoen vordert, komen de partijen bollen binnen en eens het seizoen aan de gang is, raken de kwekers hun bollen ook niet altijd kwijt. Dus we kunnen blijven aanbieden en inspelen op de toenemende vraag. Een kleurenbeeld dat we verkocht hebben, gaan we zeker kunnen handhaven, al dan niet met andere bollen. Bovendien hebben we op vlak van aankoop een netwerk dat al decennia draait. En we maken ons sterk: vandaag de offerte, morgen geplant, overmorgen de factuur.’

GTP: ‘Wat kan ik mij zo voorstellen bij de grootte van een project?’

Dennis: ‘Dat kan gaan van 100 tot 3.000 m2. Soms ook meer. Al zijn dat niet altijd projecten in één keer hé, soms zit de opdracht verdeeld over meerdere stadsparken of een heel lange middenberm langs de weg. De keuze voor plantdichtheid en mengselopbouw hangt sterk samen met de functie van de locatie. Een intensief gebruikte stadsruimte vraagt bijvoorbeeld om een ander beeld en een andere plantdichtheid dan een ecologische berm waar natuurlijke ontwikkeling meer ruimte krijgt.’

De mengsels

GTP: ‘Hoeveel mengsels hebben jullie?’

Frederik: ‘Er zit op dit moment een twintigtal mengsels in het standaard aanbod. Maar wij maken de mengsels aan die de klant wenst. Een goed mengsel begint niet alleen bij kleur, maar vooral bij de juiste combinatie van soorten, bloeitijden en groeiomstandigheden. Bij combinaties van bloembollen en bloemenweidemengsels kijken we naar de wisselwerking tussen beide. Bloembollen zorgen vaak voor de eerste bloeiperiodes in het voorjaar, terwijl bloemenweidemengels de bloei en ecologische waarde verder kunnen verlengen.’ ‘In principe gaan wij ter plaatse, luisteren we naar de klant en bekijken zijn project. Daarbij kijken we naar factoren zoals bodemtype, lichtomstandigheden, vochtigheid, beheer en het gewenste eindbeeld. Op basis daarvan adviseren wij de klant in de juiste richting. In de wadi’s bijvoorbeeld kunnen zowel bollenmengsels als bloementapijten worden aangelegd. Deze bloementapijten worden meestal als matten in bakjes geleverd. We hebben sinds kort ook plukmengsels en dat is iets wat op begraafplaatsen aanslaat: hier kunnen de mensen zelf bloemen uitknippen om op de graven te zetten en tegelijk geeft het een decoratieve toets aan de begraafplaats.’

GTP: ‘Bestaat er eigenlijk een standaardmengsel dat overal toegepast kan worden?’

Dennis: ‘Nee. Natuurlijk hebben we een basisassortiment, maar ieder project begint met de locatie. Bodemtype, vochtigheid, licht, beheer en de gewenste uitstraling bepalen samen welk mengsel het beste past. Juist door die factoren goed op elkaar af te stemmen, ontstaan duurzame beplantingen die jarenlang aantrekkelijk blijven én bijdragen aan de biodiversiteit.’

GTP: ‘Is het belangrijk om te maaien na de bloei?’ Frederik: ‘Zeker, want anders worden de onderliggende grassen te dominant. Het is de bedoeling om geen al te voedselrijke bodems te

verkrijgen. Bij bloembollenweides is dit minder nodig. Bij bloembollen

is vooral het juiste maaimoment belangrijk. Het loof moet na de bloei voldoende tijd krijgen om af te sterven, zodat de bol voedingsstoffen kan opslaan voor het volgende groeiseizoen. Dat bepaalt in grote mate of een bloembol zich goed kan handhaven of zelfs kan verwilderen.’

Kleur van februari tot het najaar

Afhankelijk van de samenstelling van het mengsel bestaat de mogelijkheid om over meer dan een half jaar een rijk geschakeerde bloemenpracht te creëren. Door zorgvuldig bloembollen en bloemenweidemengsels op elkaar af te stemmen ontstaat een natuurlijke bloeiopvolging. De eerste bloembollen zorgen al vanaf februari voor kleur en voedsel voor bestuivers, waarna de bloemenweidemengsels het stokje overnemen richting zomer en soms zelfs het najaar. Zo ontstaat een landschap dat niet alleen aantrekkelijk oogt, maar ook een belangrijke ecologische functie vervult.

De prijs van de mengsels (tussen 20 en 60 euro/m2) wordt uitgedrukt in vierkante meters en varieert volgens de samenstelling. Hoe ‘rijker’ het mengsel en dus hoe langer de bloeiperiode, hoe duurder. Ook de plantdichtheid, gekozen soorten, voorbereiding van de locatie en wijze van aanleg spelen hierbij een belangrijke rol.

Een wegberm die twee keer per jaar gemaaid wordt, die vraagt een andere samenstelling dan een stadspark. Daar kies je bijvoorbeeld voor hogere soorten die de ontwikkeling van het gras goed kunnen voorblijven.

Het planten van de bloembollen en de aanleg van bloemenweides

GTP: ‘Hoe verloopt het planten?’

Dennis: ‘We hebben de standaard plantmachine met twee rijen die op één meter breedte werkt, de verstekplanter die naast de trekker kan werken, de planter voor taluds, en we planten ook handmatig met de gatenboor. Een andere optie is om de bloembollen uit te strooien en met grond af te dekken.’

De vrachtwagen voert de bollenmengsels aan en de chauffeur verdeelt deze in de trechter van de plantmachine die achter een kleine trekker hangt. Bij het planten opent een snijmes eerst de grasmat, waarna twee plantvoeten onder de grasmat schuiven en deze tijdelijk optillen. Via een transportband worden de bloembollen naar de uitloop geleid, waar ze op verdeelnaalden vallen. Hierdoor

worden de bollen gelijkmatig verspreid over de volledige plantbreedte van circa één meter (2 x 0,5 m). Achter de plantvoet valt de grasmat weer terug op haar plaats en wordt deze aangedrukt, waardoor slechts een smalle snijlijn zichtbaar blijft. Doordat de grasmat slechts tijdelijk wordt geopend en direct weer wordt gesloten, blijft de bestaande vegetatie vrijwel intact en is de verstoring van het terrein minimaal.

Als de klant een bloemenweide of een combinatie met bollenmengsel vraagt dan wordt de grond eerst geplagd, gefreesd en daarna bewerkt met de rotoreg. Nadat de bollen zijn geplant wordt er een bloemenweidemengsel ingezaaid. De bollen worden – afhankelijk van het mengsel en de bodemsoort – op gemiddeld vijftien centimeter diep geplant.

In België kozen Riemst, Ardooie, Balen en Knokke al voor bloemenmengsels van Lubbe Lisse.

Het bericht “Kleur en biodiversiteit in de openbare ruimte met Lubbe Lisse” verscheen eerst op GreenTechPower.

200 jaar tuin(bouw)machines in België

Helena — Sun, 06 Sep 2026 19:22:56 +0000

De titel van deze rubriek, ‘Mensen achter machines’, is wellicht nog nooit zo passend geweest als nu. Als we het boek over 200 jaar tuin(bouw)machines doorlezen dat deze maand uitkomt, dan hebben er in de tuinbouwmechanisatie in België heel veel mensen achter machines gestaan. Auteur van het boek is Willy Kempeneer die vroeger zelf importeur en verdeler was van meerdere gerenommeerde merken.

Boek én museum

Dat Willy Kempeneer gepassioneerd is door de sector van tuin en park laat geen twijfel. In het kielzog van dit boek heeft hij de eerste steen gelegd van wat hij in Dilbeek wil zien uitgroeien tot een museum over techniek en machines voor de groensector. De aanloop naar het boek is een werk geweest van lange adem, veel internationale contacten en netwerken met mensen die de groensector in hun hart dragen.

We hadden in de loop van deze zomer een gesprek met de auteur over het wie, wat, hoe en wanneer in de sector. Naarmate het gesprek vorderde, leek het ons duidelijk dat ons land hierin een heel belangrijke rol heeft gespeeld. Gekoppeld aan dit boek en het museum zal er ook een website lopen waarin verdere info wordt gedeeld. De lancering van het boek is voorzien voor deze maand, het museum zal opengaan in de lente van 2027.

Het museum zelf is ontstaan vanuit het verhaal van de Dilbeekse groentekwekers, die destijds de Brusselse markt beleverden. Zoals bij de meeste grote steden was het platteland rond die steden de leverancier van groenten en voedsel voor de stedelingen.

Vanuit dat verhaal is dan het grotere opzet gegroeid van het museum dat begint met de geschiedenis van Budding, de uitvinder van de cilindergrasmaaier. Vervolgens is het geheel verder chronologisch uitgebouwd met de zaai- en krabmachine, de rugsproeier-vernevelaar … tot en met de robotmaaier, die in zijn huidige vorm een Belgische uitvinding was.

Als we door het museum lopen, valt op hoeveel machines lokaal werden gebouwd en echt toegespitst waren op de lokale behoeften, te beginnen met de zeis voor het grasmaaien, de rolschoffel voor onkruid wieden, de krabmachine voor gebruik tussen de witloofrijen onder andere, en de evolutie van de spuit- en vernevelmachines waarin het Duitse Holder dan een belangrijke rol speelde.

Tegelijk daarmee zien we de opkomst en ontwikkeling van de motocultoren met benzine-, tweetakt- of petroleummotoren. Deze motocultoren werden uitgerust met een aanhanger, een V-ploeg, een cultivator, een aardappelrooier

… Heel vaak van lokale makelij. Verder zien we de aangedreven frezen met verschillende vormen van messen, meerdere chassis- en spoorvarianten, en meer dan één draairichting op het toneel verschijnen.

Begin jaren ’70 kwam de particuliere motoculteur met allerlei accessoires in beeld. Die periode kenmerkte zich door de petroleumcrisis van 1973 met onder andere exploderende voedingsmiddelenprijzen. De kleine boeren begonnen destijds hun boerderij af te bouwen en hun grond te verkopen of te verdelen onder hun kinderen. En die wisten nog hoe ze groenten moesten kweken. Zij investeerden massaal in motocultoren om groenten te verbouwen. Deze hausse heeft tot begin jaren ’80 aangehouden. Van dan af kwamen de kleinere vierwieltuinbouwtractoren meer op de voorgrond: machines met 12, 20, 40 tot 60 pk.

Bij de grasmaaiers ging de evolutie naar zitmaaiers met grotere werkbreedtes en maaidekken met meerdere messen tot frontmaaiers met middenopvang.

In 1969 werd in Amerika de eerste autonoom rijdende maaier gepresenteerd. Deze MowBot woog ongeveer 57 kilo, werkte op een loodaccu, maaide ongeveer 3 uur autonoom en gebruikte een begrenzingsdraad.

De Engelse Flymo was dan een apart geval en zweefde op de lucht boven het grasveld. Het maaidek van deze machine wordt met een ventilator boven de grond gehouden terwijl het gras onder het dek wordt fijngemalen. In de jaren ’70 kreeg de Flymo een oranje kleur en werd hij geprofileerd als dé vrouwvriendelijke maaier. Toen ging de verkoop door het dak. Een verdere evolutie was het mulchen tot en met het verfijnd ‘recyclingsysteem’ van Toro. Dan is het een combi geworden tussen mulchen en opvangen en begin jaren ’90 verscheen de robot op zonne-energie in beeld.

Belgische uitvinding: robotmaaier op zonne-energie

De Belgische ingenieur en uitvinder André Colens uit Schaarbeek begon in het begin van de jaren ’90 een robotmaaier in elkaar te knutselen die op zonne-energie kon rijden. Deze machine gebruikte twee motortjes voor de wielen en één om de maaischijf aan te drijven. Het idee van de maaischijf met losse mesjes haalde hij uit de landbouw. Hij ontwikkelde rond 1992 een autonome robotmaaier op zonne-energie, de Solar Mower. Eerst is hij gaan meten hoeveel stroom de drie motoren nodig hadden. Vervolgens ging hij na hoeveel stroom er uit een zonnepaneel komt en die is hij gaan opslagen in een batterij. Dan heeft hij een software ontwikkeld op een printplaatje op zo’n manier dat er een code nodig was om heel dat ding te kunnen opstarten, in combinatie met een sleutel om in de software te geraken. Husqvarna nam het concept over en bracht in 1995 de eerste commercieel succesvolle Solar Mower-robotmaaier met laadstation op de markt. André Colens heeft rond die periode nog verschillende patenten op zijn naam staan, onder andere de ballpicker. In 2002 verkocht hij het bedrijf aan zijn landgenoot Michel Coenraets. Dat werd voor Colens de aanzet tot een nieuw bedrijf, Belrobotics. Dat specialiseerde zich vervolgens in professionele robotmaaiers.

De Belgische ingenieur en uitvinder André Colens, ontwerper van de robotmaaier op zonne-energie.

Samengevat

Het hele verhaal van de geschiedenis van tuin en park in België is een puzzel waar een kat haar jongen niet in vindt. Willy Kempeneer slaagt er wel in om door de bomen het bos te laten zien waarin de tuinbouwmechanisatie zich de laatste 200 jaar heeft ontwikkeld. Hij geeft ook een verklaring voor bepaalde bedrijfsovernames die in het verleden gebeurden en ook in de toekomst nog zullen plaatsvinden. Meer dan het lezen waard.

De MowBot uit 1969 was de eerste autonome maaier met een begrenzingsdraad.

De Ransomes-cilindermaaier is een van de unieke exemplaren uit de verzameling.

GreenTechPower heeft 5 boeken om te verdelen onder de lezers. De eerste vijf die zich laten horen met een korte anekdote over de tuin(bouw) mechanisatie in België krijgen het boek gratis toegestuurd. Uit deze vijf verhalen halen we dan het sterkste naar voor en dat komt in een volgende editie van GreenTechPower. Geprikkeld? Mail dan je verhaal of anekdote naar peter.menten@greentechpower.eu.

Het bericht 200 jaar tuin(bouw)machines in België verscheen eerst op GreenTechPower.

Parts & Service World

Helena — Wed, 26 Feb 2025 20:43:54 +0000

We trokken naar het Duitse Kassel waar we de beurs Parts & Service World bezochten. De organisatie lag in handen van Granit dat samen met het Duitse magazine Agrartechnik dit event voor de derde keer organiseerde.

Deze beurs is gestart als een initiatief om het aanbod van wisselstukken en werkplaatsuitrusting op de markt samen te brengen, en klanten de kans te geven om de vragen te stellen waar ze mee zitten. Het jaar na jaar toenemend aantal standhouders getuigt van de nood aan een dergelijke mens-tot-mensuitwisseling. Zeker in deze tijd waarin het grootste deel van deze handel via het internet verloopt.

