De voorbije weken gaat het vaak over besparen. Over begrotingstekorten, moeilijke keuzes en maatregelen die nodig zijn om de rekening opnieuw te doen kloppen. En dat die keuzes ergens gevoeld zullen worden, is onvermijdelijk. Maar als ondernemer merk je dat een aantal van die beslissingen ook rechtstreeks bij ons terechtkomen. Vorige week kwam daar eentje […]
De voorbije weken gaat het vaak over besparen. Over begrotingstekorten, moeilijke keuzes en maatregelen die nodig zijn om de rekening opnieuw te doen kloppen.
En dat die keuzes ergens gevoeld zullen worden, is onvermijdelijk.
Maar als ondernemer merk je dat een aantal van die beslissingen ook rechtstreeks bij ons terechtkomen. Vorige week kwam daar eentje bij: vanaf 1 januari 2027 verdwijnt de kmo-portefeuille.
En eerlijk? Daar ben ik teleurgesteld over.
Niet omdat ik vind dat ondernemers voor alles subsidies moeten krijgen. Integendeel. Maar soms lijkt het wel heel gemakkelijk om te denken: “Ach, die zelfstandigen… die verdienen toch genoeg.”
Terwijl ondernemen natuurlijk veel meer is dan wat er onderaan een factuur staat.
Je investeert. Je neemt risico. Je betaalt mensen. Je creëert jobs. Je draagt belastingen en sociale bijdragen af. En ondertussen probeer je ook jezelf en je bedrijf te blijven ontwikkelen.
Net daarom vond ik de kmo-portefeuille zo’n mooie maatregel.
Ze stimuleerde iets waar ik heel sterk in geloof: blijven bijleren.
Opleidingen zijn namelijk niet goedkoop. Je betaalt niet alleen het inschrijvingsgeld, maar maakt als ondernemer ook tijd vrij waarin je niet op de werf staat of voor klanten werkt.
De kmo-portefeuille was soms net dat kleine duwtje om toch te zeggen: oké, ik schrijf me in.
Een paar jaar geleden volgde ik een volledig jaar de ETW-opleiding bij Inverde. Een fantastische ervaring waar ik ontzettend veel uit heb meegenomen, maar ook eentje met een behoorlijk prijskaartje.
Mijn vader Peter volgde doorheen de jaren eveneens opleidingen. Soms om iets nieuws te leren, zoals een praktische opleiding rond het werken met een minigraver bij PCLT, maar evengoed om bestaande kennis opnieuw op te frissen.
En dat vind ik minstens even belangrijk.
Je hoeft geen beginner te zijn om opnieuw in de schoolbanken te kruipen.
Onze sector verandert razendsnel. Machines evolueren, accutechnologie wordt belangrijker, veiligheidsinzichten veranderen en technieken worden bijgestuurd. Soms ontdek je tijdens een opleiding gewoon dat iets wat je al vijftien jaar op dezelfde manier doet vandaag beter, slimmer of veiliger kan.
Niet het papiertje op het einde is voor mij het belangrijkste. Wel wat je de volgende dag anders doet in de praktijk.
Vanaf 1 januari 2027 wordt de kmo-portefeuille afgeschaft.
Dat vind ik teleurstellend, omdat net een maatregel wegvalt die ondernemers stimuleerde om in hun mensen, hun vakkennis en hun eigen ontwikkeling te investeren.
En die investering levert iets op.
Beter opgeleide vakmensen. Actuele kennis. Veiliger werken. Een medewerker die kan doorgroeien. Een ondernemer die nieuwe technieken ontdekt. En uiteindelijk sterkere bedrijven.
Dan is er voorlopig nog goed nieuws.
In oktober, november en december 2026 kunnen nog aanvragen voor de kmo-portefeuille worden ingediend, zolang het beschikbare budget niet uitgeput is.
Voor gewone opleidingen bedraagt de steun momenteel 30% voor kleine ondernemingen en 20% voor middelgrote ondernemingen.
Binnen onze sector kun je voor opleidingen bijvoorbeeld terecht bij Inverde en PCLT, naast tal van andere opleidingsverstrekkers.
Heb je dus al maanden ergens een opleiding opgeslagen waarvan je denkt die zou ik eigenlijk eens moeten volgen? Misschien is dit het moment om dat tabblad opnieuw open te klikken.
Want dat is uiteindelijk wat ik vooral met deze blog wil zeggen.
Laat het verdwijnen van de kmo-portefeuille geen reden zijn om vanaf 2027 opleidingen links te laten liggen.
Beroepsgerichte opleidingen kunnen onder bepaalde voorwaarden nog steeds fiscaal als beroepskost worden ingebracht. Vraag daarvoor zeker advies aan je boekhouder of accountant.
Maar kijk ook verder dan het financiële.
We geven soms zonder lang twijfelen duizenden euro’s uit aan een nieuwe machine omdat die onze onderneming vooruit moet helpen. Terwijl we over enkele honderden euro’s voor een opleiding veel langer nadenken.
Best gek eigenlijk.
Want uiteindelijk moet iemand die machine bedienen. Iemand moet weten wat technisch mogelijk is. Iemand moet veilig kunnen werken. En iemand moet die kennis later opnieuw doorgeven.
Dus ja, ik ben teleurgesteld dat deze ondersteuning verdwijnt.
Maar ik hoop vooral dat wij ondernemers ons daardoor niet laten tegenhouden.
Blijf investeren in kennis. In je mensen. En vooral ook in jezelf.
Machines verouderen. Technieken veranderen. Maar wat je onderweg leert, neem je mee naar iedere volgende werf.
Helena
Helena kwam al op jonge leeftijd in contact met landbouw en tuinbouw. Van haar twaalfde tot haar achttiende volgde ze les aan de tuinbouwschool in Peizegem, Merchtem. Ze combineert die groene én landbouwachtergrond met een frisse blik op communicatie en brengt sectorverhalen naar website, sociale media en nieuwsbrief.