Het avontuur van Vertconcept begon in 2012, toen Marco Noto afstudeerde als tuinarchitect in Brussel. Marco over die periode: ‘Ik ging bij verschillende bureaus solliciteren, maar destijds was het heel moeilijk om werk te vinden. Na twee maanden zoeken zonder resultaat heb ik dan beslist om als zelfstandige te beginnen. Ik was toen eenentwintig jaar oud, vroeg een ondernemingsnummer aan en ging ervoor. In het begin hield ik me enkel bezig met tuinonderhoud. Daarna nam ik eerst een stagiair aan, dan een tegellegger en beetje bij beetje nam ik er mensen met verschillende vaardigheden bij om mijn team compleet te maken.’

‘Tijdens de eerste zeven of acht jaar was ik voltijds bezig op de werven met een team van vier of vijf mensen. Het werk bleef komen, dus bleef ik extra projecten en personeel aannemen om aan de vraag te kunnen voldoen. De afgelopen twee jaar heb ik een balans gevonden die bij mij past en die ik heb omgezet in de huidige structuur. Vertconcept telt nu ongeveer vijftien medewerkers, onder wie mijn vrouw die de administratie beheert en een landschapsarchitect die verantwoordelijk is voor prijsoffertes en tuinontwerpen. Ikzelf verdeel mijn tijd tussen het kantoor en de bezoeken op de werven.’

Zowel aanleg als onderhoud

Vertconcept richt zich zowel op het creëren als het onderhouden van groene ruimtes. Marco: ‘Op dit moment heeft Vertconcept twee teams die met aanleg bezig zijn en twee andere teams die het onderhoud verzorgen. Een paar jaar geleden had ik onderhoud een beetje opgegeven ten voordele van aanleg, maar uiteindelijk besloot ik terug te gaan. Onderhoud betaalt misschien iets minder, maar het zorgt voor een constante cashlow en deze taken zijn makkelijker in te plannen. Tot slot geeft het ons voortdurend indirecte visibiliteit. Omdat mensen onze busjes regelmatig zien passeren, denken ze sneller aan ons als ze hun tuin willen verfraaien.’

Voornamelijk particuliere klanten

Marco vervolgt: ‘We werken voornamelijk voor particuliere klanten. Sinds het begin van de activiteit hebben we enkele klanten in de publieke sector voor wie we regelmatig werken, maar voor de rest reageren we niet op aanbestedingen. In de loop der jaren hebben we een vrij gevarieerd klantenbestand opgebouwd. Gemiddeld voeren we een paar grote projecten per jaar uit – we spreken dan over een budget van meer dan 200.000 euro – en voor de rest doen we kleinere projecten. We hebben echter ook heel kleine projecten, zoals het plaatsen van bijvoorbeeld hekkens voor 3.000 euro. Ik hou van deze mix tussen ‘grote’ en ‘kleine’ klanten, en het geeft ons evenveel voldoening om een kleine of een grote klant te bedienen. Ik zoek dus niet enkel naar globale concepten, maar streef naar veiligheid in ondernemen met kleinere werven. Meestal zijn we actief in onze regio – af en toe eens rond het Brusselse – maar ik probeer niet echt verder te gaan om niet te veel tijd te verspillen aan verplaatsingen. We wonen in een prachtige regio waar mensen investeren in hun tuin.’

‘We hebben eigenlijk geen concurrentie. Er zijn slechts twee min of meer gelijkwaardige bedrijven in onze regio. Wat betreft onderhoud zien we wat meer concurrentie, maar we lopen elkaar niet echt in de weg.’

Investeren in betrouwbare machines

Zoals Marco aankaart, wil Vertconcept behoorlijk autonoom zijn als het gaat om machines. ‘Ik wil niet afhankelijk zijn van huurmachines, behalve voor een heel specifieke machine, en we willen dat de werkzaamheden vooruitgaan. Voor tuinaanleg zijn we uitgerust met een vrachtwagen met containersysteem en twee graafmachines van 6,5 en 2,7 ton. We hebben verder twee knikladers, waaronder een Knikmops waar ik erg tevreden over ben. Daarbij een John Deere-tractor met een rotoreg en een overtopfrees, een Eliet-zaaimachine en een Goldoni-motoculteur om het assortiment compleet te maken. Onlangs hebben we geïnvesteerd in een professionele Iseki-zitmaaier met een verhoogde afvoerbak. Met deze laatste kan het gemaaide gras direct in de laadbak van onze bestelwagens worden gelost, wat een aanzienlijke tijdsbesparing betekent. We vertrouwen op Stihl voor de kleinere machines. Op dit moment hebben we nog geen accumachines, ik geef nog steeds de voorkeur aan een verbrandingsmotor.’

‘Toen ik begon, keek ik vooral naar de prijs van een machine. Maar goedkoop is vaak duurkoop en ondertussen kijk ik minder naar de prijs, maar leg ik de nadruk op kwaliteit, betrouwbaarheid en service na verkoop. Bovendien aarzel ik niet om te investeren in extra opties waardoor mijn medewerkers meer werkgemak hebben op de werf. Ik merk ondertussen dat ons beroep de laatste vijftien jaar sterk geëvolueerd is. Zo nemen machines veel meer werk over, wat ons beroep aangenamer en lichaamsvriendelijker maakt. Een van onze graafmachines is bijvoorbeeld uitgerust met een rototilt. Het gaat om een forse investering, maar het maakt het wel mogelijk om het handmatige werk te verlichten en tegelijkertijd veel tijd te besparen. Vanuit deze denkpiste probeer ik zo goed mogelijk over mijn investeringen na te denken.’

Sociale netwerken bevorderen communicatie

Marco geeft ook nog aan dat Vertconcept zeer actief is op sociale netwerken. ‘Ik plaats graag nieuws over de voortgang van onze projecten of het leven van het bedrijf op Facebook en Instagram. Ik merk dat veel klanten ons volgen en dat dit een integraal onderdeel van ons bedrijf is. Verder kijken veel klanten ernaar uit om foto’s van hun werf te delen. Daardoor komen we in contact met andere mensen die hun tuin willen herontwerpen, enzovoort. Intussen volgen niet minder dan 2.000 mensen ons op Facebook. Voor de rest adverteren we niet als zodanig. Ik geef dit geld het liefst uit aan de aankoop van machines of uitrusting. Zo hebben we onlangs een drone gekocht waarmee we onze werven vanuit een andere hoek kunnen filmen en fotograferen. Dit stelt ons onder andere in staat om mooie video’s te maken voor onze socials.’

Marco besluit: ‘Vertconcept heeft een goede balans en een goed cruisetempo gevonden. We hoeven niet koste wat kost te groeien. We hebben een goed team van ongeveer vijftien mensen: genoeg om alles te regelen. Bovendien hoeven we niet naar werk te zoeken, en ik wil de teugels van mijn bedrijf in eigen handen houden. Omdat we hier toch wat krap zitten, hebben we een oude boerderij gekocht in Graty, een deelgemeente van Silly, om onze activiteiten te huisvesten. Dit is ons volgende grote project, maar zodra de werkzaamheden afgerond zijn, zullen we onze klanten nog beter kunnen verwelkomen!’

Het bericht In Bassilly zet Vertconcept zowel in op aanleg als onderhoud van groene ruimtes verscheen eerst op GreenTechPower.

Eind januari hadden we een afspraak in het centrum van Ledeberg bij Gent met Andreas Meerburg, een ietwat aparte tuinaannemer. De man die Plantmanagement heeft gestudeerd trekt op zijn bakfiets door Gent om tuinen in de stad om te toveren tot een oase van rust. ‘De Fietstuinier’ is al acht jaar een begrip in Gent en de kleine agglomeratie.

Acht jaar geleden ruilde Andreas een job als medewerker op een bioboerderij in de buurt van Mechelen voor een stap in het grote onbekende. Hij kwam uit de landbouw en had van daaruit altijd al connectie met de fijnegroenteteelt. Op de bioboerderij leerde hij iemand kennen die tuinonderhoud met de fiets deed en dat zette hem er mee toe aan om de stap te wagen.