Onze ervaring op deze tweedaagse beurs leerde dat de wereld van de wisselstukken echt niet saai is en zelfs heel fascinerend kan zijn. Op de beurs stond niet alleen een groot aantal leveranciers van machineonderdelen, maar er was ook een hele hal gewijd aan werkplaatsuitrusting, en dat voor een deel in combinatie met het onderwijs. Samenwerking tussen het onderwijs en het bedrijfsleven: daarin is Duitsland altijd al sterk geweest.

Deze beurs met 220 exposanten die door 17.500 buitenlandse gasten werd bezocht, mag terecht een succesformule genoemd worden. Jaar na jaar stijgt het bezoekersaantal en ook de animo op de beurs.

Klanten-dealers en fabrikanten leren elkaars behoeften kennen

Het opzet van deze Parts & Service World is om de klanten- dealers en medewerkers van Granit in contact te brengen met de leveranciers van de onderdelen, toepassingen en technische oplossingen. Voor de (onderdelen)leveranciers is dit de ideale gelegenheid om te vernemen wat er op de markt leeft en hoe ze hun aanbod hier nog verder kunnen op toespitsen. De machinedealers van hun kant vinden hier een pak technische oplossingen voor problemen waar ze al langere tijd tegenaan lopen. Een win-winsituatie voor beide partijen dus. Het onderwijs krijgt hier de kans om ideeën en kennis uit te wisselen en krijgt het neusje van de zalm op vlak van technologische evolutie voorgeschoteld. Met een kijk achter de schermen van een wereld die anders gesloten zou blijven. De exposanten zelf kunnen hier ook nieuwe concepten voorstellen en via de feedback van de bezoekers vernemen of er potentieel in zit of niet.

Het bericht Parts & Service World verscheen eerst op GreenTechPower.

In weer en wind, te land en op het water

Helena — Thu, 30 Jan 2025 11:15:37 +0000

Aannemingsbedrijf Cocquyt uit het Oost-Vlaamse Beervelde is al twee generaties lang een van de grootste spelers in openbare werken. Stichter Antoine Cocquyt, een boerenzoon uit Evergem, en zijn echtgenote Lisette als dochter van een landbouwer en aannemer uit Hamme, startten het bedrijf in 1968. Ondertussen is de leiding in handen van dochter Martine en haar partner Johan De Cock. De opvolging is verzekerd door haar zoon Ruben die na zijn ingenieursstudie in het bedrijf wil komen. Dochter Laura, die bio-ingenieur studeerde, houdt de boot nog even af. Met vijfenveertig man personeel is Cocquyt een veel geziene aannemer langs Vlaamse wegen.

Johan en Martine

Met niks begonnen

Stichter Antoine Cocquyt begon in 1968 met het manueel kuisen van beken. Moeder Lisette regelde alles achter de schermen. Toen het bedrijf enkele jaren later in volle expansie geraakte, was de naam Cocquyt terug te vinden bij de gespecialiseerde werken in Antwerpen, Oost- en West-Vlaanderen, Limburg, Vlaams-Brabant, kortom over heel Vlaanderen. Antoine draaide zijn hand niet om voor de moeilijkere en gevaarlijkere werken.

Martine Cocquyt: ‘Ik was de jongste van drie meisjes en trok in mijn vrije tijd het meeste op met mijn vader op de werven. Mijn andere zus ontfermde zich over de administratie en zo zijn we vanzelf mee in de zaak gerold. Na onze studies kwamen we beiden in de zaak. Voor mijn zus was dat in 1991, ik startte in 1998. Toen ik in de zaak kwam, leidde mijn vader het bedrijf nog zelf en het was maar met mondjesmaat dat hij de teugels uit handen gaf.’

Vrouw aan het stuur: je plaats innemen

Martine: ‘Het voordeel voor mij was dat ik van kleins af aan in het bedrijf ben opgegroeid. Als zesjarige ging ik al mee op de werven. Ik kende dus het klappen van de zweep. Voor mijn vader mocht je pas leiding geven aan anderen als je zelf al die dingen beheerste. Zolang ik studeerde en enkel in de vakantieperiodes meewerkte, liep dat vlot. Zodra je echter zelf mee leidinggevend wordt, dan wordt er veel meer van je verwacht. Mijn vader was eind de vijftig toen ik mee in de zaak kwam en de generatie waar hij leiding aan gaf, die werd ook stilaan opgevolgd door de volgende. Hij was heel sociaal in de omgang, ook met de jongere generatie en dat maakte dat hij het bedrijf moeilijk kon loslaten. Tot zijn tweeëntachtig liep hij nog alle dagen rond van de ene werf naar de andere.’

GreenTechPower: ‘Je vader is begonnen met kleine werkjes. Van waar kwam de switch om grotere projecten aan te pakken?’

Martine: ‘Mijn vader is gestart met het handmatig ruimen van beken. Hij kocht snel een eerste kraan en begon dan aan de grotere werken mee te doen via openbare aanbestedingen. Vanuit dat aannemersbloed langs moederskant en gecombineerd met een neus voor zaken zaten we zowel bij de kleinere aannemers in de maaiwerken als bij de grotere in de waterbouwwerken. Mijn vader kon heel snel op de kar springen als er zich een opportuniteit aandiende. Voor een speciaal werk kocht hij bijvoorbeeld onmiddellijk een nieuwe machine of hij bouwde er zelf een om toch het werk te kunnen binnenhalen. Zo zijn wij bijvoorbeeld begonnen met tunnelreiniging en andere speciale werken. Pa was denken en doen, ma was zorgen dat alles – op papier – geregeld werd. Daarin vulden ze elkaar mooi aan. Mijn pa had iets enthousiasmerends over zich waarmee hij de mensen kon meetrekken.’

Van vader op dochter

2023 was een jaar van veranderingen voor het bedrijf.

Martine: ‘Vorig jaar is mijn vader gestorven en heeft mijn zus een andere wending aan haar professioneel leven gegeven. Mijn dochter Laura studeerde af als bio-ingenieur land- en bosbeheer en Ruben zit nu in zijn laatste jaar burgerlijk ingenieur werktuigkunde. Die springt zoveel mogelijk bij voor zover zijn studies dat toelaten. Hij zal wellicht het roer van mij overnemen. Vorig jaar hebben mijn partner Johan en ikzelf dan ook de boerderij met akkerland en vleesvee mee overgenomen. Dat landbouwbedrijf is ook steeds een rode draad door het leven van mijn ouders geweest.’

GTP: ‘Waarin maakt de vrouw een verschil in de aannemerij?’

Martine: ‘Als vrouw heb je het zeker niet makkelijker in deze pure mannenwereld. Ook het technische gedeelte is iets waar mannen elkaar beter in begrijpen. De stijl van ondernemen is vaak ook verschillend. Al denk ik dat karakter nog meer verschil maakt.’

GTP: ‘Wat is de sterkte van Cocquyt als bedrijf?’

Martine en Johan: ‘Ons bedrijf is opgebouwd door de mensen. We hebben medewerkers die hier vanaf hun zestien jaar werken en nog actief zijn. Hun inzet en creativiteit zijn de kern van ons bedrijf. En dat merken we ook bij de jongere generatie hier: zij wordt aangestoken door de ervaring en drive van de pioniers. Dat geeft een positieve vibe door heel het bedrijf.’

GTP: ‘Waarom zou een opdrachtgever op Cocquyt beroep doen?’

Martine: ‘Omwille van onze knowhow in verschillende sectoren: Johan of ik zijn altijd bereikbaar en weten waarover we spreken. En we kunnen kort op de bal spelen. We mogen zeker onze beroepsfierheid aanhalen en zijn gepassioneerd door onze job. En op technisch vlak deinzen we voor niks terug.’

GTP: ‘En waarom zou iemand bij Cocquyt komen werken?’

Johan: ‘Het werk is heel divers en dat maakt het zo boeiend. Niemand doet hier heel het jaar door hetzelfde werk. De ene keer zit de kraanmachinist op een grote kraan, de andere keer op een minigraver en nog een andere keer op een trekker met zuigwagen. Die afwisseling zorgt ervoor dat mensen heel het jaar door aan het werk kunnen blijven en dat ze het niet beu worden. Het houdt hen ook scherp. Dat maakt wel dat het moeilijker is voor ons om mensen te vinden omdat ze van meerdere markten thuis moeten zijn. Een collega-medewerker is bij ons iemand die ook meedenkt, bijvoorbeeld bij de opstart van een werf. Weinig mensen beseffen wat een medewerker bij ons allemaal moet kunnen en kennen. Bovendien wil ik er nog aan toevoegen dat er fors wordt geïnvesteerd in nieuw materieel waarbij onze mensen zelf hun input mogen geven. Dat werkt motiverend!’

Martine: ‘Door het aanwerven van nieuwe mensen komt er een positieve groepsdynamiek. Investeren in mensen en middelen zet veel in beweging. De mensen die bij ons beginnen, mogen van de verschillende jobs proeven. Dan zien we snel wat iemand het beste ligt en kunnen we hem of haar naar die job begeleiden. We staan zelf dagelijks midden tussen onze mensen wat zorgt voor een nauwe band.’

GTP: ‘Langs welke kanalen vinden de nieuwe medewerkers jullie?’

Martine: ‘Mond-tot-mondreclame, Facebook, sociale media en we geven ook een starterspremie aan onze personeelsleden als ze zelf mensen aanbrengen. Vroeger waren we daar niet echt mee bezig, maar in deze tijd is het belangrijk om naar buiten te komen. Het is een combinatie van verschillende kanalen.’

GTP: ‘Sinds drie jaar zit Johan mee in het bedrijf. Hoe ervaar je dat?’

Martine: ‘Johan heeft vroeger zelf een tuinaannemingsbedrijf gehad en weet dus van aanpakken. Op zich zijn wij een sterke tandem, vooral aan de technische kant en commercieel maakt hij het verschil: ik hou me bezig met alles wat aanbestedingen, administratie en planning betreft, hij is eerder de arm naar buiten toe. Het is prettig werken als je partner over je schouder wil meekijken en klankbord kan zijn. Omgekeerd gebeurt hetzelfde. Wij hebben de laatste twee jaren bijzonder zwaar geïnvesteerd en die beslissingen nemen gaat makkelijker als je met z’n tweeën achter een bepaalde keuze staat.’

GTP: ‘Wat zijn de plannen voor de toekomst?’

Johan: ‘We hebben in Lokeren in het industriepark een terrein gekocht waar we binnenkort gaan bouwen. Om het bedrijf futureproof te maken, vooraleer het over te dragen aan de volgende generatie, is het belangrijk om uitbreidingspotentieel te voorzien. Dat hadden we hier in Beervelde niet meer. Vanuit de nieuwe locatie gaan we logistiek goed kunnen samenwerken met ons GRP (Grond Recyclage Platform Gent, zie kader) in de Gentse haven.’

GTP: ‘Is de aannemerswereld veranderd tegenover pakweg twintig jaar geleden?’

Martine: ‘De snelheid van zakendoen is toegenomen en er is de vluchtigheid waarmee alles verandert. De concurrentie is bitsig, en we zien veel fusies waardoor bedrijven ook groter en groter worden. Deze bedrijven kunnen alleen marktaandeel kopen door andere bedrijven over te nemen. Doordat wij in het verleden het geld opnieuw in het bedrijf investeerden zijn we nu financieel gezond en kunnen we de uitdagingen aan. Grote bedrijven kampen, misschien nog meer dan wij, met de vraag naar bekwaam personeel.’

Johan: ‘In andere sectoren kunnen bedrijven automatiseren, in de onze omzeggens niet. We hangen volledig af van onze medewerkers en hun prestaties. Misschien heb je binnen twintig jaar een graafmachine die volledig autonoom kan werken, maar een kubieke meter grond zal je nog altijd moeten afvoeren, of een beschoeiing zal nog altijd manueel moeten worden opgebouwd. Vroeger waren er veel ongeschreven regels in het zakendoen waardoor bedrijven elkaar respecteerden. Nu is dat onderlinge respect weg. Verder zien we dat de marges nog kleiner worden en dat de concurrentie groter wordt.’

Martine: ‘Vroeger werd er met een laser op de kraan gewerkt, nu heeft elke kraan een 3D gps-systeem. Vroeger werkte een kraanmachinist op zicht en gevoel, nu op zijn virtuele lijn. Als deze lijn niet klopt dan kun je je de gevolgen al wel voorstellen. Bij het ruimen van grachten bijvoorbeeld blijft het belangrijk dat de kraanman weet waarmee hij bezig is.’

‘We worden als aannemer ook meegetrokken in de spiraal van nooit genoeg. Het is een vicieuze cirkel. De winstmarges staan onder druk en dus moeten we aan schaalvergroting doen. Door deze schaalvergroting moeten we onze werven verder van de deur gaan zoeken en dat jaagt dan weer de kosten omhoog.’

GTP: ‘Werken met onderaannemers dan?’

Martine: ‘Wij doen dat inderdaad. Doordat de deadlines steeds korter worden en er vaak grote hoeveelheden grond of slib op korte termijn moeten worden verzet, werken wij regelmatig samen met onderaannemers. Bij elk project zijn er wel eigen medewerkers en ploegbazen aanwezig waarbij we dan externe transporteurs inhuren. We proberen enkele vaste onderaannemers het hele jaar door werk te bieden, zodat we op hen kunnen rekenen. Dit werkt natuurlijk in twee richtingen.’

‘Als hoofdaannemer dragen we verantwoordelijkheid, maar we kunnen niet een hele werf uitbesteden aan onderaannemers. Ons werk is te specifiek en we werken met kleine teams, wat betekent dat je op iedereen moet kunnen rekenen. Daarom is onderaanneming niet altijd zo vanzelfsprekend.’

Het bericht In weer en wind, te land en op het water verscheen eerst op GreenTechPower.

Onze jongeren zijn de puzzelstukken van de toekomst

Helena — Tue, 17 Dec 2024 14:27:20 +0000

In oktober gingen we in het West-Vlaamse Oedelem kennismaken met de leerlingen en de teeltleiders van het Land- en Tuinbouwinstituut. Hoewel de school oorspronkelijk als landbouwschool werd opgestart, deed de richting tuinbouw toch haar intrede, en zelfs met groot succes.

Behalve voor tuinbouw kan je in Oedelem eveneens terecht voor de richtingen landbouw, natuur- en groentechnieken, en biotechnologische wetenschappen. Momenteel telt de school ongeveer 360 leerlingen verdeeld over 34 klassen en drie verschillende studieniveaus. Wij hadden een gesprek met praktijkdocent Tom Van den Abeele. Hij was zelf ooit actief als tuinaannemer, maar omwille van gezondheidsredenen besloot hij een carrièreswitch te maken naar het middelbaar onderwijs als vakdocent. Hier staat hij in voor de theoretische en praktische vakken van het vijfde, zesde en zevende jaar.

GreenTechPower: ‘Hoe zijn de richtingen bij jullie opgebouwd?’

Tom Van den Abeele: ‘Onze school biedt een gamma van verschillende opleidingen en dat op drie verschillende studieniveaus. Je hebt enerzijds ‘arbeidsfinaliteit’, beter bekend als de beroepsrichting waar men leerlingen klaarstoomt om na hun middelbare school onmiddellijk aan het werk te gaan. Anderzijds heb je ‘dubbele finaliteit’ waar je zowel mee kan doorstromen naar het hoger onderwijs als rechtstreeks aan het werk kan gaan. Daarnaast heb je ook nog de ‘doorstroom’-richting waar je wordt voorbereid op verdere studies.’

Verandering in de leerplannen

Tom: ‘Onlangs werd er vanuit de overheid beslist dat afgestudeerden van het zevende jaar beroeps geen technisch diploma zullen hebben na het afstuderen. Ze krijgen wel een bewijs van beroepskwalificatie. Het belang daarvan is vooral gerelateerd aan de bijkomende beroepsgerichte competenties die leerlingen verwerven en die een meerwaarde vormen om aan de bak te komen op de arbeidsmarkt. Met het bewijs van beroepskwalificatie alleen kan een afgestudeerde leerling niet starten aan een opleiding aan de universiteit of hogeschool. Dat vinden we bijzonder spijtig en is ook moeilijk te begrijpen. Je hebt namelijk altijd wel enkele leerlingen die ondanks hun beroepsrichting toch doorstromen naar groenmanagement of tuinarchitectuur.’

Zelfstandig aan het werk

Tom: ‘Voor mij is het belangrijk dat leerlingen tijdens de praktijkuren zelf aan de slag gaan, zoals in het echte leven. Net daarom hebben we het schooldomein ingedeeld volgens de ervaring van de klasgroepen: inventariseren, opvolgen, bijplanten, registreren, voorstellen doen inzake verbetering etc. Het zesde jaar mag met de machines werken terwijl een derdejaarsleerling dat bijvoorbeeld nog niet mag. Het is door de leerlingen enige vorm van verantwoordelijkheid te geven dat je snel kan onderscheiden wie het best welke rol op de werkvloer zal opnemen.’

Opleidingen

Tom: ‘De school zelf geeft ook verschillende gecertifieerde opleidingen zoals bijvoorbeeld het volgen van een G-rijbewijsopleiding. Dit gaat via een externe organisatie, maar vindt plaats op school. Er zijn verschillende collega’s die de opleiding hebben genoten en dus ook die rijlessen kunnen geven. Een collega en ikzelf geven minigraverlessen aan de zevendejaars. We bieden deze opleiding vrijblijvend aan, maar dit tegen een scherpe prijs. Als leerlingen deze opleiding extern willen gaan volgen, kost ze een pak meer. De arbeidsmarkt vraagt meer bekwame vakmensen waardoor een dergelijk certificaat in het voordeel van de leerlingen speelt.’

Stageplaatsen

Tom: ‘Tijdens de stages krijgen leerlingen vaak mooie kansen om bij hun stagebedrijf aan de slag te gaan, mede door de sterke vraag naar medewerkers in de sector. Daarnaast zie ik dat openbaar groen steeds belangrijker wordt. Mensen kiezen tegenwoordig vaker voor compacte, onderhoudsvriendelijke tuinen, wat zorgt voor een grotere vraag naar creatieve en duurzame manieren van aanleg. Met de stijgende kosten in de sector vinden we het belangrijk om onze leerlingen goed voor te bereiden, zodat ze tijdens hun stages een brede waaier aan ervaringen opdoen. In het vijfde jaar ligt de nadruk op tuinonderhoud, terwijl het zesde jaar meer focust op aanleg.’

Eindwerken

Tom: ‘In het zesde jaar groenaanleg en beheer A-finaliteit krijgen leerlingen de kans om in groepen van drie à vier personen een tuinproject van A tot Z uit te voeren. Ze werken aan een tuin van ongeveer 100 m2, die ze verfraaien met elementen zoals een terras, pad, klinkerboorden, beplanting, gazon, vijver, pergola of houten constructie voor klimplanten. Dit project, dat in september start als onderdeel van hun GIP, vereist dat ze de tuinen klaarzetten volgens de regels van de kunst en met alle benodigde machines. Voorafgaand scheren ze hagen, leggen het gazon aan en plaatsen de klinkerboorden. Gedurende het schooljaar onderhouden de leerlingen de tuin verder door te maaien, te bemesten en onkruid te bestrijden.’

‘Tijdens het schooljaar wordt extra aandacht besteed aan de theoretische kant van de opleiding: leerlingen stellen een stappenplan op, maken taken- en plantenlijsten, en ontwikkelen een kostprijsberekening en onderhoudsplan. Bij slecht weer of in de wintermaanden scheuren en stekken de leerlingen planten, zodat ze deze later kunnen gebruiken in hun eindwerk. Voor de materialen en planten zoeken ze doorgaans zelf sponsoring.’

Externe informatie

Tom: ‘We vinden het belangrijk dat onze leerlingen zo dicht mogelijk bij de praktijk staan. Daarom nodigen we regelmatig externe experts uit voor lezingen en workshops, bijvoorbeeld over het onderhoud van sportvelden. Ook organiseren we demonstraties van nieuwe machines, zodat leerlingen op de hoogte blijven van de laatste technieken. We proberen ook heel wat bedrijfsbezoeken te doen doorheen het schooljaar. Al deze activiteiten dragen voor mij bij aan het versterken van hun vaardigheden en praktijkervaring.’

Eigen schoolwinkel

Tom: ‘Hier op school is er elke dag een verkoop van stekplanten, groenten, fruit enzovoort. Dit zijn steeds producten van eigen kweek. Je kan deze via de daarvoor voorziene website bestellen of langskomen in ons winkeltje op school dat elke dag in de namiddag open is. De leerlingen en teeltleiders zijn hiervoor verantwoordelijk.’

GTP: ‘Hebben jullie als school jullie eigen machines of doen jullie vooral aan bruikleen?’

Tom: ‘We beschikken over eigen machines, maar voor de grote machines werken we inderdaad met een bruikleensysteem. Het is belangrijk dat leerlingen kennismaken met recente machines, zodat ze goed op de hoogte zijn van de nieuwste ontwikkelingen en innovaties op de markt. Daarom proberen we samenwerkingen aan te gaan met dealers en merken. Dit is iets waarop we graag nog meer willen inzetten. Vanaf januari 2025 zal een aantal machines worden vervangen. Dit kan binnen de school echter een uitdaging zijn, omdat zulke aankopen vaak in overleg met meerdere partijen gebeuren. Wat onderhoud betreft, proberen we zoveel mogelijk zelf te doen tenzij voor complexere problemen.’

Recycleer

Tom: ‘Sinds enkele jaren vangen we ook tijdens het groenonderhoud alle vallende bladeren van de bomen op. Die worden dan gemulcht om ze nadien als organische meststof te gebruiken in onze plantenvakken. Zo wordt onder andere gewerkt volgens het agro-ecologische principe. Op school passen we zo weinig mogelijk onkruidbestrijding toe. Toch moeten de leerlingen hier kennis van opdoen en wordt geleerd hoe ze correct met fytoproducten kunnen omgaan, maar vooral hoe ze hierover gericht info kunnen opzoeken.’

Doedagen

Tom: ‘We stellen op bepaalde momenten tijdens het jaar de deuren open voor alle laatstejaars van de lagere scholen uit de directe omgeving. Hierdoor kunnen ze op een creatieve en actieve manier kennismaken met onze school. Dat levert ons iedere keer nieuwe inschrijvingen op. Tijdens deze doe-dagen begeleiden onze eigen leerlingen de leerlingen van het zesde leerjaar.

Naast onze opendeurdag worden vaak externe initiatieven georganiseerd op school. Zo zal de West-Vlaamse plantendag in 2025 plaatsvinden in Oedelem. En elk jaar verwelkomen we Velt voor de zadenruilbeurs.’

GTP: ‘Jullie deden als school ook mee aan een wedstrijd?’

Tom: ‘Dat klopt. Medio mei 2024 haalden onze leerlingen de eerste prijs bij de wedstrijd van de ‘Beloftevolle Hovenier 2024’, een wedstrijd die elk jaar georganiseerd wordt door de federatie van groenvoorzieners ‘Pro4Green’. Onze school neemt al elf jaar deel. We wisselen ook elk jaar tussen de leerlingen van de arbeids- en van de dubbele finaliteit om ons team samen te stellen. Voor mij was het dit jaar de derde keer dat ik dit als docent mee mocht begeleiden en ondersteunen. Ik ben er echt heel trots op om als docent samen met onze leerlingen een prijs in ontvangst te mogen nemen.’

De toekomst in de groensector

Tom: ‘Onlangs ging ik naar een lezing waar ons de 3/30/300-regel voor stadsnatuur werd toegelicht. Als je binnenshuis zit, moet je vanuit jouw huis drie bomen zien, gevolgd door 30% kroonbedekking in de open ruimte. Binnen de 300 meter moet je toegang hebben tot een park of groene ruimte. Het zijn echt duidelijke richtlijnen dat er meer en meer groen zal bijkomen, hetgeen resulteert in meer werk voor de tuinaannemers.’

GTP: ‘Hoe zie jij de groei nog toenemen in de tuinbouwrichtingen?’

Tom: ‘Ik hoop dat dit in stijgende lijn zal gaan. Het belang van de groensector komt meer en meer naar voor sinds er zo veel aandacht gehecht wordt aan het vergroenen van steden, zoals beschreven in de nieuwe 3/30/300-regel. Daarnaast is kennis van zaken, zowel voor de publieke sector als de privésector, een must om het groen aan te leggen én te onderhouden. Mensen vergeten vaak dat groene ruimtes een positieve invloed hebben op hun mentale gezondheid. We moeten ook niet vergeten dat er ook in onze sector, net als op de bredere arbeidsmarkt, een groot tekort aan arbeidskrachten is. Het stemt ons dus hoopvol dat we elk jaar opnieuw heel wat zij-instromers hebben in de derde graad. Deze leerlingen kiezen heel bewust voor een richting bij ons op school. Zo kunnen wij samen mee vorm geven aan de toekomst van de tuinbouwsector.’

Het bericht Onze jongeren zijn de puzzelstukken van de toekomst verscheen eerst op GreenTechPower.

Granit: van populairste oldtimernaam tot een begrip in wisselstukken

Helena — Tue, 19 Nov 2024 13:33:31 +0000

De firma Fricke uit het Duitse Heeslingen, halverwege tussen Bremen en Hamburg, is een sterk voorbeeld van organische groei. Het familiebedrijf verdeelde in de jaren ’70 tractoren van het merk Hanomag, een Duitse toonaangevende fabrikant van treinen, auto’s, vrachtwagens, tractoren, grondverzetmachines en andere werktuigen. Toen Hanomag uit ‘Hannover’ er in 1972 mee stopte, besloot Wilhelm Fricke om de hele voorraad van wisselstukken bij de fabrikant op te kopen. Deze stap lag aan de basis van de onderdelenleverancier Granit Parts zoals we die vandaag kennen.

Wisselstukken als toegangspoort

De voorraad, aangevuld met de contactgegevens van alle leveranciers van Hanomag, gaf hem in 1972 een sterke uitvalspositie om alle voormalige Hanomag-dealers te voorzien van wisselstukken. Ondertussen bleef Wilhelm Fricke via de toenmalige leveranciers van Hanomag verder onderdelen produceren voor Hanomag-dealers. Hij zette zijn eigen agentschap van landbouwmachines en tractoren verder met de merken Fendt en Massey Ferguson. Ondertussen verkocht hij ook al machines voor de tuin & park sector. In 1996 bracht zijn zoon, Hans-Peter Fricke, heel de onderdelenhandel onder de naam Granit onder. De naam ‘Granit’ refereert naar de populairste trekker die Hanomag ooit gebouwd heeft.

2002: de expansie naar de Benelux en Frankrijk

De handel liep goed en in 2002 werd Nederland mee ingelijfd. Twee jaar later volgde België via Nederland en in 2005 werd Granit België en Frankrijk opgericht. De Belgisch-Franse dochter richtte zich op onderdelen voor landbouw, motoren, tractoren, elektriciteitsdelen, bodembewerking, oogst, verlichting en industrial equipment. De zes bestaande onderdelencatalogi waren ondertussen aangegroeid tot zestien. In 2017 werden alle onderdelen voor de groensector en bosbouw als een aparte afdeling aangezien. De handel werd nog uitgebreid met specialisten intern en op de baan. In 2016 werd het filiaal in Reims opgestart en het is vanaf deze twee bases dat de Franse markt verder wordt ontwikkeld. In Tholey, in de buurt van het Duitse Saarbrücken, is Fricke nu een tweede state of the art magazijn aan het oprichten dat op korte termijn naar 8 ha magazijnoppervlakte moet gaan. Van daaruit worden de klanten in Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Zuid-Duitsland bediend. Die operatie gaat tevens extra ruimte geven aan het bestaande magazijn waardoor klanten in het huidige werkgebied, waaronder België, nog beter bediend gaan worden.

Granit binnen de Fricke Groep

Het verhaal van familiebedrijf Fricke, en daaraan gekoppeld Granit, is zo apart dat het enige verduidelijking verdient. De Fricke Groep met 3.471 werknemers heeft immers 7 divisies, waarvan Granit er een is. Zo heeft Fricke een afdeling machineverkoop & service met Saphir Landmaschinenbau, Fricke Landmaschinen GmbH (31 Claas & John Deere dealerships waaronder ook 12 in Polen) en een centrum voor gebruikte tractoren en machines met meer dan 1.000 stuks op voorraad. De 4 mechanisatiebedrijven voor tuin & park opereren onder de naam Foras. Als vierde poot heeft Fricke 7 DAF-garages in Noord-Duitsland.

In de afdeling groothandel zitten de 17 steunpunten van Hofmeister & Mencke met onderdelen voor trucks, trailers en bouwmachines, net als Trex.Parts dat onderdelen levert voor heftrucks en logistiek materieel, en tot slot Granit met onderdelen voor landbouw-, bouw-, en tuin- en parkmachines.