Andreas Meerburg: ‘Voor mij was het heel duidelijk dat ik de ecologische principes van kringlooptuinieren wilde gaan toepassen in ‘mijn’ tuinen. Ik heb altijd in Gent gewoond, dus het lag voor de hand om mijn zaak hier te gaan uitbouwen. Er zijn hier in groot Gent een pak tuintjes te onderhouden – ook grotere – en heel het gedoe met een auto in de stad zette mij ertoe aan om alles ‘in fietsformaat’ te gaan doen. Ik zie de mobiliteitsproblematiek niet als een moeilijkheid, maar beschouw het als een troef om van daaruit te werken. Als er bijvoorbeeld veel snoeiafval moet worden afgevoerd, dan kijken we wel hoe we dat op dat moment aanpakken. Maar ik wil niet investeren in een grote bestelwagen en aanhanger voor de paar keren dat ik die nodig heb. Met de bakfiets ben je altijd sneller en is parkeren geen probleem.’

‘Ik kom altijd ontspannen en op het afgesproken uur bij mijn klanten en heb geen last van de verkeersdrukte, noch van een circulatieplan. In de stad zijn er veel verschillende formaten van tuinen. Ik ga niet discrimineren op grootte: iemand met een tuin waar ik bijvoorbeeld één keer per jaar een uurtje werk heb, is voor mij even belangrijk als iemand met een tuin waar ik dagen werk heb. Die combinatie van kleine en grote tuinen is perfect te organiseren. Mensen met een kleine tuin zijn supercontent dat ze geholpen worden, ze vertellen het rond en dat komt mijn zaak ook ten goede. En ik weet dat ik bij die klanten jarenlang het onderhoud zal mogen doen.’

GTP: ‘Jouw businessplan en dagindeling zien er dus anders uit dan die van de gemiddelde tuinaannemer?’

Andreas: ‘Ik heb Agro- en Biotechnologie Plantmanagement gestudeerd – professionele plantaardige productie dus – en weet heel goed wat planten nodig hebben om te groeien. Voor en na heb ik nog veel plantenkennis opgebouwd door interesse en bijscholing. Toen ik begon met mijn zelfstandige activiteit voelde ik dat het directe contact met de klanten om hen te begeleiden naar een rijkere tuin me energie geeft.

Wat ik niet graag doe, zijn grote grondwerken. Ik wilde mij bij voorkeur specialiseren in de kleine tot middelgrote stadstuinen en daarin het verschil gaan maken. Ik heb een netwerk met collega’s die onder meer grondwerken doen, en in die gevallen doe ik beroep op hen. Dat is geen vast samenwerkingsverband, maar iets dat we project per project bekijken.’

Samenwerken met collega-boomverzorger

Sinds vier jaar werkt Andreas met een aantal vaste onderaannemers, onder wie er een is die twee dagen per week meedraait. Dit jaar start een vaste samenwerking met een boomverzorger om samen snoeiwerken aan te pakken. Op die manier kunnen ze de tuinen volledig afgewerkt achterlaten en moeten ze niet heel de tijd met de agenda zitten schuiven en continu met elkaar telefoneren. Mensen zijn daar heel enthousiast over en het komt veel krachtiger over. De tuin in zijn geheel wordt onder handen genomen, en iedereen draagt zijn steentje bij met zijn specialisatie. De klant heeft de keuze om zelf contact met de boomverzorger op te nemen of via Andreas. Bijna iedereen kiest voor het laatste.

Planning voor een heel jaar

Andreas: ‘Sinds vier jaar maak ik mijn planning bij aanvang van het jaar al op voor het hele jaar. Ik combineer tuinonderhoud met advies, ontwerp en aanleg. Voor het onderhoud stuur ik in de winter een mail naar alle klanten met de vraag of we verder doen, de frequentie aanpassen … Dat geeft voor de klanten houvast, en zelf kan ik ook gestructureerder te werk gaan in het maken van mijn agenda. Ik ben nu bijna acht jaar bezig en heel wat tuinen heb ik van in het begin in onderhoud. Er zijn klanten waar ik één keer per jaar kom en andere waar ik iedere maand de tuin onderhoud. Die afspraken op voorhand vastleggen geeft mij en de klant heel wat rust en komt de balans tussen werk en privé ten goede. De bevestiging krijgen dat klanten je ieder jaar terug willen motiveert om het telkens weer wat beter te doen. In mijn planning hou ik ook een reservedag per maand om eventuele vertraging te kunnen inhalen.’

‘Als er verschillende aanvragen beginnen binnen te lopen, zeg maar eind februari, dan kan ik al een eerste selectie maken van de klanten die ik ga nemen. En als ik dan voel dat de klik er niet is, verwijs ik iemand graag door naar een collega. Dat wordt gewaardeerd door de mensen en niemand moet zich forceren om een andere tegemoet te komen: je blijft alle twee in je waarde staan als mens.’

‘Ik voorzie woensdag als vaste administratiedag waarop ik tijd maak om naar tuinen te gaan kijken, ontwerpen te maken, mails die blijven hangen te verwerken … zodat ik dat niet allemaal ’s avonds hoef te doen. Zo sta ik er ook op om alles via mail te laten lopen. Die mails kan ik enkel thuis op mijn computer lezen. Zo heb ik geen overdosis aan kanalen waar alle info verspreid staat, maar blijft alle communicatie helder en mooi gestroomlijnd. Het voorkomt discussies achteraf, en zo kan ik mij tijdens de dag volledig gefocust houden op het werk zelf. En mijn hoofd kent rust.’

GTP: ‘Hoe vinden de mensen jou?’

Andreas: ‘Toen ik begon, heb ik een website, een Facebookpagina en een flyer gemaakt. Die laatste heb ik op een aantal hotspots in Gent verspreid: plaatsen waar mensen komen die met het gedachtegoed van ecologisch en kringlooptuinieren vertrouwd zijn. Ik bied de mensen aan om zelf mee te werken in hun eigen tuin: dat creëert betrokkenheid, wat zeker bij de aanplantingen heel belangrijk is. Tijdens het aanplanten kan ik de mensen dan tips geven over de planten en dat maakt het allemaal nog veel concreter. Mensen komen vaak bij mij omdat ze eerst zelf geprobeerd hebben, maar dan nog dat extra zetje nodig hebben om hun tuin terdege aan te pakken. Die betrokkenheid die zorgt ervoor dat de klant tevreden is en blijft: hij ziet en weet wat er gebeurt en waarom.’

Direct contact met de klant

Het is net dat direct contact dat voor het verschil zorgt, en maakt dat Andreas met de klanten hun tuin ook een evolutie mag doormaken. Soms kan het zijn dat hij bepaalde planten nog niet snoeit, zodat ze bijvoorbeeld eerst kunnen bloeien en ze zo tot hun volle recht komen. Als alles tegelijk gesnoeid moet worden, dan komt de schoonheid van veel planten niet echt tot haar recht. Onze Fietstuinier legt zijn klanten ook uit waarom en hoe hij iets doet en dat wordt gewaardeerd.

Andreas: ‘Ik vind het juiste snoeitijdstip heel belangrijk. Als het moet, kom ik liever wat later nog eens terug om net die ene plant bij te snoeien. Ik heb plaatsen gehad waar vooraleer ik er kwam bepaalde planten nog nooit gebloeid hadden, omdat ze steeds te vroeg gesnoeid werden.’

Organisch groeien

Andreas: ‘Ik ben in 2018 gestart in bijberoep om mezelf de tijd te geven om dat organisch te laten groeien, en eind 2020 ben ik er volop voor gegaan. Op twee jaar tijd was het voldoende opgebouwd om er een volwaardige activiteit van te maken. Je moet jezelf de tijd geven: ik heb geen zware investeringen moeten doen en heb dus geen druk op dat vlak. Daardoor kan ik mijn eigen accenten leggen en mijn eigen identiteit uitbouwen. En daarom trek ik net die klanten aan die met mij willen werken en is het verloop van klanten nagenoeg nihil. Terwijl ik met onderhoud bezig ben, komt er hier en daar de vraag om ook eens een stuk van de tuin opnieuw aan te leggen, en zo ben ik ook begonnen met ontwerpen te maken. Van kleine hoekjes in bestaande tuinen is dat ondertussen uitgegroeid tot totaalontwerpen. En ik moet zeggen dat die ene dag bureauwerk in de week een aangename afwisseling is. Nu is mijn ontwerpagenda nog leeg, maar als de eerste voorjaarszon zich laat zien gaan de aanvragen binnenlopen en tegen het begin van de zomer zit die zeker goed vol. Ik vind ook dat iedereen in zijn eigen specialisatie tot zijn recht moet komen. Mijn specialisatie ligt bij planten. Wanneer er grondwerken nodig zijn, besteed ik dat uit aan een gespecialiseerde collega. Zo gaat het werk efficiënter en beter, en het maakt dat ik me op mijn kernactiviteit kan blijven focussen.’

 Tuinadvies 

Bij tuinadvies voor nieuwe klanten gaat Andreas de bestaande tuin rond, benoemt en bespreekt hij elke plant, en geeft aan wat de ecologische waarde van die plant is. De klant krijgt daar achteraf een verslag van, aangevuld met wat tips om bepaalde dingen te verbeteren. Heel vaak komt daarna de vraag om samen de tuin een eerste onderhoud te geven en in veel gevallen wordt dat een vaste klant.

Andreas: ‘Soms is het onderscheid tussen advies en ontwerp niet zo duidelijk. Wanneer ik voel dat die klant geen advies maar eigenlijk een ontwerp nodig heeft, dan zeg ik dat ook gewoon. Als het een

complete (her)aanleg wordt, dan zijn we vertrokken voor een traject waarin we stap voor stap de klant begeleiden. Soms kan het zijn dat hij een stuk van de tuin of een voortuintje wil laten heraanleggen en dan stel ik bijvoorbeeld een plantenlijst voor. Als ik gecontacteerd word voor een ontwerp dan ga ik eerst de situatie ter plaatse bekijken en de wensen inventariseren. Daarna maak ik een raming op voor het ontwerp. Naarmate het ontwerp vorm krijgt, kan ik beginnen met de kostenraming voor de uitvoering.’

Andreas biedt verschillende trajecten aan:

1. Hij neemt de volledige aanleg op zich.
2. De klant kan meehelpen met de aanplant.
3. Hij kom het plantgoed uitzetten en de klant komt zelf aanplanten.
4. Het ontwerp wordt door hem gemaakt en de klant zoekt iemand anders om het uit te voeren of doet het zelf, maar dan zonder verdere begeleiding.

Andreas: ‘De prijs voor het ontwerp is in de eerste drie situaties dezelfde, in het vierde geval is er een meerkost omdat ik dan ook meer werk aan het ontwerp heb. Het is dus goedkoper dat iemand mij enkele uren betaalt om planten uit te zetten dan dat ik een compleet ontwerp moet maken.’

‘Het jaar na de aanleg is er ook intensieve opvolging voorzien met één of twee bezoekmomenten in de tuin. In de lente die volgt op het eerste jaar doen we ook samen een eerste lenteonderhoud. Daarna kan de klant het onderhoud zelf opnemen, of aan mij toevertrouwen.’

GTP: ‘Hoever reikt jouw werkgebied?’

Andreas: ‘Ik rij met een elektrische fiets en in principe werk ik tot maximum een uur fietsen. De meeste klanten zitten in het centrum of net buiten de ring van Gent. Gemiddeld ben ik vijftien tot twintig minuutjes onderweg. Als ik achteraf kijk, dan heb ik altijd meer kilometers op de teller dan ik vermoedde.’

‘De boomverzorger waar ik nu al een tijd mee samenwerk, heeft de voordelen gezien en nu ook een fiets gekocht: dezelfde als de mijne. In stedelijk gebied zie ik enkel maar voordelen. In landelijk gebied zijn de afstanden tot de klanten groter en heb je ook groter materieel nodig om de meestal grotere tuinen te onderhouden. Daar valt het voordeel van de fiets soms weg, maar het belang van kringlooptuinieren en plantenkennis blijft natuurlijk voor elke tuin van belang.’

GTP: ‘Wat doe je dan met je afval?’

Andreas: ‘De meestgestelde vraag van collega’s en nieuwe klanten! Al wat we kunnen verhakselen blijft in de tuin waar mogelijk. Ik heb een kleine draagbare hakselaar die takken met een diameter tot 4,5 centimeter aankan. Daarmee kan ik al wat gesnoeid wordt ter plaatse versnipperen. Als we het dan moeten meenemen is het volume al veel kleiner. En blijft er heel veel snoeihout of snippers achter, dan is er altijd wel iemand van de collega’s die een bestelwagen of aanhanger heeft. Maar als ik het naga over een heel jaar gebeurt toch 95% van mijn werk met de fiets.’

‘De kleinste tuin is pakweg 20 m² en de grootste tuin 1.000 m². De grootste site is 2.500 m². Als er wordt aangelegd, dan laat ik het

materiaal ter plaatse leveren. En in sommige gevallen komt de klant zelf materiaal of plantgoed ophalen: dat is mogelijk door het directe contact dat we met de klanten hebben.’

Open communicatie met de klanten

Andreas houdt van direct contact, of zeg maar open communicatie met zijn klanten. Dat maakt dat zijn bedrijf op een bijzondere manier klanten bindt, in een filosofie waar eerlijkheid en openheid de toon aangeven. Het sociaal contact met mensen is een onmiskenbaar gegeven doorheen zijn leven.

Andreas: ‘Je omringt je met mensen die je versterken en aanvullen, en ziet elkaar niet als concurrenten maar als collega’s. De markt is groot genoeg en er is voldoende werk. Als mensen door omstandigheden eens moeten minderen: geen probleem, daar heb ik alle begrip voor. Soms kom je ook klanten tegen met een klein netwerk die het menselijke contact erg missen. Dan neem ik graag even tijd om te babbelen en te luisteren naar hen.’

De concurrentie

Andreas: ‘In Gent is er ondertussen nog een collega die fietstuiniert en als stagiair bij mij is begonnen. Zij werkt nu mee in onderaanneming met mij. Ik heb nooit het gevoel gehad dat we concurrenten voor elkaar zijn. We gunnen elkaar het licht in de ogen, we kennen elkaar en weten dan ook waarin we elkaar kunnen aanvullen. Ik maak me absoluut geen zorgen over te weinig werk omdat er nog een tweede fietstuinier is bijgekomen. Integendeel.’

GTP: ‘Je hoofdinvestering is je fiets: geen gewone neem ik aan?’

Andreas: ‘Nee, ik heb een Bullitt-bakfiets met een op maat gemaakte bak om mijn materiaal te kunnen opbergen. Daarbij heb ik ook een trailer van Trailon, een nieuw Gents merk. Door te zoeken naar een fiets kwam ik uit op trailers van Carla Cargo, waarvan we hier ook een Gentse verdeler hebben. Deze verdeler bouwt zelf ook zijn eigen trailers onder de naam Trailon. Ik heb dan een aantal prototypes mogen uittesten en uiteindelijk het eerste prototype gekocht. Verder is mijn investering aangevuld met de traditionele haagschaar, bosmaaier enzovoort. Als ik met de aanleg start, ga ik niet beginnen met de grond te frezen, maar maak ik deze los met de woelvork. Hiermee kun je op heel korte tijd een heel grote oppervlakte losmaken en klaarmaken om te zaaien. De tijd die we in kleine tuinen zouden winnen door meer te mechaniseren, verliezen we in de hoeken en kanten. Bovendien wordt de bodem zo minder geïmpacteerd. Hij is niet alleen veel beter voor de bodem, de woelvork is ook makkelijk mee te nemen in de fiets en is geen grote investering.’

GTP: ‘Parkeren met de fiets?’