Foras

Foras (het vroegere Gartenland) is een dochterbedrijf van Fricke dat is opgezet om met vier eigen vestigingen lokaal in Noord-Duitsland tuin- en parkmachines van de gekende merken te verkopen. Foras is tevens de verdeler van alle tractoren en machines van Kubota. Foras verdeelt ook een aantal merken van machines voor de groensector (Efco, Bertolini, Hansa, Kaaz, Oleomac, Nibbi …) die het voor heel Duitsland verkoopt via de vakhandel. Door zelf ook aan de eindklant te verkopen leert Foras wat de behoeften van deze klant zijn en kan deze informatie gebruikt worden om de service binnen heel de Fricke Groep te verbeteren. Kubota en de groothandel staan voor 97,5% van de omzet, de eigen winkels voor een kleine 2,5%. In deze vier eigen vestigingen werken ongeveer zestig mensen.

Wat doet Granit Parts allemaal?

Granit Parts als deel van Fricke is een bedrijf op zich. Als service naar de klanten toe heeft Granit verschillende onderafdelingen. Op 9 ha stockageoppervlakte zijn permanent 230.000 verschillende artikelen op voorraad. Iedere dag vertrekken er vanuit het logistiek centrum in Heeslingen tot 40.000 bestellingen. Granit claimt een uitleveringspercentage van 97,2%.

Om het woord service kracht bij te zetten investeert Granit in verschillende onderafdelingen die hier op hun manier aan tegemoetkomen. Rep.Guide is ‘s werelds grootste multimerken-database met technische reparatie-informatie voor de off-highway and heavy duty toepassingen. Het platform voor dealers is beschikbaar in 14 Europese landen in 10 talen. Granit investeert sterk in deze kennisdatabase, die toegankelijk is voor dealers in het netwerk. De klant vindt hier alle informatie van 40 merken met meer dan 8.000 machines op vlak van onderdelen, vulhoeveelheden, draaimomenten, motorgegevens, elektrische schema’s, storingzoeken enzovoort. Hij kan zoeken op machinenummer of op een hele resem van andere criteria.

Verder heeft Granit nog een lijn van eigen merken: Black Edition voor gereedschap, Endurance Carbide voor slijtagedelen van landbouw- en bouwmachines en Proboss voor zetels voor machines. In het kwaliteitscentrum in Heeslingen (en in samenwerking met externe partners) is men uitgerust voor het testen van de materiaalsamenstelling, het uitvoeren van hardheidstesten (Rockwell, Vickers) en het controleren van de maatnauwkeurigheid van de onderdelen die verkocht worden.

Via de webshop met 12,8 miljoen beschikbare producten krijgen ook de eindklanten een directe weergave van prijs en beschikbaarheid, kunnen ze handig bestellen en zoeken naar artikelen, en vinden ze gedetailleerde explosietekeningen met directe bestelfunctie.

Het shopsysteem voor meer omzet – individueel op maat van de dealer gemaakt – helpt de dealer om zijn producten visueel aantrekkelijk te presenteren.

Een hele sterke troef is het servicecenter waarbij Granit herstellingen met garantie kan uitvoeren aan apparatuur van Bosch / Bosch Rexroth, Stanadyne / Denso / Delphi en de hydrauliek van Linde. Alle klanten kunnen hier terecht voor de herstelling van cardanassen, zetels, hydrauliek, koelradiatoren, remmen, hydrauliekslangen, elektrische componenten, injectiepompen, koppelingen, motoren, elektronica van landbouwmachines enzovoort.

Welke troeven ziet Granit voor onderdelen in de sector van tuin-, park- en bosbouwmachines?

Deze vraag stelden we aan Christophe Lecomte, een van de pioniers bij Granit die ondertussen verantwoordelijk is voor België en Frankrijk.

Christophe Lecomte: ‘Er zijn verschillende elementen die spelen waardoor we voor Granit en zijn hoge servicegraad mooi inspelen op wat de markt vraagt: een uitgebreid gamma producten, een ruime stock en een snelle levering. Daarbij zie ik de kansen die we met de energietransitie aangeboden krijgen. Ik merk ook op dat dealers meer en meer te kampen krijgen met een gebrek aan gekwalificeerd personeel. Daaraan kunnen we tegemoetkomen met ons servicecenter. Zeker voor dealers die geen tractormerk hebben, komt dit mooi uit. Het ruime assortiment onderdelen dat nog verder uitbreidt, helpt ons hierbij.’

GreenTechPower: ‘Welke onderdelen kan de tuin- en parkdealer/-klant bij jullie vinden?’

Christophe: ‘Als ik ze opsom, zie ik onderdelen voor alle motoraangedreven handgereedschap en grasmaaiers, brandstofmotoren en hun onderdelen, elektrische componenten, kabels en stangen, riemen en riemschijven, loopwieltjes, onderdelen voor zitmaaiers, slijtagedelen voor klepelmaaiers, stenenfrezen, handgereedschap voor de groensector …’

‘Wat sterk in opmars is, zijn de onderdelen voor robotmaaiers, voor beregening en voor cleaningmachines.’

‘Om af te ronden is er nog een gamma met toebehoren om de werkplaats in te richten, een gamma met gereedschap van eigen Black Edition-kwaliteit, slijtageonderdelen voor de winterdienst, en tot slot toebehoren en handgereedschap alsook veiligheidskledij voor de bosbouw.’

Het bericht Granit: van populairste oldtimernaam tot een begrip in wisselstukken verscheen eerst op GreenTechPower.

Peeters Group wil compactladermarkt veroveren

Helena — Wed, 23 Oct 2024 14:47:59 +0000

Ook in ons land is Peeters Group bekend van zijn agrarische werktuigen en machinemerken als Peecon en Tulip. Minder bekend is dat het Nederlandse bedrijf zich sinds 2019 ook op de groensector richt met zijn Pitbull-compactladers. In verband met de sterke groei van deze markt en de recente samenwerking met een grote OEM-klant gaat het bedrijf zijn productielocatie in Etten-Leur, net over de Belgisch-Nederlandse grens, verdubbelen naar 16.000 m2.

Goed vijftig jaar geleden begon vader Piet Peeters met een handel in gebruikte tractoren in een werkplaats in Achtmaal. Als veertienjarige hielp Dannie Peeters, de huidige directeur-eigenaar van Peeters Group, zijn vader al mee in het bedrijf. In 1987 begon Peeters senior met de bouw van giertanken en begin jaren negentig met de productie van mestinjecteurs. Al in 1996 nam Dannie het bedrijf over van zijn vader. Zijn vrouw Monique was toen ook al werkzaam in het ouderlijk bedrijf. In 1997 introduceerde Peeters Group de Peecon Biga-voermengwagen. Het was de verwachting dat de productie vijfentwintig stuks per jaar zou zijn, maar op de introductiedag zelf werd dat aantal al verkocht. In totaal werden er dat jaar maar liefst vierhonderd Biga’s verkocht, een enorm succes, wereldwijd zelfs. Peeters: ‘En intussen heeft mijn eenentwintigjarige zoon Max de leiding over dit bedrijfsonderdeel dat gevestigd is aan de Munnikenheiweg in Etten-Leur.’ In Nederland heeft Peeters Group ruim tweehonderd medewerkers.

Aanleiding begin productie compactladers

In 1999 werd een nieuwe fabriek van 12.000 vierkante meter voor de productie van de voermengwagens gebouwd aan de Munnikenheiweg in Etten-Leur. Twee jaar later nam Peeters Group de akkerbouwtak van Lely uit Maassluis over en zette deze verder onder de merknaam Tulip. In 2009 werd, speciaal voor het Tulip-assortiment, een splinternieuwe fabriek gebouwd aan Zwarthoofd in Etten-Leur. Daar worden sindsdien alle akkerbouwmachines geproduceerd. Speciaal voor de Chinese markt werd in 2010 een productielocatie voor mengvoerwagens van 5.000 vierkante meter in gebruik genomen in het Chinese Qingdao.

In 2016 werd een nieuwe lijn mengvoerwagenmodellen in Europa op de markt gebracht. Er bleek in de drie bestaande fabrieken in Nederland echter te weinig productiecapaciteit te zijn om ze te produceren. Dus werd in dat jaar tevens besloten om een vierde fabriek te bouwen. Peeters: ‘Echter, of een melkveehouder een mengvoerwagen aankoopt, hangt sterk af van de melkprijzen. Dus als die fors dalen en melkveehouders kopen minder mengvoerwagens, dan hebben wij overproductie.’ Dus keek Peeters met zijn ontwikkelingsteam naar mogelijkheden om andere machines te produceren die dezelfde staalsoort en hydrauliek gebruiken als deze die je bij de productie van mengvoerwagens nodig hebt. Ze kwamen uit op compactladers. Er werd een uitgebreid onderzoek gedaan waarbij veertig bestaande machines van concurrenten werden vergeleken. Daarvan voldeed er niet één aan de eisen van Peeters Group. Vandaar dat Peeters met zijn engineers begon met het ontwikkelen van een volledig nieuwe machine waarbij compactheid en veiligheid het uitgangspunt vormden. Uit het onderzoek bleek ook dat het markttechnisch het verstandigste was om eerst een compactladermodel van 2,5 ton op de markt te brengen.

Ontwikkeling eigen compactlader

Peeters wilde van scratch een compactlader bouwen die een halve meter korter was dan de gemiddelde concurrent, maar dan wel met hetzelfde vermogen. Vanaf begin najaar 2019 konden de eerste machines geleverd worden. Dit waren de compactladers van de Pitbull X-serie. Peeters: ‘De naam ‘Pitbull’ vonden wij heel toepasselijk omdat onze Pitbull-compactladers echte krachtpatsers zijn en het woord ‘Pitbull’ wereldwijd in de meeste talen makkelijk uit te spreken is.’

Met de introductie van de Pitbull X-serie betrad Peeters Group natuurlijk wel nieuwe paden. De compactladers die het bedrijf produceert, werden gretig afgenomen door tuinaannemers, openbare besturen en kleinere aannemers van bestratingswerken. ‘Dat was ook echt een doelbewuste keuze’, aldus Peeters. ‘We willen tevens nieuwe markten veroveren. Dus ook de groensector. We hebben natuurlijk al een gigantisch verdelernetwerk doordat we met de overname van de Lely-akkerbouwtak er vijfentwintig afzetmarkten bij kregen. Daardoor zitten we nu op vijftig afzetmarkten wereldwijd.’ Verder wil de directeur bewust een familiebedrijf blijven en niet beursgenoteerd worden.

Steeds duurzamer

De Pitbull-compactladers worden voornamelijk geproduceerd in Etten- Leur, op een oppervlakte van 8.000 vierkante meter. De productie bestaat voor 80 procent uit Pitbulls en 20 procent uit Biga Topliner Future-voermengwagens. Om de stroomrekening binnen de perken te houden werden in 2022 in totaal 4.500 zonnepanelen geplaatst, waardoor de site nu tijdens zonnige lente-, zomer- en herfstdagen voor honderd procent zelfvoorzienend is. Qua echte duurzaamheid kiest Peeters er bewust voor om de productie alleen in Nederland te laten plaatsvinden en niet in nog meer landen te produceren (de productielocatie in China produceert enkel voor de Chinese markt). Het bedrijf vindt het immers belangrijk voldoende werkgelegenheid te behouden.

‘Speedpedelec als voorbeeld’

In 2019 werd de Stage 5-regulatie voor dieselmotoren ingevoerd. Dit betekent dat alles boven de 18,9 kW voorzien moet worden van een actieve roetfilter. Dus moest het frame van de Pitbull volledig opnieuw ontworpen worden. Het ontwikkelingsteam van Peeters Group besloot om een frame te maken dat geschikt is voor Stage 5-motoren van minder dan 19 kW, de 33kW-commonrailmotoren met roetfilter, en een elektrisch aangedreven compactlader. Omdat directeur Peeters

zelf al sinds tien jaar een speedpedelec heeft waarmee hij 45 km/u kan fietsen en hem dit goed bevalt, besloot hij het ontwikkelingsteam van Peeters Group het concept van de speedpedelec te laten gebruiken. Vandaar dat veel technieken die in deze e-bike zitten terug te vinden zijn in de compactladerseries van Pitbull. De nieuwe Pitbull X50-E serie werd in 2020 ontwikkeld en in 2022 werd een eerste proefserie gebouwd. De nieuwe Pitbull X50-E is voorzien van twee elektromotoren met een gezamenlijk vermogen van 50 pk (36,71 kW) en volgens Peeters zit het orderboek voor 2023 al vol. Wat het assortiment van elektrische Pitbull-modellen betreft, wil Peeters Group naar machines waar klanten een volle dag mee kunnen werken. Het streeft er dus naar om batterijpakketten te gebruiken die zo veel en zo lang mogelijk vermogen kunnen genereren. Tegen een meerprijs kunnen klanten ook een snellader aan boord krijgen zodat ze de machine snel kunnen laden (in 2 uur 80% vol).

Zowel de dieselvarianten als de elektrische compactladers worden volgens Peeters het meest verkocht in Nederland en België, en in toenemende mate ook in Scandinavische landen. Die laatste zijn voor Pitbull een opkomende markt.

In Etten-Leur worden de Pitbulls op een hoogte van tien meter boven de begane grond in elkaar gezet. Er is een productielijn voor de dieselmodellen en een productielijn voor de elektrische Pitbulls. Peeters verwacht dat over een jaar of drie op de huidige productielijn van dieselmodellen elektrische Pitbulls zullen worden geassembleerd, aangezien de vraag naar elektrische modellen toeneemt. De directeur verwacht ook dat de elektromotoren over drie jaar krachtiger zullen zijn dan nu. Wat betreft de soort accu heeft Peeters Group een bewuste keuze gemaakt voor lithium-ijzer-fosfaatbatterijen, beter bekend als LiFePo4-batterijen. De reden is volgens de directeur dat deze accu’s minder brandgevaarlijk zijn dan lithiumionaccu’s en een langere levensduur hebben. Ze zijn wat zwaarder, maar volgens Peeters is dit geen enkel probleem, omdat je dat goed kunt benutten als contragewicht.

Toekomstplannen

Peeters Group heeft ook alweer uitbreidingsplannen wat betreft de productie van compactladers. De uitbreiding heeft tevens te maken met de aankomende samenwerking met een grote OEM- klant. In het voorjaar van 2024 werd begonnen met de bouw om een verdubbeling van de locatie in Etten-Leur te kunnen realiseren van 8.000 naar 16.000 vierkante meter. De uitbreiding zal voor een groot deel ingevuld worden als logistiek centrum en geautomatiseerd onderdelenmagazijn ingericht voor een kleine 3.000 palletplaatsen. Voor de productie van de Pitbull-shovel en de verwerking van het staal wordt er gebruikgemaakt van omzeggens 100% duurzame elektriciteit.