Andreas: ‘Met de fiets alleen kan ik op het voetpad staan, en als dit niet breed genoeg is dan zet ik mij dwars tussen de auto’s. Daar is altijd wel plaats om te gaan staan zonder deze te hinderen in het wegrijden of inparkeren. Als ik met mijn trailer rijd, dan moet ik die misschien afkoppelen en wat verderop parkeren. Maar in al die jaren is parkeren nog geen probleem geweest.’

Het bericht Andreas Meerburg, een ietwat aparte tuinaannemer verscheen eerst op GreenTechPower.

GreenTechPower: ‘Hoe ben je gestart?’

Nand Verheyen: ‘Zoals bij de meesten begon het eigenlijk als een hobby. Ik heb eerst een lerarenopleiding gevolgd: mijn plan B, omdat ik vroeger veel last had van mijn rug. Maar mijn rug begon te beteren en ik ging voor en na het lesgeven mee werken met kameraden. Ik heb toen meteen een btw-nummer aangevraagd om halftijds te werken, terwijl ik halftijds lesgaf. Op een gegeven moment merkte ik dat die combinatie te zwaar werd. Het werk begon verder uit te breiden en de opdrachten werden leuker, uitdagender en vooral groter. Uiteindelijk heb ik de keuze gemaakt om te stoppen met lesgeven en ben ik volledig zelfstandig geworden. Dat ben ik nu al ongeveer vier jaar.’

GTP: ‘Waar komt je passie voor de sector vandaan?’

Nand: ‘Die passie komt van vroeger. Mijn opa was altijd bezig in de tuin en op de boerderij. Als kleine Nand hielp ik hem vaak. We hebben thuis een landbouwbedrijf en van kleins af aan reed ik al met de tractor. Ik maaide ook gras in de tuin. Dat vond ik altijd leuk, maar als je dat blijft doen, smaakt het naar meer. Zo ben ik ook meer richting tuinaanleg geëvolueerd. Tuinman zijn is veel meer dan alleen gazons maaien of aanleggen. Je begint te snoeien, doet onderhoud en neemt steeds meer taken op, tot je uiteindelijk het volledige pakket van een tuinaannemer beheerst.’

GTP: ‘Welke opleiding heb je gevolgd?’

Nand: ‘Ik heb landbouwschool gevolgd in Geel, met een specialisatie landbouwmechanisatie. Daarnaast heb ik ook een lerarenopleiding gedaan. Die duurde twee jaar en ik moest slechts twee dagen per week naar school. Ondertussen ging ik mee maïs hakselen en verdiende ik links en rechts wat bij. Na mijn afstuderen kon ik in november starten als leerkracht aan een landbouwschool. Kort daarna ben ik ook begonnen met mijn bijberoep.’

GTP: ‘Waarom ben je dan niet verdergegaan in de landbouw?’

Nand: ‘Dat was eigenlijk een natuurlijke evolutie. Doordat ik voor en na mee ging werken met kameraden in dezelfde sector, en doordat ik zelf steeds vaker vragen kreeg om klusjes uit te voeren, groeide dat vanzelf. In het voor- en najaar probeer ik nog wel enkele dagen mee te rijden in de landbouw. Oogsten, zaaien en maaien kan ik moeilijk missen, al is daar jammer genoeg steeds minder ruimte voor. Door mijn ervaringen merkte ik dat ik echt iets wilde doen met tuinaanleg en groenbeheer. Dat is uiteindelijk de richting geworden waarin ik volledig ben doorgegroeid.’

GTP: ‘Had je in het begin twijfels of het zou lukken?’

Nand: ‘Eerlijk? Daar heb ik nooit echt bij stilgestaan. Aanvankelijk krijg je één of twee telefoons per week om eens te komen snoeien. Dat kan je makkelijk opvangen. Wat moeilijker is, is te veel werk in combinatie met ons Belgische weer. Dan schuift de planning op en moeten klanten wachten. Maar als je ziet dat de projecten groter worden en klanten tevreden zijn, groeit dat vertrouwen vanzelf.’

GTP: ‘Wat doe jij precies binnen het bedrijf?’

Nand: ‘Eigenlijk alles: klantencontact, marketing, het uitvoerende werk en de administratie. Voorlopig doe ik dat nog allemaal zelf. Ik heb wel iemand die mee op het terrein staat, maar de planning neem ik voor eigen rekening. Dat is soms pittig, zeker wanneer de telefoon blijft rinkelen terwijl je zelf aan het werk bent.’

GTP: ‘Denk je eraan om iemand aan te nemen?’

Nand: ‘Met de geplande uitbreiding van het team wil ik de werking verder professionaliseren. Mijn doel is om medewerkers meer verantwoordelijkheid en vertrouwen te geven in het dagelijkse werk. Ik wil hen actief betrekken bij het klantencontact en begeleiden in het correct inschatten en opmaken van offertes, zodat ze leren nadenken over kostenstructuur en rendabiliteit. Uiteraard altijd in overleg met mij. Op die manier bouwen we aan een sterker team en een organisatie die niet alleen uitvoert, maar ook meedenkt. Zo kunnen mijn mensen verantwoordelijkheid opnemen en worden klanten sneller geholpen. Ik merkte bijvoorbeeld dat ik eind januari bijna uitsluitend met papierwerk bezig was. Dat is te veel. Door taken te verdelen, krijg ik meer rust in mijn hoofd en kan ik efficiënter werken.’

GTP: ‘Met welk type klanten werk je vooral?’

Nand: ‘In het begin waren dat vooral particulieren, maar nu werken we steeds meer voor bedrijven en in beperkte mate in onderaanneming. We doen beide. Je merkt wel dat de verwachtingen anders zijn en dat een goede organisatie dan nog belangrijker wordt.’

GTP: ‘Werk je vooral in je eigen regio?’

Nand: ‘Ja, ongeveer 99% van onze opdrachten bevindt zich binnen een straal van vijftien kilometer. Af en toe doen we projecten verder weg, maar dan gaat het om langere opdrachten die ook rendabel zijn. Voor een project buiten de regio moet je echt zeker zijn dat het loont, anders verlies je te veel tijd aan verplaatsingen.’

GTP: ‘Wat onderscheidt jouw aanpak van die van andere tuinaannemers?’

Nand: ‘Misschien cliché, maar wij nemen onze verantwoordelijkheid. Als er iets misgaat, lossen we het op. We vertrekken pas wanneer het werk voldoet aan onze eigen normen en kwaliteitsstandaard. Dat vind ik heel belangrijk: een klant moet weten dat hij op ons kan rekenen.’

GTP: ‘Werk je samen met andere tuinaannemers?’

Nand: ‘Zeker. Verhardingen doe ik bijvoorbeeld niet zelf, daarvoor werk ik samen met collega’s. Het is vooral kijken wie in de buurt actief en beschikbaar is. Zo blijft iedereen binnen zijn eigen specialisatie en krijgt de klant de beste kwaliteit. Daarnaast werk ik regelmatig met vaste onderaannemers tijdens drukke periodes. Over hun inzet ben ik echt heel tevreden.’

GTP: ‘Volg je nog opleidingen?’

Nand: ‘Ik beschik over een fytolicentie, iets wat ik ook voor verschillende collega’s in de buurt regel. Daarnaast willen we ons verder specialiseren via kettingzaagopleidingen, hoogtewerkercertificaten en dergelijke. Daar maken we zeker tijd voor. Als je kwaliteit wil leveren, moet je blijven investeren in kennis en veiligheid.’

GTP: ‘Welke diensten bied je aan?’

Nand: ‘We doen onkruidbestrijding, gazonaanleg en -onderhoud, algemeen tuinonderhoud en aanplantingen. Tijdens de strenge wintermaanden neem ik ook actief deel aan de strooidienst. Dat is intensief nachtwerk, maar het geeft voldoening. Je draagt veel verantwoordelijkheid en het is een goede manier om in rustigere periodes inkomsten te behouden. Je merkt meteen dat je mensen echt helpt, zeker bij gladheid.’

Het gepaste materieel

GTP: ‘Op welke basis kies je je materieel?’

Nand: ‘Voor snoeimaterieel gebruik ik vooral Stihl, een dealer zit hier vlak om de hoek. Doorheen de jaren heb ik bewust geïnvesteerd in machines die mij toelaten om elk tuinwerk vlot en degelijk uit te voeren. Voor kleinere werken gebruik ik een New Holland Boomer 25 Compact. Die is klein en wendbaar, ideaal om in bestaande tuinen te werken zonder schade te veroorzaken. Voor zwaarder werk is er de New Holland Boomer 40, die ik vooral inzet voor grotere zaaiwerken, verticuteren en maaien met opvang. Ik blijf investeren in extra toebehoren, zoals een frees en recent ook een overtopfrees. Daarmee wordt resterende vegetatie meteen verwerkt en is het afvoeren van graszoden bij heraanleg vaak niet meer nodig. Dat werkt gewoon veel efficiënter.’

‘Ik gebruik afwisselend drie soorten frezen: een Maschio (135 cm breed), een Sicma (180 cm) en een overtopfrees van Imants (170 cm). Daarnaast heb ik een Takeuchi-minigraver met de meestgebruikte toebehoren, zoals verschillende bakken en een sorteergrijper. Die gebruik ik voor grondwerken en precisiewerk. En dan is er nog mijn rechterhand: de Knikmops 130 Tele. Die machine bespaart mij

enorm veel tijd en fysiek werk en is eigenlijk onmisbaar geworden. Dankzij dit machinepark kan ik elk tuinproject doordacht en efficiënt aanpakken, zonder toe te geven op kwaliteit.’

GTP: ‘Hoe ga je om met rustige periodes qua personeel en planning?’

Nand: ‘Daar heb ik een goede oplossing voor gevonden. Tijdens rustige periodes, zoals vriesweken, werk ik samen met Werkers in Aanneming. Dat is een firma die land- en tuinbouwers inzet tijdens stillere momenten. Voor mij betekent dat vooral strooien en sneeuwruimen in de winter. In opdracht van Werkers verzorgen wij het onderhoud van tal van parkings.’

GTP: ‘Hoe zie je de komende jaren?’

Nand: ‘Het klassieke tuinonderhoud zal wat verminderen, maar blijft belangrijk om periodes op te vullen. Zomers zijn druk, winters rustiger als er geen aanplantingen zijn. We willen vooral blijven inzetten op totaalprojecten, inclusief onderhoud. Dat is waar we echt in willen groeien: een totaalpakket aanbieden op lange termijn. Niet iets aanleggen en daarna verdwijnen, maar blijven onderhouden voor klanten die dat wensen. Zo kan er snel worden bijgestuurd waar nodig.’

Het bericht Met het hoofd én de handen in het groen verscheen eerst op GreenTechPower.

Karel Snellinx: ‘Mijn vader combineerde dat tuincentrum jarenlang met tuinaanleg. Maar de drukte in de winkel werd te groot. Hij en mijn moeder hebben het altijd met z’n tweeën gedaan, zonder personeel. Dat waren lange dagen, van ‘s morgens vroeg tot laat in de avond, en daardoor was er in het jaarlijks groeiseizoen weinig tijd voor een gezinsleven. Dat is iets wat mijn vrouw en ik niet zagen zitten bij een eventuele overname. Ik zei in die tijd vaak dat ik nooit zelfstandige zou worden. Ook mijn zussen hebben voor een andere richting gekozen.’

GreenTechPower: ‘Toch liet de sector je niet los. Hoe is dat opnieuw ontstaan?’

Karel: ‘We gingen elk onze eigen weg. Mijn vrouw werd verpleegkundige, ik werkte in sectoren die niets met tuinen te maken hadden. Maar ik voelde me niet op mijn plaats in loondienst. Ik heb het geprobeerd in drie verschillende jobs, maar telkens wrong er iets. De vrijheid ontbrak, de voldoening ook. Uiteindelijk besloot ik toch de stap te zetten naar zelfstandigheid. Met weinig middelen, maar veel overtuiging begon ik voor mezelf. Ik werkte al wat bij in bijberoep, vooral hagen scheren. Met een occasiejeep, een ladder, een kar en een paar heggenscharen was ik vertrokken. In mijn omgeving verklaarden ze me gek: ‘Wie betaalt er nu voor hagen scheren? Dat is toch veel te duur!’ Maar ik geloofde dat er wel degelijk mensen waren die vakmanschap zouden waarderen.’

GTP: ‘Wanneer kwam het moment dat je wist: dit werkt?’

Karel: ‘Stap voor stap groeide mijn klantenbestand. Een gazon hier, een klinkerpad daar. En toen ik het werk niet meer alleen aankon, nam ik iemand in dienst. Dat leek logisch, maar het maakte me niet gelukkiger. Er kwam stress bij, meer verantwoordelijkheid en meer administratie. Na twee jaar heb ik bewust een stap teruggezet. Geluk zit niet in groei, maar in voldoening.’

GTP: ‘Wat drijft jou vandaag als zelfstandige? Waar haal je je voldoening uit?’

Karel: ‘Ik werk graag buiten en haal voldoening uit wat ik met mijn handen maak. Als ik ’s avonds stop, wil ik kunnen terugkijken op iets tastbaars. Mijn lat ligt hoog, dat is mijn aard, en klanten voelen dat. Ze geven me veel vertrouwen, soms carte blanche, en het respect is wederzijds.’

GTP: ‘Je hebt het vaak over perfectie. Wat betekent dat voor jou?’

Karel: ‘Ik ben iemand die constant zoekt naar verbetering. Niet omdat het moet, maar omdat het me drijft. Ik streef naar perfectie: het kan altijd beter. Voor mij is het doel niet om zoveel mogelijk te factureren, maar om werk af te leveren waar ik trots op ben. Dat is mijn passie.’

GTP: ‘Hoe ziet dat eruit in de praktijk? Alleen werken en alles zelf doen?’

Karel: ‘Als zelfstandige doe ik inderdaad alles zelf, van kennismaking tot uitvoering en facturatie. Dat heeft voordelen. Klanten praten met de uitvoerder zelf, niet met een kantoor. Ze weten wie ze voor zich hebben en er zit geen ruis op de communicatie. Dat schept vertrouwen. Al is het soms zwaar, zeker nu er zoveel administratie bijkomt. Facturen, boekhouding, fytolijsten, Peppol: het gebeurt allemaal meestal ’s avonds of op zondag. Maar ik heb liever dat dan personeel of een logge structuur. Zo hou ik controle over mijn werk en de kwaliteit.’

GTP: ‘Je werkt ook samen met Stihl. Hoe is dat ontstaan?’

Karel: ‘Die hands-onmentaliteit en mijn Instagramaccount leverden me die kans op. Ik test hun nieuwste accumachines. Omdat ik er dagelijks mee werk, kan ik echte feedback geven. Dat is een unieke samenwerking en ik ben er trots op.’

GTP: ‘Hoe ziet je klantenbestand er vandaag uit?’

Karel: ‘Ik heb jaarlijks meer dan vijftig tuinen onderhouden, maar dat heb ik bewust teruggebracht naar een twintigtal. Waarvan enkele grotere, exclusieve tuinen waar ik bijna wekelijks kom. Daar heb ik het hele jaar door iets te doen, van bemesten tot snoeien, van kantmaaien tot gazononderhoud. Dat zijn klanten die perfectie willen en dat klikt.

Ze geven me de sleutel van hun poort en zeggen: ‘Doe maar wat nodig is.’ Dat vertrouwen is goud waard. Ik werk transparant en eerlijk, en dat wordt gewaardeerd.’

GTP: ‘Hoe verschilt dat van je vroegere manier van werken?’

Karel: ‘Vroeger deed ik eenmalige klussen: één dag per jaar om alles ineens op te knappen. Dat is stressvol en onnauwkeurig. Je kunt dan geen ziekten opvolgen of kwaliteit garanderen. Nu kan ik werken met regelmaat en zorg.’