Peeters licht ook nog een tipje van de sluier op voor wat betreft de verdere toekomst van het bedrijf. Hij verwacht eind 2024 tussen de 1.500 en 2.000 compactladers per jaar te kunnen produceren. ‘Wat dat betreft, hoop ik wel dat er in Scandinavische landen wat meer subsidiemogelijkheden komen voor klanten die elektrische compactladers aanschaffen. In Nederland en België zijn ze hier al wat verder mee, gelukkig.’ Ook wil hij al kwijt dat het achterframe en de aandrijflijn van de Pitbulls zich verder zullen ontwikkelen. Dit zal uitmonden in een nieuwe multifunctionele werktuigdrager die mogelijk volgend jaar al gelanceerd zal worden. Volgens Peeters zal deze multifunctionele werktuigdrager goed kunnen concurreren met de andere werktuigdragers die wereldwijd op de markt zijn. In ieder geval zal hij zo ontwikkeld worden dat hij qua materialen kan matchen met de bestaande machines van Peeters Group. De nieuwe werktuigdrager krijgt een dubbel batterijpakket, dus er kan extreem lang mee gewerkt worden. De krachtoverbrenging zal door middel van een elektrische PTO gebeuren.

Volgens Dannie Peeters staat zijn bedrijf voor solide, innovatieve en scherp geprijsde landbouwmachines. En hij voegt eraan toe: ‘Wij zijn trots op onze onderneming en de groei die wij al jaren doormaken.’ Met echtgenote Monique die al in het bedrijf werkzaam is sinds 1987, zoon Max die al enige tijd de leiding heeft over de productie van de vestiging Munnikenheiweg en mettertijd hopelijk ook dochter Daphne (zij studeert International Business and Languages aan de Universiteit van Antwerpen) is Peeters Group een echt familiebedrijf dat klaar is voor de toekomst.

Het bericht Peeters Group wil compactladermarkt veroveren verscheen eerst op GreenTechPower.

BioSolutions: back to the roots

Helena — Wed, 23 Oct 2024 12:57:56 +0000

Om ervoor te zorgen dat we onze kinderen in een gezond milieu kunnen laten opgroeien, is het hoog tijd dat we het roer omgooien. Niet de landbouwer moet de schuld krijgen voor het gebruik van pesticiden, niet de tuinaannemer en niet de ambtenaar die destijds alleen maar ‘gerenommeerde’ merken kon gebruiken om het onkruid te onderdrukken of om planten te beschermen tegen ziekten en plagen.

De oorzaak van onze uitgeputte bodem ligt grotendeels bij de multinationale megaconcerns die de bodem en de leefomgeving al tientallen jaren indirect bezoedelen. Dat, gecombineerd met onwetendheid, heeft ervoor gezorgd dat veel gebruikers deze middelen zijn gaan gebruiken. De boer, de tuinaannemer, de beheerder van sportvelden en de brave ambtenaar werd voorgehouden dat dit de enige weg was. Ondertussen weten we met z’n allen beter en zijn er meer en meer bedrijven die het herstel van de balans in de natuur als hun missie hebben gekozen. We gingen op bezoek bij BioSolutions in het Oost-Vlaamse Zulte, waar we met de huidige zaakvoerder Emmanuel Deknudt hierover in gesprek gingen.

Daar begon Claude Deknudt, die destijds actief was in de eventsector, in 2016 zich af te vragen waarom er in de landbouw zoveel chemicaliën worden gebruikt, die dan op hun beurt in de bodem en in onze voeding terechtkomen. Daarover is hij zich gaan informeren, wat hem in contact bracht met een aantal goede producten zoals lavameel, wormencompost enzovoort. Die begon hij te verdelen vanuit de carport en het tuinhuis bij zijn privéwoning. Dat combineerde hij met een amateuristische website, en dit was het startschot van BioSolutions. Vervolgens huurde hij een magazijn in Kerkhove, kwam er een heftruck bij, een bureaucontainer en zo groeide het bedrijf. Zijn zoon Emmanuel werkte toen als accountmanager in het Brusselse en besloot in 2019 om voltijds in de zaak van zijn vader te komen. Hij had een andere aanpak qua zakendoen en begon stilaan aanpassingen te doen terwijl zijn vader zorgde ‘dat het werk gedaan werd’. In 2020 is het bedrijf verhuisd naar Zulte en is het echt beginnen loslopen.

GreenTechPower: ‘Emmanuel, waar ligt de kiem van het zaadje dat uitgroeide tot BioSolutions?’

Emmanuel Deknudt: ‘Mijn ouders zijn altijd al bewust met dingen omgegaan. Ze hebben zich constant vragen gesteld over het hoe en waarom van de dingen, iets wat ik trouwens van hen heb meegekregen. Mijn moeder is steeds op zoek geweest naar natuurlijke producten en gezonde voeding en langs die weg is mijn vader destijds gaan zoeken naar de samenhang tussen gezonde voeding en planten en de bodem. Het verhaal en de kennis van Thomson Cameron, die op een arme, zure bodem in Schotland geweldige resultaten haalde door enkel maar lavameel te gebruiken, inspireerde mijn vader om dan zelf te gaan experimenteren en onderzoeken. Zo bedacht hij een formule voor compostthee, een bodemverbeteraar, door erover te lezen en dit dan uit te testen. Mijn vader is de informatieman die experimenteert en onderzoekt. Ik ben degene die zich richt op hoe breng ik de dingen naar buiten. Vooral naar mensen die zich niet zo heel erg verdiepen in deze materie. Ik vind het belangrijk dat onze missie (en producten) bij zo veel mogelijk mensen terechtkomen, en niet alleen bij de gespecialiseerde. De meeste klanten starten met lavameel, ervaren goede resultaten, gaan dan verder met een natuurlijke bladvoeding, micro-enzymen, en zo krijgen ze jaar na jaar betere resultaten en een grotere kennis van bodembeheer. Het is beter om zo langzaam aan op te bouwen. Als de drempel te hoog is, riskeer je dat mensen afhaken.’

Lavameel en mineralen

Lavameel toedienen verhoogt de paramagnetische waarde van de bodem. Hoe hoger deze waarde, hoe beter mineralen door planten kunnen worden opgenomen. Met een PCSM-meter kunnen grondstalen genomen worden om deze waarde te meten. Grond met een paramagnetisch getal van 0 tot 100 wordt beschouwd als arm, 100 tot 300 als goed, 300 tot 700 als zeer goed en boven de 700 als superieur. De meeste van onze gronden halen die laatste waarde echter niet.

Emmanuel: ‘Onze Lava+ om de bodem te mineraliseren heeft een getal van 9.000-11.000, dat behoort tot de hoogste ter wereld! Een hogere waarde betekent dat de mineralen nog beter door de bodem worden opgenomen: de micro-organismen gaan zich tientallen malen meer ontwikkelen. Al deze mineralen moeten door de micro- organismen omgevormd worden naar een vorm die de plant beter kan opnemen. Om die reden zit er in veel van onze landbouwgronden nog amper voedingswaarde. De mineralen worden er geforceerd op gegooid, maar de grond is dood. Daardoor kunnen deze mineralen niet in de juiste vorm naar de plant komen om opgenomen te worden. Als je decennialang met kunstmeststoffen en pesticiden de micro- organismen kapot hebt gemaakt, dan weet je dat je bodem van jaar tot jaar achteruitgaat omdat de mineralen niet in de juiste vorm bij de plant toekomen. Magnesium en potas krijg je in deze situatie nauwelijks nog naar de plant, want deze natuurlijke tussenstap is weg. Tenzij we deze tussenstap creëren met bijvoorbeeld lavameel.’

Weinig mensen kennen de samenhang tussen bodem en gewas

GTP: ‘Het is dus eerder adviseren dan verkopen?’

Emmanuel: ‘Zeker en vast. De meeste mensen kennen de samenhang niet tussen de verschillende elementen van de ketting tussen bodem, gewas en voedingswaarde of gewaskwaliteit. In de meeste grote tuincentra of grootwarenhuizen kunnen de klanten niet terecht voor echt gespecialiseerde informatie die op hun situatie van toepassing is. Er worden wat samenstellingen van pot- en teeltgrond gemaakt en met wat goede marketing raakt die dan bij de mensen. In een plant of gewas zitten meer dan zestig mineralen, waarvan er in de traditionele teelt maar een klein aantal toegediend wordt. Bovendien raken die mineralen dan nog niet eens volledig in de plant. Als je dan weet dat onze gezondheid voor een belangrijk deel mee bepaald wordt door onze voeding, dan zie je onmiddellijk de link tussen de gezondheid van de bodem en onze eigen gezondheid. Wat geldt voor voeding, geldt ook voor grassen en bomen: alles wat leeft in symbiose met de bodem haalt zijn voordeel uit een juiste bodemsamenstelling. Ik ben ervan overtuigd – en dat klinkt als vloeken in de kerk – dat veel land- en tuinbouwbedrijven die nu niet rendabel zijn wél rendabel kunnen worden als ze hun teeltplan in samenhang met de natuur uitwerken.

Het potentieel is voorhanden. Alleen: het beleid en de overgrote meerderheid van de mensen zijn er nog niet klaar voor. Al zie ik de laatste paar jaar een serieuze omkeerbeweging.’

Kwaliteit primeert op prijs en kwantiteit

‘Onze Lava+ om de bodem te mineraliseren heeft een getal van 9.000-11.000; dat behoort tot de hoogste ter wereld! Een hogere waarde betekent dat de mineralen nog beter door de bodem worden opgenomen.’

GTP: ‘Welke producten verdeelde je vader als eerste?’

Emmanuel: ‘Eerst lavameel, omdat dat qua prijs-kwaliteitsverhouding ook het beste product is en alles bevat. Lavagronden zijn bij de vruchtbaarste ter wereld: dat op zich zegt al genoeg. Daarna is hij verdergegaan met eigen bodemmengsels zoals Gazonmix of Mineral+ die completer zijn dan lavameel, maar waar uiteraard ook lavameel in zit, en samenstellingen die de mineralen verteren om ze voor de plant beschikbaar te maken. Wij hebben niet de ambitie om met onze bodemverbeteraars en potgrond bij de grootwarenhuizen te zitten. Kwaliteit kost nu eenmaal geld en wij willen mengsels aanbieden die echt werken. De verschillen in kwaliteit van lavameel zitten grotendeels in de plaats van herkomst. De prijs van lavameel heeft daarmee te maken en wordt ook beïnvloed door de kostprijs van de vergunningen om de mijn te kunnen exploiteren. IJsland bijvoorbeeld biedt goedkoper lavameel aan. De kwaliteit van andere ontginningsplaatsen is echter beter, maar vraagt wel een hogere prijs.

Iedere vulkaan heeft lavameel met een andere paramagnetische waarde.

‘Verder hebben wij 100% biologische potgrond op basis van kokosvezels, daar waar verschillende concurrenten flirten met het randje van de wettelijkheid. Alle potgrond met tot 40% kunstmest in het mengsel mag je biologisch noemen. Een concurrent die 39% kunstmest in zijn potgrond steekt mag hem ook biologisch noemen. Wij werken met 0% kunstmest. Bij lavameel wordt er ook afgerekend per kilogram, maar niet naar paramagnetische inhoud. Daar vergelijk je dus appelen met peren.’

‘Zoals eerder gezegd is mijn vader uitgegaan van de kwaliteit van de gewassen en groenten en zo tot het aspect van de bodem gekomen. Als je energie in je gewassen wilt, dan moet die ook in je bodem zitten. Dat is de uitdaging die wij aangaan. Wij werken mee met de natuur: bij ons is er niks chemisch. In een labo kun je de natuur niet kopiëren, al willen bepaalde industrieën dat wel. De enige reden om kunstmeststoffen en dergelijke te maken is dat je iets kunt patenteren en er dan geld aan verdienen. Op alles wat eigen aan de natuur is, kun je geen woekerwinsten maken, want iedereen heeft het ter beschikking.’

De klanten

Emmanuel: ‘Ons cliënteel zijn voornamelijk bewuste particulieren en tuinaannemers. Spijtig genoeg zijn de meeste aannemers nog opgeleid via het klassieke onderwijs waarin nog volgens de traditionele landbouwmethoden wordt gewerkt: chemie en patenten. Biologisch is nog altijd de uitzondering, terwijl dat eigenlijk net de regel zou moeten zijn.’ Wat we ook hebben, zijn tuinaannemers die hier producten kopen en deze onder eigen label bij hun klanten leveren. We merken verder ook dat tuinaannemers die puur met biologische middelen werken een veel hechtere band met hun klanten hebben. We zien daar de laatste jaren een enorme groei in. Sinds een vijftal jaar is de groep mensen die kwaliteit wilt en ervoor wilt betalen enorm aan het groeien. Dat geeft aan dat we op de goede weg zitten.

GTP: ‘Hoe komen deze mensen tot bij jullie?’

Emmanuel: ‘Via mond-tot-mondreclame zijn de meeste klanten tot hier geraakt. Naar particuliere klanten toe adverteren we nu en dan via de social media en onze nieuwsbrief. We merken dat de aandachtsspanne van de mensen heel kort is, maar dat onze klanten toch wel de tijd nemen om te lezen en zich te informeren. Bij ons komen de mensen niet in de eerste plaats voor het product of het uitzicht ervan, maar eerder voor wat het product effectief doet.’

‘Geregeld geven wij ook mengsels of teststaaltjes met klanten mee om ze uit te proberen. Verder zien we dat de mogelijkheid tot het plaatsen van reviews door klanten ervoor zorgt dat potentiële klanten getriggerd worden om het ook uit te proberen. En verder zijn er mensen die gewoon een switch gemaakt hebben en niet meer chemisch willen werken. Die vinden via via vanzelf hun weg naar ons. Die klanten zijn echte zoekers. Tot slot zijn meer en meer mensen op zoek naar gezonde producten en de hogere prijzen in de winkel stimuleren hen om zelf in hun tuin aan de slag gaan.’

GTP: ‘Op welke basis kiezen jullie de producten die jullie verdelen?’

Emmanuel: ‘We zijn van in den beginne gaan kijken naar wat de tekorten in de bodem zijn. Op basis daarvan hebben we dan natuurlijke producten gezocht die deze tekorten kunnen aanvullen of omzetten. Soms kan het helpen om producten te mengen om een versterkend effect te hebben. We doen verder veel testen om na te gaan of iets wat ogenschijnlijk goed is ook effectief beter is. Vaak zit daar nog een groot verschil. Verder lezen wij heel veel: overal is kennis te vinden, maar je moet het een beetje kunnen bundelen.’

GTP: ‘Welke richting wil je in de toekomst uitgaan?’

Emmanuel: ‘We willen hier een aanspreekpunt worden voor alles wat mensen nodig hebben om de natuur weer in balans te brengen, eender of die mensen nu een natuurlijke tuin, grasveld, voetbalterrein, vijver of zwemvijver willen aanleggen. Wij willen hen kunnen informeren over wanneer wat toe te passen en daarvoor de nodige producten kunnen leveren. Informatieverstrekking, daar willen we de nodige tijd en energie insteken. Als één klant iets goed begrepen heeft en het doorvertelt, dan is het verhaal aan het lopen. Als de omzet nog wat meer groeit, dan kan er nog een administratieve kracht bijkomen en kunnen mijn vader en ikzelf ons nog meer toeleggen op echt advies geven. We moeten onze productie zo veel mogelijk standaardiseren. Op die manier winnen we tijd die we dan aan het informeren van klanten kunnen besteden. In principe richten we ons op drie pijlers: 1) een prachtig gazon, plantengroei en betere oogst in de moestuin; 2) helder en algenvrij water in je (zwem)vijver en 3) gezonde paarden en andere grazers. Onze opdracht is de natuur toevoegen waar de natuur ontbreekt en zo balans in het biotoop brengen.’

Enkele voorbeelden

Algen in de vijver: ‘De meesten zullen ervoor kiezen om zinkoxide toe te dienen om deze te verdelgen. De algen zijn dan weg, maar de vijver is vergiftigd. Wij gaan de oorzaak zoeken waarom die algen daar zitten, gaan de voeding van de algen wegnemen en dan gaan ze vanzelf dood.’

De buxusmot: ‘Hetzelfde met buxus bijvoorbeeld. Er worden feromonenvallen opgehangen, de buxusmot vliegt erin en sterft. Prima, maar eigenlijk heb je nog niks gedaan aan je buxus zelf, je hebt enkel de motten gevangen. Wij gaan de buxus versterken met bladvoeding, micro-organismen, onze grondmengeling enzovoort. Dat zorgt dat de plant meer energie krijgt en de buxusmotten niet meer geïnteresseerd zijn. Deze zijn enkel op zoek naar zwakke planten.’

‘Wij werken bij bladvoeding met het pure concentraat en niet met een sterk verdunde versie. Dat lijkt hoog in prijs, maar als je naar effectiviteit kijkt, dan blijken we goedkoper te zijn dan veel goedkope producten. We willen kwaliteit en inhoud aanbieden tegen een eerlijke prijs. En niet iedereen is er ook klaar voor. Maar je kunt zaadjes planten die onmiddellijk uitkomen en andere die pas na jaren ontkiemen. We hebben een langetermijnvisie.’§

Het bericht BioSolutions: back to the roots verscheen eerst op GreenTechPower.

Wim Verhuur uit Sint-Katelijne-Waver: ‘Wij zeggen nooit nee’

Helena — Wed, 14 Aug 2024 10:33:09 +0000

Het verhaal dat 22 jaar geleden begon met een minigraver en een wiellader in een serre in Sint-Katelijne-Waver is uitgegroeid tot een verhuurbedrijf dat ondertussen 10.000 machines en meer dan 550 productsoorten in de huurvloot heeft. De man achter het verhaal is Wim Van Nuffelen, die inmiddels geflankeerd wordt door een ploeg van bijna 200 medewerkers. We maakten een rondje door het bedrijf met Tom Vanfleteren, verantwoordelijk voor sales en marketing.

Toen we tussen de regendruppels door van de afhaalbalie over de koer liepen, viel ons de bedrijvigheid aan alle kanten op. Het voelde als een gezonde drukte en machines werden binnengereden: de ene voor onderhoud, de andere ging in de reinigingsstraat terwijl nog een andere net een laatste nabehandeling in de carrosserieafdeling kreeg.

GreenTechPower: ‘De functie marketing verwachten we niet zo direct in een verhuurbedrijf …’

Tom Vanfleteren: ‘Wel, marketing werkt tweeledig. Het heeft in de eerste plaats een positieve impact op onze employer branding. Door meer in beeld te brengen hoe fijn werken het hier is, hopen we nieuwe mensen warm te maken om ons team te komen vervoegen. Daarnaast is Wim Verhuur niet meer het bedrijf van enkele jaren geleden. We willen dan ook een professionelere houding aannemen, zonder het sympathieke karakter van Wim Verhuur te verliezen. Wim Verhuur doet veel voor zijn klanten en werknemers: dingen die voor ons vaak vanzelfsprekend zijn geworden, terwijl dit voor velen niet het geval is. Marketing kan ons in de tweede plaats dan ook helpen om deze zaken te benoemen en klanten bewust te maken van de zaken waar Wim Verhuur net dat streepje verder gaat. Ik denk hierbij aan de breedte van ons gamma, maar ook de snelheid en flexibiliteit waarmee hier gehandeld wordt. Het is die combinatie die vandaag het succes van Wim Verhuur vormt. Een gamma van A tot Z, gecombineerd met een goeie service.’

GTP: ‘Jullie zitten over heel België en toch blijven jullie vanuit één locatie bij Mechelen werken?’

Tom: ‘Ja, dat doen we heel bewust. Geografisch gezien zitten we centraal in Vlaanderen en we hebben dan ook de ideale uitvalsbasis. Dit geeft ons de mogelijkheid om snel waar dan ook in België te zijn. Met meerdere vestigingen werken zou bepaalde voordelen geven, maar die wegen niet op tegen de nadelen. Het gaat zeker onze servicegraad niet vergroten. Bovendien gaat er dan veel geld en tijd verloren aan intern transport. Want als een toestel niet in filiaal A is, dan moet dat van bijvoorbeeld B naar A gebracht worden. Op die tijd hebben wij het van hieruit ter plaatse bij de klant geleverd. Wij centraliseren bewust omdat je dan alle machines en kennis op dezelfde plaats hebt. We kunnen ons machinespecialisten veroorloven omdat die zich hier volledig op een bepaalde groep machines kunnen richten. Een filiaalleider die wordt opgeslorpt door het operationele en ondertussen nog alle machines moet kennen, dat gaat ten koste van de producttechnische service en net daarin willen wij sterk staan. Vanuit een centraal punt kun je veel sneller schakelen tussen en met machines. Bovendien kun je, als je over heel specialistische machines praat, deze niet op alle locaties aanwezig hebben. We zien bovendien dat het hier al een huzarenstukje is om alle neuzen in dezelfde richting te krijgen, laat staan dat je dan nog eens met verschillende vestigingen werkt.’

‘We zeggen nooit nee’

Bij Wim Verhuur willen ze meedenken vanuit het project of de nood van de klant. Als er voor een bepaald project geen passende machine zou zijn, dan wordt er gezocht naar een alternatieve oplossing, zonder dat de klant daarvoor in een zware meerkost zou worden geduwd. In sommige gevallen wordt er bij concullega’s een machine gehuurd om de klant uit de nood te helpen. Wim Verhuur werkt voornamelijk voor de b2b-markt. Heel wat mensen die er de balie bemannen, hebben ooit in de aannemerij gestaan en weten dus perfect waaraan een machine moet voldoen. Bovendien worden de mensen er regelmatig bijgeschoold, want ook als er telefonisch technische vragen komen, moeten deze beantwoord kunnen worden.

GTP: ‘Aan zo’n service en een vrij jong machinepark hangt een prijskaartje?’

Tom: ‘Onze prijzen zijn marktconform en toch kunnen we een heel breed gamma aanbieden. Klanten die regelmatig verschillende machines en toestellen nodig hebben, vinden hier alles onder één dak. Dat maakt dat ze de totale kost van de huur lager kunnen houden dan wanneer ze dit pakket bij verschillende verhuurbedrijven apart zouden moeten gaan huren. Eén aanspreekpunt, één transport, één factuur.’

Er is Wim en Wim

Het geheel heeft vier afdelingen die elk hun rendement moeten halen. Vooreerst is er Wim Verhuur dat met zijn 10.000 machines tot de grotere van België mag worden gerekend. Als we van verhuur spreken, hebben we het hier over verhuur zonder bedienaar omdat je als verhuurbedrijf anders mogelijks concurrent wordt van je eigen klant.

Omdat veiligheid alsmaar belangrijker wordt – en een opgeleide bedienaar voor een machine deze meer doet renderen – werd in 2019 Wim Verhuur Academy opgericht. Deze pijler is een meerwaarde voor de klanten die hier terechtkunnen voor veiligheidsopleidingen heftruck, hoogwerker, verreiker, graafmachine, wiellader, aanslaan en uitwijzen van niet-kritieke lasten, werken met 2D-3D sturing op grondverzet, Code 95 enzovoort. Vanuit deze opleiding kunnen klanten een VCA- attest behalen. Ook niet-verhuurklanten kunnen hier terecht voor een opleiding. Inmiddels werken er zeven trainers in deze Academy. Doordat de Academy beschikt over de huurvloot van Wim Verhuur kan ze meer toestellen inzetten per opleiding en de deelnemers dan ook meer praktische ervaring laten opdoen.

De derde poot is Trackstore Trading dat in 2011 werd opgestart. Dit is een aparte entiteit waarbinnen alle machines (ouder dan één jaar) binnen de huurvloot voor aankoop (kunnen) worden aangeboden. Op deze manier komt er een snellere rotatie binnen de huurvloot en krijgt de huurder steeds een recent toestel. Ofwel gaan deze tweedehandse machines naar de typische exportlanden ofwel komen ze bij bestaande klanten terecht.

De vierde tak staat een beetje buiten het Wim Verhuur-verhaal. Dat is de vastgoedtak waarbinnen aan projectontwikkeling wordt gedaan, met de bedoeling bedrijfsruimte aan de bouwondernemer aan te bieden. Wim Verhuur heeft nu een project in Mechelen waar het een bouwhub (bedrijvencentrum) wil maken met als doel aan (potentiële) klanten bedrijfsruimte aan te bieden die ze kunnen huren of kopen.

GTP: ‘Een tweedehands machine uit de verhuur: betrouwbaar?’

Tom: ‘Doordat de machines die via Trackstore Trading worden verhandeld vandaag nog in de verhuurvloot zitten en morgen bijvoorbeeld reeds als tweedehandse kunnen worden aangeboden, moeten we ervoor zorgen dat deze alle dagen tiptop in orde staan. Mocht er eventueel technische of carrosserieschade zijn, dan wordt die al tijdens het verhuurleven van de machine hersteld. Een machine met mankementen aan gaan we zeker niet verkopen, dat zou onze reputatie niet ten goede komen.’

GTP: ‘Op welke basis kiezen jullie welke machines jullie aankopen voor de verhuur?’

Tom: ‘Als wij bijvoorbeeld morgen van meerdere aannemers de vraag krijgen voor een bepaald type toestel, dan gaan we dat onderzoeken. We hebben hier onlangs nog met tuinaannemers een event gedaan en bij die gelegenheid hebben we hen ook kunnen bevragen naar wat ze nog missen in ons gamma. In elk commercieel gesprek dat we voeren, stellen we die vraag trouwens. Wanneer we verhuringen missen omdat we geen geschikt alternatief konden bieden aan onze klant wordt dit ook steeds geëvalueerd. Er wordt dan bekeken of het interessant kan zijn om dit toestel alsnog aan te kopen. Ik denk dat wij, bijvoorbeeld in het geval van zware stronkenfrezen, een van de weinige verhuurders zijn die deze aanbieden. Dat was dus een gat in de markt. We kunnen ons in deze branche alleen maar kwaliteitsmachines permitteren. Wij willen voor de lange termijn in zee gaan met onze leveranciers, en zonder service-ingestelde leveranciers kunnen wij geen service aan onze klant bieden. Voor onze graafmachines bijvoorbeeld werken wij altijd met dezelfde merken. Uiteraard verkennen wij de markt, maar we zullen nooit overschakelen voor enkel maar de laatste euro. Doordat wij snel roteren in ons machinepark is de restwaarde van de machine van groot belang, dus we kopen niet eender welk merk.’

GTP: ‘Hoe zijn jullie bij Evogreen en FSI terechtgekomen?’

Tom: ‘Dat was een kwestie van value for money. Wijzelf zetten sterk in op service, en verwachten dit ook van onze leveranciers. Zo hebben we onlangs meerdere stronkenfrezen tegelijk aangekocht op basis van feedback en ervaringen van klanten. We hebben voor machines van FSI gekozen en zien nu al dat het feit dat we die machines in verhuur hebben zijn eigen vraag creëert. Evogreen, als verdeler van FSI, is hier naar ons gevoel dan ook de geschikte partner aangezien het service ook hoog in het vaandel draagt. Het uitgebreide machineaanbod en de machinekennis hebben vervolgens de doorslag gegeven. Laurent Vanoverberghe, onze balieverantwoordelijke en aankoper, werd bezocht door de vertegenwoordiger van Evogreen en zo zijn de eerste contacten gelegd. De machines werden uitgebreid gedemonstreerd, en zelf getest door enkele van onze klanten. Op basis van hun feedback en ervaringen zijn we dan tot aankoop overgegaan. We tekenden eerst voor vier stuks en heel recentelijk is daar nog een versie op de graafmachine bijgekomen. Deze stronkenfrezen zijn bijna dagelijks verhuurd. We merken zelfs dat we door deze machines in verhuur aan te bieden ook andere (nieuwe) klanten over de vloer krijgen. We hebben deze stronkenfrezen gekocht voor een aanbesteding waar dat nodig was. We hebben daar dan wat promotie rond gecreëerd en nu zijn die machines – buiten de aanbesteding om – zoveel gevraagd dat we overwegen om hierin nog verder te investeren.’

GTP: ‘Hoe wordt het transport geregeld?’

Tom: ‘We hebben een dertigtal vrachtwagens op de baan: vijftien eigen vrachtwagens en vijftien van onderaannemers, die hier van maandag tot vrijdag werken en ook in onze bedrijfskleding lopen. Die hebben hun eigen trekker, maar rijden meestal met een dieplader van Wim Verhuur. Onze chauffeurs hebben een vrij complexe taak: ze moeten alle types machines veilig kunnen bedienen, lossen en laden, en transporteren. Niet elke chauffeur is daarvoor geschikt, wat maakt dat we met hen ook een langetermijnband hebben. Transport voor derden doen we niet omdat we de handen al vol hebben met onze eigen machines.’