GTP: ‘Wie zijn je typische klanten vandaag?’

Karel: ‘De meeste zijn tussen de 45 en 65 jaar. Ze hechten waarde aan hun tuin en willen die in topconditie houden. Jonge gezinnen hebben vaak andere prioriteiten. Bouwen is duur geworden en de tuin blijft vaak beperkt tot gras. Ik merk dat de 45-plussers meer genieten van hun eigen omgeving en daarin investeren.’

GTP: ‘Wat onderscheidt jouw manier van werken van die van andere tuinaannemers?’

Karel: ‘Ik zal er niet naar streven om de goedkoopste offerte te maken. Ik bereken alles wat nodig is om het goed te doen, met de juiste materialen en machines. Veel pas aangelegde tuinen sterven binnen een jaar af door slechte voorbereiding en geen opvolging of service achteraf. Dat wil ik vermijden. Daarom doe ik de coördinatie en uitvoering het liefst helemaal zelf. Zo kan ik achter mijn werk staan.’

GTP: ‘Je hebt een uitgebreid machinepark. Hoe belangrijk is dat voor jou?’

Karel: ‘Ik heb veel in eigen beheer: een compacttractor, motoculteur, frees, rotoreg, klepelmaaier … Noem maar op! Daardoor kan ik elk terrein aan. En ik weet precies wat ik koop. Voor ik iets aanschaf, vergelijk ik grondig. Zelfs bij handgereedschap kijk ik naar het staal en het slijpgemak. Het lijkt overdreven, maar het is die aandacht voor detail die het verschil maakt.’

Het bericht Geluk zit niet in groei, maar in voldoening verscheen eerst op GreenTechPower.

Voor Henri Aubry begon het allemaal in 2008. Na zijn studies tuinbouw aan het IPES in Doornik besloot hij zijn eigen zaak in aanleg en onderhoud van groene ruimtes op te starten. Een jaar later aanvaardde hij zijn eerste werknemer, en op dit moment heeft zijn bedrijf tien werknemers en twee stagiairs in dienst. Regelmatig doet hij nog een beroep op onderaannemers die een handje komen toesteken om de verschillende projecten op tijd af te ronden.

Voornamelijk aanleg

Henri Aubry: ‘In de loop der jaren hebben we de nadruk echt gelegd op de aanleg van tuinen en groene ruimtes. Op dit moment vertegenwoordigt aanleg ongeveer 80% van onze omzet. Daardoor kunnen we redelijke marges genereren, maar ook onze creativiteit de vrije loop laten, uiteraard in samenspraak met de klant. Aanleg vraagt veel meer van onze medewerkers, maar het is echt op dit niveau dat we het verschil kunnen maken voor onze klanten. We bieden een complete aanpak van A tot Z. Samen met de klanten vertrekken we van een blanco blad en ontwerpen we, met de hulp van een landschapsarchitect, de tuin van hun dromen volgens hun budget. Omdat we alles in eigen huis uitvoeren, van grondwerken over het plaatsen van betonelementen of afsluitingen tot het inzaaien van gazon, kunnen we een constante kwaliteit van het werk garanderen, en dat binnen de gestelde deadlines.’

‘De overige 20% van de omzet komt uit onderhoud van groene ruimtes. Naast tuinonderhoud voor particulieren werken we ook veel voor eigenaars van appartementsgebouwen, fabrieken, kastelen … Het is eigenlijk heel gevarieerd. Zo onderhouden we al meer dan vijftien jaar de groene ruimtes van de aardappelverwerkingsfabriek Lutosa in Leuze of de site van Cosucra in Warcoing. Tegelijk stellen deze betrouwbare klanten ons in staat om onze business enigszins te diversifiëren en de risico’s beter te spreiden.’

‘Wat de aanleg aangaat, zitten we al een tijdje aan pakweg tien maanden wachttijd tussen de ondertekening van het contract en de daadwerkelijke realisatie. Met andere woorden: onze agenda zit vol tot juli 2026. Dit lijkt misschien lang, maar het stelt ons in staat om een volle orderportefeuille bij te houden, gezond te investeren in het bedrijf en met een helder hoofd te werken. Ik heb er ook een gewoonte van gemaakt om de meeste benodigde goederen voor deze werven ruim op voorhand te bestellen, om de prijzen aan de klanten te kunnen garanderen. Sommige gangbare goederen, zoals tegels, zijn ook altijd bij ons op voorraad.’

De meeste werven van het bedrijf bevinden zich binnen een straal van ongeveer vijfentwintig kilometer rond Hacquegnies. ‘We gaan tot Doornik, Bergen, Ronse, Moeskroen, Edingen en Rebecq. Hierdoor verliezen we niet te veel tijd aan verplaatsingen en is er in deze grote regio voldoende werk om onze boterham te verdienen.’

Werven evolueren

Henri Aubry merkt ook op dat werven evolueren. ‘Dat zie je bijvoorbeeld terug in de gebruikte materialen. Momenteel plaatsen we heel wat betonnen megadallen en ook Belgische blauwe hardsteen is zeer succesvol. De ontwikkeling van afwateringsgebieden is ook essentieel geworden. Aan de andere kant merk ik ook dat veel klanten geen grenzen hebben aan hun budget. Op dit moment is het niet ongebruikelijk om projecten ter waarde van 100.000 euro of zelfs veel meer te ondertekenen. Ons cliënteel, althans wat de aanleg betreft, bestaat voornamelijk uit klanten tussen de veertig en zestig jaar, die willen investeren in kwaliteit en die zichzelf willen verwennen. Werken in zulke omstandigheden is natuurlijk best prettig.’

Bouwafval zelf sorteren

Sinds een paar jaar wordt al het groenafval van de verschillende werven ’s avonds teruggebracht naar het bedrijf. Henri vervolgt: ‘We hebben het perceel voor onze gebouwen zo ingericht dat we al dit afval zelf kunnen bijhouden. Dit vermijdt de vervelende rondritten naar de containerparken in de regio, wat niet alleen een kostenpost was, maar ons ook verplichtte om de openingsuren van deze containerparken in acht te nemen. We verspilden dus veel tijd. Beetje bij beetje rijpte toen het idee om alles thuis te stockeren en dit afval vervolgens te sorteren. Natuurlijk heb je ruimte en vergunningen nodig, maar het is het waard. Groenafval wordt gemiddeld één keer per jaar versnipperd. Ik doe een beroep op een extern bedrijf dat is uitgerust met een grote autonome shredder. Dit afval wordt vervolgens gerecycleerd in de vorm van compost. De grond van onze werven storten we op hetzelfde terrein. Ondertussen hebben we geïnvesteerd in een mobiele zeef die ons toelaat om al dit afval om te zetten in verschillende fracties die gebruikt kunnen worden op onze werven. We hebben een vergunning klasse 2 van het Waalse Gewest om deze activiteit te mogen uitoefenen.’

Modern machinepark

Om de projecten efficiënt uit te voeren, heeft Henri Aubry geïnvesteerd in een vloot moderne machines. Deze maken het mogelijk om aan specifieke behoeften te voldoen, de fysieke belasting voor werknemers te verlichten en tijdverspilling te beperken. Henri vervolgt: ‘Op dit moment hebben we drie vrachtwagens met containerhaaksysteem om materialen naar de werf te voeren en vervolgens afval mee af te voeren. Met zes volledig uitgeruste bestelwagens hebben mijn werknemers alles bij de hand om efficiënt op de werf te werken. Op het gebied van grondverzet hebben wij zes graafmachines van verschillende tonnages, evenals twee knikladers uitgerust met talrijke aanbouwdelen. Tot slot zorgen vier compacte tuinbouwtrekkers voor de daadwerkelijke grondbewerking. Deze moderne machines stellen ons in staat om op het beste moment in te grijpen.’