Service gaat nog verder

Service gaat voor Wim Verhuur nog verder dan alleen machines afleveren.

Tom: ‘Stel dat een klant zelf een graafmachine heeft en enkel een toebehoren wil huren, dan passen wij deze tool aan zodat deze perfect op de kraan gemonteerd kan worden. Heeft de klant een tool maar geen kraan beschikbaar? Dan stellen wij de kraan in volgens de gewenste parameters. Zo is het voor de klant gewoon plug-and- play en kan hij onmiddellijk aan de slag. We zijn op dat vlak flexibel in alle richtingen.’

‘Doordat we een machinepark hebben van A tot Z hebben we ook een klantenbestand van A tot Z. Dat gaat van de zonnepaneleninstallateur die voor een dag een schaarlift nodig heeft op plaats A en morgen op plaats B, tot een aannemer die voor het Oosterweelproject werkt en daar de komende jaren verschillende machines van ons nodig heeft. Die machines blijven daar op de werven en kunnen tussendoor worden vervangen als we via Trackstore Trading een koper zouden hebben voor een machine. Gedurende de verhuurperiode van de machine gaan we daar ter plaatse de service, onderhoud en keuringen regelen. We hebben vier depannageteams die de klok rond en zeven dagen op zeven werken. Die zijn op toer met een vrachtwagen die uitgerust is met alles wat we hier ook in de werkplaats hebben. Die service is onder meer interessant voor aannemers die bijvoorbeeld alleen maar ’s nachts (mogen) werken. Of we herstellingen op de werf doen of hier is een overweging die we geval per geval maken.’

GTP: ‘Hoe zit de omzet uit de verhuur verdeeld?’

Tom: ‘Voor de verhuur hebben we vorig jaar afgesloten op 43 miljoen euro omzet. Hoe deze verdeeld is, valt moeilijk te duiden. We hebben klanten in allerhande sectoren, verspreid over het hele land. Bovendien wil het niet zeggen dat omdat je klant-aannemer gevestigd is in Antwerpen, dat zijn werven dat ook zijn. We merken wel dat de markt groeiende is. Dit komt grotendeels omdat de klanten alsmaar meer de voordelen zien van huren. Je moet bijvoorbeeld zelf niet zorgen voor zaken zoals transport, onderhoud, herstellingen of keuringen.’

GTP: ‘Jullie omzet is ieder jaar met 20 à 30% gestegen. Wat ligt aan de basis daarvan?’

Tom: ‘De verhuurmarkt groeit sowieso. Maar we stellen vast dat wij sneller groeien dan die markt. Ons ruime gamma, samen met onze flexibiliteit, is vandaag de dag een unieke cocktail. Om die reden komen en blijven onze klanten ook bij ons.’

‘De bouwprojecten worden ook alsmaar groter. Dat maakt dat de kleine aannemers er vaak tussenuit vallen. Hoe groter de projecten, hoe groter de machinebehoefte. Een wegenwerker zal bijvoorbeeld nog wel investeren in een asfalteringsmachine, maar in de zitwals die hij overal kan huren tegen een scherpe prijs zal hij niet meer

gaan investeren. Door ons brede gamma hebben we een breed klantenbestand over verschillende sectoren heen. Als het dan wat slechter gaat in een bepaalde sector, dan draaien de andere wel nog door. Een voorbeeld: tijdens de coronacrisis zijn er veel zwembaden uitgegraven. Het jaar erop lag dat stil, maar werden er weer veel zonnepanelen gelegd. Dus meer vraag naar hoogtewerkers en minder naar graafmachines. Ondertussen is de renovatiemarkt weeral in opmars en hebben we daar in machines geïnvesteerd. Zo wisselen de sectoren elkaar af.’

GTP: ‘Wat is het meest extreme dat jullie verhuren?’

Tom: ‘Dat gaat van een 52-tons kraan, over de kabelbeschermer tot een handwasser om je handen te wassen op de werf … of een standaard vlakschuurmachientje. Deze dingen zijn alle dagen verhuurd en zelfs aan de grootste aannemers.’

De ‘Wim’ achter Wim Verhuur

De man die nog iedere dag om 6.30 uur op het bedrijf is en ook ’s avonds om 21 uur de deur sluit, volgde een opleiding mechaniek en begon als vrachtwagenmecanicien bij een garage. Ondertussen bleef het zelfstandigenbloed zoeken naar een idee voor een eigen zaak. In het tuinbouwbedrijf van zijn ouders stond een vrachtwagen waarmee ze drie keer per week naar de veiling reden, maar die voor de rest stilstond. Wim kocht een graafmachine en een kniklader en gebruikte die vrachtwagen om de machines bij de klant te leveren. De opstart van zijn verhuurdienst was moeilijk: het ouderlijk bedrijf lag in een kleine straat, wat de zichtbaarheid niet ten goede kwam en die ook met grote vrachtwagens niet makkelijk bereikbaar was. Daarnaast was er toen nog maar een beperkt aanbod. Een verhuurcenter met twee machines, dat trok niet echt aan. Dat maakte dat Wim zelf met zijn machines ging draaien. Voor hem was dat een manier om meer omzet te halen en om de bouw en aannemerij van binnenuit te leren kennen. Wim zette alles in op service, vooral door ervoor te zorgen dat hij ieder moment bereikbaar was. Hij was naar eigen zeggen de enige verhuurder die zondagavond de telefoon opnam.

Het geheim achter Wim Verhuur

De sterkte van Wim Verhuur is dat hij alle machines heeft om de professionele bouwwerf van A tot Z te kunnen bedienen. Voor de klanten betekent dit één adres waar ze alles kunnen vinden, zowel logistiek als administratief. Veel andere verhuurbedrijven focussen op een bepaalde niche: de ene verhuurt graafkranen, de andere werftoiletten, maar geen enkele verhuurt ze allebei.

De klanten van Wim Verhuur zijn zowel grote aannemersgroepen als eenmanszaken. Wim gaat er prat op dat machines die ’s avonds voor 17 uur besteld worden de volgende ochtend op de werf zijn. Elke e-mail die voor 19 uur binnenkomt, wordt dezelfde dag nog beantwoord. Als de complexiteit van een machine het vereist, komen er medewerkers ter plaatse om advies te geven over het gebruik.

Het personeel van Wim Verhuur

Wim draagt ook service naar zijn personeel hoog in het vaandel. Het personeelsverloop is laag en voor de zaakvoerder is het belangrijk dat mensen er graag werken en dat de neuzen in dezelfde richting staan. Zijn enthousiasme werkt aanstekelijk voor het personeel en dat straalt af op de klanten, die op die manier sneller geneigd zijn om met zo een partij in zee te gaan.

De W van Wim Verhuur

Zoals eerder al gezegd is marketing belangrijk voor het verhuurbedrijf. De grootste aandachttrekkers zijn wellicht de groene werftoiletten. Op dit moment zijn er 2.300 werftoiletten in omloop en is er een team van twaalf mensen voltijds mee aan de slag. De toiletten zijn het uithangbord van de werf: ze staan er als eerste en worden pas als laatste weggehaald. Om ze vlot te kunnen reinigen staan ze meestal vooraan de werf waardoor het logo heel duidelijk in beeld blijft langsheen de straatkant. Een betere promotie kun je niet wensen. De naam ‘Wim Verhuur’ is niet zomaar gekozen. Het klinkt persoonlijk en laagdrempelig. Exact wat het bedrijf wil uitstralen.

Het bericht Wim Verhuur uit Sint-Katelijne-Waver: ‘Wij zeggen nooit nee’ verscheen eerst op GreenTechPower.

GRASROBOTS.be: van eindwerk tot bedrijf

Helena — Sat, 27 Apr 2024 18:43:51 +0000

Tuinen Janssens is sinds 1978 een referentie in het Oost-Vlaamse Zele. In 2001 besloot zoon Nico om te gaan studeren voor industrieel ingenieur elektromechanica. Van kleins af aan was hij bezig met dingen te kopen, te herstellen en te verkopen. Van vijf slechte brommers maakte hij dan twee goeie die hij verkocht. De interesse voor natuur en tuinen kreeg hij via het ouderlijke tuinaannemingsbedrijf mee. Zijn grootouders waren leerkrachten in biologie en economie. Kortom, de combinatie van handel, techniek en groen werd er met de paplepel ingegeven bij Nico Janssens. Enkele jaren geleden vestigde hij zich in Grembergen, een deelgemeente van Dendermonde.

Eindwerk als basis voor businessplan

In 2004 haalde Nico zijn diploma en wilde hij nog verder studeren. Hij koos ervoor om nog een extra jaar bedrijfseconomie te doen. In dat kader moest hij een eindwerk maken, en hij besloot om een businessplan rond grasrobots uit te werken. In datzelfde jaar kwam hij in contact met de Automower van Husqvarna, toen nog onder de naam Electrolux. Daar zag hij toekomst in: ‘Binnen dit en twintig jaar heeft ieder gazon zijn robot’, dacht hij toen. Hij maakte het idee nog concreter en werkte het onderwerp verder uit naar ‘De marketing van de automatische grasmaaier’. Er waren destijds vier toonaangevende spelers in de robotmaaiermarkt: Belrobotics, Ambrogio, Husqvarna en Robomow. Nico Janssens: ‘Mijn idee was om specialist te worden en ervoor te zorgen dat ik al die merken in huis zou hebben. Dan kon ik iedereen objectief advies geven richting de maaier die voor hem past. Een beetje vergelijkbaar met een bandencentrale waar de klant die band kan kiezen die voor zijn wagen het meest geschikt is.’

Meer vragen dan enkel het aantal vierkante meters

Nico: ‘Wij liepen met de klant dan een checklist van vragen af. Hoe ziet je tuin eruit? Hoe ziet je leven eruit? Heb je kinderen? Honden? Ben je veel thuis? Wil je de robot zien of liever niet? Staan er bomen in en rond het gazon? Mollen? Fruitbomen? Hoe complex is die tuin? Enzovoort.’

In die filosofie werkte hij zijn eindwerk en uiteindelijk zijn zaak uit. Robots waren toen ook nog niet voor iedereen weggelegd. Er werden verschillende domeinnamen geclaimd om mensen naar zijn bedrijf te leiden en langs die weg heeft een deel klanten hem gevonden. Een ander contactpunt was een planten-interieurbeurs in het Gentse, die ook een eerste doelpubliek opleverde.

Nico over die opstartfase: ‘Het was toen nog pionieren met verschillende systemen om de omtrekdraad te leggen en om de robots in het veld te zetten. Wij hebben toen een kantensnijder van Eliet omgebouwd tot sleuvengraver door middel van twee naast elkaar gemonteerde Widia-cirkelzaagbladen. Zo had ik een propere gleuf van 6 mm. In 2005, mijn eerste jaar, was ik nog student en verkocht ik 3 robots, in 2006 waren dat er 39 om op te lopen naar 75 stuks in 2007. Vanaf 2008 heb ik mij dan laten bijstaan door mijn eerste technieker die hier nu nog werkt trouwens. Sindsdien gingen de verkoop en service in stijgende lijn. We moesten niet alleen robots verkopen, maar ook en vooral het concept van robotmaaien.’

Merkenspecialist: de betere merken onder één dak

GreenTechPower: ‘Stonden die leveranciers daarvoor open om samen in één uitstalraam te liggen?’

Nico: ‘Aanvankelijk ben ik als 23-jarige student, samen met mijn vader, bij Belrobotics gaan onderhandelen. De afspraak was dat we twee maaiers moesten afnemen en ik in ruil de exclusiviteit voor heel Oost-Vlaanderen zou krijgen. Ik kreeg er ook een derde ‘lege doos’-maaier bij, dus enkel de carrosserie van de maaier. Die zette ik aan de drukke Gentsesteenweg buiten aan de straat als eyecatcher en binnen korte tijd kwam er al een geïnteresseerde kijken die een gazon van 35 are had en vrij snel overging tot de aankoop van zo een BigMow.

Zo werd ik officieel Belrobotics-dealer. Ambrogio zat toen bij Kempeneer die mij ten volle steunde en in mij geloofde. Dat merk was toen al technisch zeer uitgebreid en die machines gingen heel vlot over de toonbank. Robomow kon ik helemaal in het begin rechtstreeks kopen en daarvoor werkte ik bij de opstart samen met een collega-dealer die ik van bij Belrobotics kende. Dat merk heb ik tot 2017 gevoerd. Voor Husqvarna werkte ik ook samen met een dealer uit de buurt. In 2016 verkochten wij meer dan 100 Husqvarna’s per jaar. Op een bepaald moment, in 2018, besliste Husqvarna dat ik volwaardig dealer moest worden wilde ik nog verder maaiers kunnen afnemen. Rond dat tijdstip wilde tuinmachines De Vos in Waregem stoppen. In februari 2019 nam ik de aandelen over. Na een forse herstructurering met onder meer de actualisering van het uurloon en manier van werken in die zaak, gingen we van start met de bestaande medewerkers. In 2019 zijn er dan 120 robots bijgekomen, eigenlijk de omzet van de winkel in Waregem. In die periode ben ik mezelf ook tegengekomen, onder andere op vlak van leidinggeven. Ik was toen bouwheer, technieker en verkoper, maar leidinggeven is nog iets anders. Ik moest mijn tijd toen ook verdelen tussen hier en Waregem. Het was een harde, maar leerrijke periode waarin ik veel leerde over mezelf en over hoe omgaan met anderen. Begin 2019 tot 2021 was op dat vlak een boeiende periode. Ondertussen zijn we met 15 vaste en 2 flexibele medewerkers voor de twee zaken en nu voel ik dat het team echt draait.’

Het weer domineert meer dan de economische toestand

2018, 2019 en 2020 waren superdroge jaren, dus er moest minder gemaaid worden. Het jaar 2021 was heel bevorderlijk voor de grasgroei. Bovendien zat omzeggens iedereen thuis op zijn gazon te kijken en investeringen in het huis en de tuin kregen voorrang, de winkels waren gesloten. GRASROBOTS.be had een webshop én mensen hadden geld te besteden. De combinatie van deze factoren was voldoende om een goed jaar te draaien. In dat jaar steeg de omzet van GRASROBOTS.be met 30% tot 650 stuks. Klanten zijn vrij bekend met en positief over de kwaliteit van Husqvarna, dus die keuze leek in 2021 voor de hand te liggen. Meer focus op één merk zou ook veel efficiënter werken.