Tot nu toe regelt Henri het hele administratieve gedeelte volledig alleen en probeert hij regelmatig aanwezig te zijn op de verschillende werven. ‘Ik ben van mening dat mijn bedrijf een gezonde omvang heeft bereikt. In de toekomst is het primaire doel niet om te groeien, maar om alles op tijd te kunnen blijven beheren. Dit geldt met name ook voor het onvermijdelijke en onverwachte wat zich aandient. Het is geen sinecure om geschikt personeel te vinden, vooral in de aanleg. Medewerkers moeten veelzijdig en een manusje-van-alles zijn. Op dit moment ben ik nog op zoek naar twee nieuwe werknemers om een extra team te vormen voor de aanleg … Maar ze lopen niet dik. Voor de rest heb ik het geluk dat ik voor klanten mag werken die de financiële middelen hebben. Met daaraan gekoppeld nog eens een volle orderportefeuille reduceert dat fors de dagelijkse stress.’

Het bericht Henri Aubry: kwaliteit en tuinaanleg op maat verscheen eerst op GreenTechPower.

GreenTechPower: ‘Hoe ben je in de tuinaannemerij beland?’

Jeamie Hendricks: ‘Na de lagere school kwam de klassieke vraag: wat doe je graag? Als kind was ik al veel bezig in de tuin met buxus stekken en dingen creëren en was ik enorm geboeid door fauna en flora. Dat leidde me uiteindelijk naar de tuinbouwschool. Met mijn dyslexie was dat niet altijd evident, zeker door de vele Latijnse plantennamen, maar ik heb daar nooit een groot probleem van gemaakt. Ik had altijd de ingesteldheid: als je moeite doet, lukt het wel. Het beroep ‘tuinarchitect’ kende ik toen nog niet. Maar ik ontdekte al snel dat je óf met je handen kon werken, óf creatief kon ontwerpen en tekenen. Na drie jaar studeren deed ik stage bij de firma Wirtz International Landscape Architects, iets waar ik echt trots op was, omdat je daar alles leert van de meester zelf.’

‘Mijn eindwerk moest ik in vijftien minuten presenteren. Toen kreeg ik te horen dat ze mijn ontwerp wel zouden kopen. Het was misschien niet het meest innovatieve of futuristische plan, maar het overtuigde wél. Op dat moment besefte ik: mensen begrijpen het verhaal dat ik wil vertellen. Kleuren, zuiderse tinten, beplanting, duurzaamheid en vooral vrolijkheid: dat zijn de elementen zijn waarmee ik het verschil wil maken.’

‘Sinds die dag was de klik er. Ik startte meteen als zelfstandige in hoofdberoep en begon met hagen scheren, met een aanpak van vallen en opstaan. Je groeit dankzij de kansen die je krijgt, en het vertrouwen van mensen uit je omgeving van wie je ook fouten mag maken.’

‘In 2021 deed ik mee aan een wedstrijd voor stadstuinen, die ik uiteindelijk won. Een prachtige bekroning voor al het harde werk. Daarna ging het snel: meer aandacht, meer aanvragen … soms sneller dan ik aankon. Vroeger deed ik het allemaal zelf, met een eigen aanlegteam. Maar eerlijk? Niemand is gemaakt om zeventien uur per dag te werken. Op een bepaald moment moet je keuzes maken om je energie te blijven steken in waar je écht goed in bent.’

‘Dat was het moment waarop ik besloot me te focussen op mijn sterkte: mensen een verhaal vertellen. Samen met hun input ontwerp ik vandaag droomtuinen die extern worden uitgevoerd. Ik werk nu samen met een vast team van aannemers verspreid over heel België, die mijn ontwerpen tot in de puntjes uitvoeren. Zo zijn we nu al twee jaar bezig. Ik begeleid elk project van A tot Z, zodat het ontwerp visueel én technisch klopt, en er later geen verrassingen opduiken. Het draait om samenwerking, vertrouwen en de juiste afwerking.’

’We moeten elkaar iets gunnen, en door samen te werken gaan we uiteindelijk veel meer bereiken.’

Dé driehoek

Jeamie: ‘Een correct plan uittekenen vraagt tijd, geduld en oog voor detail, iets wat vaak onderschat wordt. Het aanvragen van de bijhorende vergunningen bijvoorbeeld neemt flink wat tijd in beslag. Tegelijk brengen duurzaamheid en afwerking nieuwe uitdagingen met zich mee in het ontwerpproces. Klanten moeten niet alleen weten wat ze visueel mogen verwachten, maar ook waar ze budgettair aan toe zijn op korte én lange termijn. De aanleg van een tuin is één zaak, maar het onderhoud bepaalt uiteindelijk hoe lang het ontwerp echt standhoudt. Een tuin moet jaren meegaan, niet enkel de eerste twee. Want zelfs een sterk ontwerp kan zijn verhaal verliezen door verkeerd of slecht onderhoud.’

Stempel

Jeamie: ‘Elke tuinarchiect heeft zijn eigen stijl. Mijn basiskleur is oranje, met een mediterraan tintje: een combinatie die je altijd terugziet in mijn ontwerpen. Ik heb mijn Belgische klanten deze kleuren echt leren omarmen (lacht). Belgen overtuig je nu eenmaal met wat ze zien, niet met woorden. Ook de stadstuinen zijn voor mij een leuke uitdaging, iets wat weinig tuinarchitecten graag doen vanwege de beperkte ruimte. Mensen investeren steeds meer in hun welzijn en leefomgeving. Ze vluchten niet weg, maar creëren iets moois recht onder hun voeten. Daarbij hecht ik veel belang aan diversiteit in beplanting, iets wat broodnodig is, zeker met de klimaatissues. We moeten meegaan met die veranderingen en goed blijven kijken naar de nieuwe inzichten en kansen. Wie vasthoudt aan het verleden, mist misschien de vernieuwing die voor ons ligt.’

Engageren

Jeamie: ‘Ik zit naast mijn werk ook mee in het bestuur van de wedstrijd ‘De Vlaamse Tuinaannemer’, een wedstrijd voor zowel jonge als ervaren tuinaannemers en -architecten. Deze wedstrijd is gebaseerd op kennis, techniek en creativiteit en net daarom werk ik hieraan zo graag mee.’

Kwaliteit bewaken

Jeamie: ‘Er is nood aan meer kwaliteitsbewaking in onze sector. Als tuinarchitect draag je veel verantwoordelijkheid, maar het beroep zelf is niet beschermd. Iedereen moet kunnen doen waar hij goed in is: ontwerpen, uitvoeren of vergunningen aanvragen. Maar dan wel met kennis van zaken en volgens de regels. De wetgeving verandert snel en is vaak onduidelijk. Klanten zijn daar vaak de dupe van, zeker als ze slecht geïnformeerd zijn. Transparantie over kosten en procedures is cruciaal.’

‘Er zijn helaas nog steeds aannemers die onder de prijs werken. Op termijn zorgt dat voor faillissementen én een verkeerd beeld bij klanten van wat een tuin écht kost. Sociale media en tv-programma’s versterken dat. We moeten duidelijke afspraken maken, kennis delen en elkaar versterken, zodat technische plannen kloppen, regels door iedereen gevolgd worden en iedereen weet waar hij aan toe is.’

Vergunningen en wetgeving

Jeamie: ‘Het blijft een complex wespennest. Mensen verlangen naar structuur en heldere communicatie, maar telkens wanneer er nieuwe regels opduiken, wordt het lastig om alles correct te doen. Voor huizen is het vaak duidelijk wat mag en niet mag, maar bij tuinen is het voortdurend zoeken naar wat wél kan. De ene dag is iets toegestaan, de volgende dag weer niet. Dit zorgt voor veel tijdverlies en vertraging bij lopende projecten. Vooral bij verhardingen ontstaan vaak problemen: hoeveel procent van je tuin mag verhard worden? En is het materiaal wel altijd waterdoorlatend, of soms ineens niet meer? Dit leidt tot frustraties en onzekerheden.’

Onze (taal)grenzen

Jeamie: ‘Er is een opvallend groot verschil in regels en vergunningen tussen de gewesten. Wat in Wallonië toegestaan is, mag net over de grens in Vlaanderen vaak niet. Dat zet je aan het denken. Voor professionelen betekent dit constant opzoekwerk, omdat de regelgeving soms al na enkele kilometers compleet anders is.’