Nico: ‘Op basis van die cijfers hadden we voor 2022 megaveel robots besteld, extra personeel erbij, kortom: we focusten op groei. Waregem draaide ook goed op alle vlakken. In het voorjaar van dat jaar hadden we nog geen enkele maaier geleverd gekregen van Husqvarna. De verkoop van Robomow en Ambrogio hadden we al jaren op een laag pitje gezet ten voordele van Husqvarna. Met de leveringsproblemen op de achtergrond bleek de keuze voor enkel Husqvarna er een met pijnlijke gevolgen te zijn geweest. Aangezien we tegen de 500 Husqvarna’s verkochten, sneed dit in onze omzet. Gelukkig hadden we vorig jaar veel tweedehandsmachines zodat we onze klanten konden depanneren.’

Machinedealers mogen meer naar buiten komen

Nico: ‘Nu we de winkel in Waregem hebben, merk ik dat tuinmachinedealers onder elkaar meer en beter zouden mogen communiceren. We zitten als machinedealer te veel in onze winkel op een eiland en hebben daardoor te weinig voeling met de markt en de buitenwereld. Als ik vergelijk met tuinaanleggers: die werken op dat vlak beter samen. Die moeten wel naar buiten komen en zien dus wat er in de markt gebeurt. Hun naaste concurrenten-collega’s zien ze iedere dag op de baan of op de werven. Sommige werken zelfs samen. Tuinaannemers ontmoeten elkaar ook op beurzen en in federaties. Ze moeten ook niet zoeken naar werk en kunnen een aanvaardbare prijs aanrekenen aan hun klanten. Zij die dat niet doen, gaan er op termijn tussenuit.’

‘Onbedoelde halsstarrigheid zorgt ervoor dat veel van die dealerbedrijven slechter draaien dan het potentieel dat ze hebben. De kleinere, die draaien op man en vrouw die de zaak runnen, die kunnen nog verder tegen lage tarieven werken zolang die man en vrouw aan boord blijven. Daarna, bij een overname bijvoorbeeld, moeten ze ook hun tarieven aanpassen. De grotere tuinmechanisatiebedrijven moeten al langer hun prijs rekenen.’

Evolutie

De eerste jaren kwam de vraag naar maaiers via verschillende kanalen.

Nico: ‘Vanaf 2018 begon er stilaan een vervangingsvraag bij te komen. Als ik naar de cijfers van toen kijk, tel ik zeker een honderdtal machines die de machines van de eerste jaren moesten vervangen. Het is een van de beste bewijzen dat onze klanten tevreden zijn en opnieuw bij ons kopen. Uit deze cijfers kan ik afleiden dat een robot gemiddeld genomen na tien jaar vervangen wordt. Dit cijfer wordt natuurlijk beïnvloed door het soort tuin, het uitgevoerde onderhoud aan de maaier, en de verwachtingen en het budget van de klant. Deze vervangvraag is al een mooie start bij het begin van ieder jaar. En deze zal nog verder toenemen naarmate de jaren verstrijken.’

Nico geeft aan dat de robots beter worden dan vroeger, minder kilometers rijden en daardoor efficiënter werken en de batterijen langer meegaan. De maaiers gaan langer mee, maar de prijs zakt. Door dat laatste gaan de mensen sneller geneigd zijn te vervangen dan kosten te doen. In het segment onder pakweg 2.000 euro gaat de klant sneller overgaan naar een nieuwe machine, in het duurdere maaiersegment gaat hij langer met zijn machine rijden en eerder onderdelen vervangen.

Nico: ‘Als je een nieuwe maaier koopt, ben je weer vertrokken voor zes jaar garantie erop. Dat geven wij. Wij reviseren meestal de oude die we in het tweedehandscircuit steken. Als we voldoende tweedehandse op voorraad hebben dan demonteren we de rest voor onderdelen zodat we ook langs die weg klanten die minder budget hebben kunnen bedienen.’

GTP: ‘Wat verkoop jij: robots of vierkante meters?’

Nico: ‘Wij verkopen oplossingen. We nemen de klant zijn maaizorgen uit handen. Tot 2021 waren we vooral gefocust op de particuliere markt. Vanaf 2022 zijn we ons ook op professionelen gaan richten: golf- en sportterreinen, steden en gemeenten, bedrijven … Die markt is vandaag meer dan vroeger klaar voor automatisch maaien omdat de machines ondertussen meer op punt staan.’

Van advies naar complete installaties

De eerste jaren had GRASROBOTS.be weinig concurrentie en vroeg het zelfs geld voor advies. Dus klanten konden hier advies ‘kopen’. Bij de aankoop werd het geld verrekend met het aankoopbedrag. Ze waren maar met een klein team, maar er kwamen heel veel vragen, dus ergens moest deze tijd verrekend worden. Via de webshop kon de potentiële klant zo een advies op maat boeken voor een bepaald bedrag, en dan gingen Nico of zijn mensen de zaak ter plaatse bekijken. Doordat mensen betaalden voor advies voelden ze zich wellicht ook minder verplicht om te moeten aankopen. Ze kregen advies voor een robotmaaierinstallatie gekoppeld met het inzicht van een tuinaannemer op vlak van bijvoorbeeld afboording, installatie van de maaiers enzovoort. Waardevol advies dus dat verder reikte dan enkel het type maaier. Sinds een drietal jaar wordt er niet meer op deze manier gewerkt. Het advies blijft, maar het stuk betaling werd weggelaten.

Nico: ‘We werken ondertussen samen met verschillende tuinaannemers en gaan in hun opdracht bij de klant installeren. Wij geven bijvoorbeeld tien jaar garantie op onze installatie. Die (vooral grotere) tuinaannemers werken over een ruimer gebied en dat maakt dat we daar elkaar in vinden. Wij werken van Leuven tot aan de kust en van de Noorderkempen tot Kortrijk. Die tuinaannemers die verschillende projecten voor ons hebben, die geven wij een commissie. Wijzelf werken verder alles rechtstreeks af met de eindklant. De prijzen staan openlijk op onze website, dus daar is nooit enige discussie over. Wij hebben drie Mercedes Sprinters ingericht als een mobiele werkplaats waarmee we ter plaatse de meeste dingen kunnen oplossen of zelfs onderhoud plegen. Voor klanten die op grote afstand wonen, is dat een groot voordeel. Wij komen de maaiers ophalen voor onderhoud, we onderhouden en herstellen, we stockeren de machines en we brengen ze terug voor de opstart van het nieuwe seizoen. Als je puur de prijs bekijkt, zijn wij bij de duurdere. Als je prijs/kwaliteit bekijkt, zijn wij eerder gunstig in vergelijking met eventuele naaste concurrenten. Wij leveren immers een heel uitgebreide service.’

Onderhoudspakketten

GRASROBOTS.be heeft twee onderhoudspakketten. In de omniumservice zit alles in: ophaling, onderhoud, stalling, alle onderdelen, werkuren en transportkosten. Bij storing komt men binnen de drie dagen langs. De klant koopt de machine en betaalt vanaf de aankoop een vast bedrag per m2. Dan is hij 10 jaar gerust. Voor 1.000 m2 kost dat 590 euro/jaar. En binnen 10 jaar heeft hij nog dezelfde maaier in perfecte staat. Als de robot binnen die periode zou sneuvelen, wordt deze teruggenomen voor een bedrag dat verhoudingsgewijs wordt berekend in functie van de leeftijd. Doorgaans houden klanten hun robotmaaier langer dan die periode van 10 jaar. Nico: ‘We hebben zo een klant die drie robots heeft met zo’n contract en sinds 2008 nog met de eerste machines draait. Qua ecologische footprint kan dat wel tellen!’

De volgende stap is een gewone onderhoudsovereenkomst. Daarin zit telefonische ondersteuning, gratis vervangtoestel, interventie binnen de 7 dagen, 6 jaar garantie, onderhoud en transport. Onderdelen en werkuren zijn voor rekening van de klant. Deze formule kost 286 euro/jaar ongeacht de oppervlakte en het type maaier. Deze overeenkomst kan op eender welk moment worden afgesloten, zelfs als de maaier bijvoorbeeld 3 jaar is.

Nico: ‘Als onze technieker op de baan is, kan hij eventueel langsrijden bij een installatie om alles te checken, maar in principe blijft het de klant die ons verwittigt als zijn robot in storing staat. Mocht hij dat wensen dan kunnen wij dit ook van hieruit opvolgen.

GTP: ‘Tegen welke problemen lopen de robots het meest aan?’

Nico: ‘Ik zou zo snel zeggen: draadbreuk. Wij hebben al tegen de 5.000 robots verkocht waarvan er naar schatting ruim 3.000 actief zijn. Als 10% daarvan jaarlijks één draadbreuk heeft, dan gaat dat over 300 interventies per jaar. Op zich is dat nog peanuts hé. Draadbreuk gebeurt voornamelijk tijdens het seizoen als de mensen in de tuin beginnen te werken of net nadat ze in de winter tuinwerken hebben gedaan. In de 4 wintermaanden ga je geen draadbreuk moeten herstellen. Het gebrek aan onderhoud zorgt ervoor dat machines in het seizoen uitvallen, maar een goed onderhouden machine blijft heel het seizoen lopen.’

Onderhoud bepaalt de levensduur

Nico: ‘Vorig jaar hadden wij 1.200 robots in onderhoud, deze winter staat de teller al op 1.386 stuks en daar komt zeker nog een aantal laatkomers bij. Ik schat dat de helft van onze klanten voor een of andere onderhoudsformule kiest. Een groter wordend deel van onze verkoop gaat online, die klanten nemen zelden een onderhoudscontract. Ik schat dat circa 15 à 20% van onze klanten zijn maaier zelf installeert. Wij stimuleren onze klanten om het onderhoud ieder jaar te laten uitvoeren. Dat betaalt zichzelf gewoon terug. De levensduur van een maaier verlengen van 5 tot 15 jaar is geen onoverkomelijk iets.’

GTP: ‘Wat kun jij voor de tuinaannemer als meerwaarde bieden?’

Nico: ‘Wij werken over een grotere regio waardoor we voor de tuinaannemer met een groot werkgebied de installatie van de robotmaaier van A tot Z kunnen verzorgen. In de meeste gevallen zijn dit veeleisende klanten. Dus voor die tuinaannemers kunnen wij het onderhoud en de service bij dergelijke projecten plegen. Wij gaan in die gevallen ook ter plaatse herstellen. Dan heeft die tuinaannemer één aanspreekpunt voor robotmaaiers voor al zijn klanten. De discussie over waar de maaier vandaan komt en wie verantwoordelijk is voor wat, is hiermee niet meer aan de orde. Wij maken steeds een plan van de volledige installatie en een instellingsfiche. De plannen worden aan de klant (en tuinaannemer) bezorgd. Via onze servicecontracten kunnen wij hier de meerwaarde voor de eindklant bieden. Met dit totaalpakket zijn wij vrij uniek. En dit wordt geapprecieerd door de klanten: kijk maar naar de klantenreviews op Google. Wij hebben voor élk project een oplossing en soms kan die bestaan uit verschillende types robots samen in één tuin. Of twee kleinere in de plaats van één grote. Onze feeling voor tuinaanleg en -beregening en het advies dat we hierrond kunnen aanbieden, zijn ook wel sterke troeven. Verder zijn we transparant op vlak van prijzen: alles staat op onze website. De tuinaannemer moet zich niks aantrekken en wij gaan met de klant alles uitwerken.’

‘Het is niet onze ambitie om voor andere tuinmachines met lokale dealers in concurrentie te komen. Wij willen enkel onze meerwaarde op vlak van robotmaaiers aanbieden. Zijn daar samenwerkingen mogelijk, dan staan we daar zeker voor open. En we zien daar opportuniteiten.’

GTP: ‘Waarom zou een tuinaannemer een robot aanraden aan zijn klant terwijl hij daardoor maaiwerk van tussen zijn eigen boterham laat nemen?’

Nico: ‘Als de klant erop uitkomt dat hij geld kan verdienen door een robot te plaatsen, zal hij deze hoe dan ook toch plaatsen. Dus kun je als tuinaannemer beter van bij het begin van het project de verschillende mogelijkheden aan de klant voorstellen. Open communicatie. Bovendien houdt de tuinaannemer er nog een commissie aan over als hij via ons werkt. De meeste tuinaannemers zijn blij als hun klanten goed geholpen zijn en ze geen extra nazorg moeten leveren. We zijn bovendien goed bereikbaar voor onze klanten: 7 medewerkers in de techniek en 8 in de administratie en klantenservice. Dat maakt dat we snel kunnen schakelen.’

GTP: ‘Hoe snel werken jullie? Als ik nu een maaier koop, wanneer wordt die geïnstalleerd?’

Nico: ‘Tot 2021 startten we rond 1 april met de installaties. Tot eind maart zijn we immers bezig met machines op te starten en onderhoud uit te voeren. Sinds 2022 hebben we een extra installateur en zijn we begonnen met installeren vanaf 1 maart, of vroeger als het weer het toelaat. Afhankelijk van de hoogdringendheid of grootte van een project kunnen we sneller schakelen of meer mensen vrijmaken. Als de winter kort is, kunnen we sneller gaan installeren en een buffer opbouwen.’

GTP: ‘Maaien zonder omtrekdraad. De toekomst?’

Nico: ‘Ja. Ik wil het echter opentrekken. Artificiële Intelligentie kan in sommige toepassingen bijvoorbeeld wel werken, maar een tuin is wisselvallig wat dat betreft: een weggewaaide tak, een plas, afhangende planten na regenval, een molshoop, droog gras … Het visueel maaien heeft nog altijd een streepje voor op het gps-maaien dat nog altijd onderhevig is aan storing van buitenaf. En je bent afhankelijk van een provider. Op zich is er nu nog geen enkel 100% sluitend systeem. Wij hebben ondertussen al verschillende projecten lopen met een draadloze installatie en die werken prima. Daar staan weinig bomen of muren en dat is een belangrijke vereiste voor een continu signaal. Aan een noordkant zitten doorgaans minder satellieten en heb je een minder stabiel signaal. Je hebt de keuze uit een lokale antenne die via een soort wifisignaal werkt en dan een systeem dat via 4G werkt. Dat laatste werkt enkel met een goede gsm-ontvangst. Sommige systemen werken bij signaaluitval bijvoorbeeld nog X seconden en over een afstand van X meter. Andere merken hebben systemen die ‘leren’ waar en wanneer er wel ontvangst is en zo een referentiekader opbouwen voor volgende maaibeurten.’ §

Het bericht GRASROBOTS.be: van eindwerk tot bedrijf verscheen eerst op GreenTechPower.