Verenigingen

Jeamie: ‘Een sterke en goed georganiseerde vereniging is onmisbaar in onze sector. Helaas zorgt het huidige aanbod van uiteenlopende verenigingen, met provinciale onderverdelingen, vaak voor verwarring zelfs bij professionelen. Zou het niet beter zijn om te kiezen voor één neutrale, overkoepelende Vlaamse én Waalse vereniging? Zo blijf je goed geïnformeerd over alle regio’s in België en sta je ook sterker in het overleg met politieke en andere beleidsmakers.’

‘Een mooi voorbeeld is de fytolicentie: die wordt nu overal verspreid uitgegeven. Waarom gebeurt dat niet via één organisatie, met een Vlaams-Waals platform waar alles overzichtelijk samenkomt? Zo’n aanpak zou de sector enorm vooruithelpen.’

Werkzekerheid

Jeamie: ‘De tuinsector is geen nine-to-fivejob. Het is fysiek zwaar werk waarbij overuren vaak nauwelijks vergoed worden en dat houdt mensen tegen. Jongeren kiezen steeds minder voor de sector, iets wat duidelijk zichtbaar is in de tuinbouwscholen. Welk toekomstperspectief bieden we hen nog?’

‘De afschaffing en herinvoering van flexi-jobs voor tuinaannemers heeft het er niet makkelijker op gemaakt. Tijdens drukke periodes is extra hulp moeilijk te vinden. Mensen die wél willen werken, krijgen vaak te maken met regels die hen tegenwerken, terwijl anderen worden beloond voor nietsdoen. Ook buitenlandse werknemers die graag willen bijdragen, botsen op een systeem dat hen amper kansen geeft. Het gevolg? Een sector die kampt met een nijpend tekort aan gemotiveerde krachten.’

Flexi-jobs in 2025 voor onze sector

Na een periode van onzekerheid zijn flexi-jobs sinds maart 2024 opnieuw toegestaan in de sector van de tuinaanleg. De tijdelijke afschaffing begin 2024 zorgde voor heel wat verwarring, maar na overleg werd het systeem heringevoerd onder aangepaste voorwaarden. Tuinaannemers mogen dus opnieuw flexibel personeel inzetten, op voorwaarde dat aan de wettelijke regels wordt voldaan (zoals een geldige hoofdjob van de flexi-jobber en correcte Dimona-aangifte). Let wel: de sociale bijdragen zijn iets gestegen en er wordt strenger gecontroleerd op misbruik.

Vangnet in slechte tijden

Jeamie: ‘Ondernemen is hard werken, maar in moeilijke tijden is het vangnet van de overheid vaak te zwak. Ondersteuning komt pas na weken, terwijl je intussen zonder inkomsten zit. Voor personeel is er veel geregeld, maar als werkgever sta je er vaak alleen voor. Dat werkt demotiverend. Toch doe ik dit werk elke dag met passie. Creativiteit maakt het verschil. Maar vergunningen blijven een echte ‘pain in the ass’ voor wie het correct wil doen. Eén fout, en de verantwoordelijkheid ligt volledig bij jou.’

Jeamie vindt dat er structurele veranderingen moeten komen, vooral op Europees niveau. Niet alleen voor ontwerpers en aannemers, maar ook voor leveranciers en machinedealers: ‘Alles begint bij de omgevingsloketten. Door beter samen te werken en kennis te delen, versterken we elkaar. Want zolang we elk op ons eigen eiland blijven, missen we kansen die we samen wél hadden kunnen grijpen.’

Evolutie in de sector

Jeamie: ‘Wat wetgeving en vergunningen betreft, zullen we eerst nog wel door de zure appel heen moeten bijten. Onze creatieve vrijheid wordt steeds meer beperkt door opgelegde regels. Wanneer die regels op Vlaams niveau en op gemeentelijk niveau steeds verschillen, wordt het geheel complex en onoverzichtelijk.’

Jeamie merkt verder op dat een tuin mee moet evolueren met de noden van de mens. We leven nu eenmaal liever buiten want daar vinden we rust en inspiratie. Hij krijgt vaak het gevoel dat creativiteit afgestraft wordt. Hij refereert naar onze noorderburen die het aanpakken met percentages ten opzichte van de perceeloppervlakte in plaats van tien verschillende vergunningen per onderdeel in je tuin. Het is onrealistisch dat een zwemvijver met een natuurlijk biotoop onder verharding valt en een doodgemaaid grasveld een goed idee zou zijn. Hij pleit ervoor om de regels van de natuur te volgen: simpel en eenvoudig.

Jeamie: ‘We hebben duidelijkheid nodig en ongetwijfeld moet er vroeg of laat een kantelpunt komen. Het is een beetje zoals een tuin aanleggen: het begint vuil, leeg en rommelig, maar uiteindelijk creëer je iets moois. Vergeet niet dat de tuinbouwsector een sterke pijler in de Belgische economie is: van machines tot planten. We hebben met onze job een grote impact op de maatschappij én op de mentale gezondheid.’

Trends in de sector

Jeamie: ‘Polybeton was lange tijd erg trendy, ondanks de invoering van de betonstop. Zelf verkies ik warme, natuurlijke materialen. Daarbij vergeten we soms dat we zowel in België als in andere Europese landen heel veel prachtige en natuurlijke materialen hebben. Die zie je de laatste tijd wel meer en meer opduiken. Natuurlijke flair en materialen die warmte en karakter geven, zijn helemaal mijn ding.’

‘Momenteel zien we dat mensen steeds vaker kiezen voor beige en warme tinten, gecombineerd met veel kleur. Iedereen kan wel een vleugje kleur gebruiken, iets wat jaren geleden tijdens de grijze periode nauwelijks kon.’

Jeamie: ‘Ook biodiversiteit in de beplanting krijgt steeds meer aandacht. Een tuin moet leven en mag bovendien wat natuurlijker aanvoelen, zoals een wild boeket in een vaas waar je telkens weer wat nieuws in ontdekt. Iets wat ik mijn klanten zelf ook graag toon, is dat meer kleur in de tuin niet noodzakelijk meer onderhoud met zich meebrengt. Sinds enkele jaren neem ik als tuinarchitect deel aan de Open Tuindagen van de Landelijke Gilden. Het is een creatief en warm initiatief waarbij mensen in heel Vlaanderen verschillende tuinen kunnen bezoeken. Een heel tof initiatief waaraan we met veel plezier zullen blijven deelnemen.’

Het bericht Waarom teamwork de sleutel is die alles opent verscheen eerst op GreenTechPower.

De klanten een complete en praktijkgerichte aanpak bieden

De realisatie van een tuin vergt veel verschillende specialiteiten. Naast ontwerp en uitvoering is het vaak nodig om een expert te zijn op het gebied van elektriciteit, lassen, houtbewerking, waterplanten enzovoort. Om een volledig scala aan werkzaamheden te garanderen, moeten er ook veel verschillende kwalificaties binnen het bedrijf zijn. Nicolas: ‘Het is net het omgaan met deze complexiteit dat mij echt voldoening geeft. We ontwerpen en voeren projecten uit en staan voortdurend in contact met onze klanten. Elk project wordt gepersonaliseerd volgens hun verwachtingen, of het nu gaat om een strak of eerder landelijk tintje. Daarnaast letten we op de praktische kant omdat deze realisaties achteraf eenvoudig moeten kunnen worden onderhouden door onze klanten of onze eigen mensen.’

Enkel privéklanten

Nicolas vervolgt: ‘We hebben ervoor gekozen om alleen voor particuliere klanten te werken. Hierdoor kunnen we direct contact houden met de klant. Openbare werven zijn ingewikkelder vanwege de administratieve lasten en de onzekerheden over het binnenhalen van een contract. Daarom zijn wij er niet in geïnteresseerd.’

‘Daarnaast proberen we onze actieradius te beperken om niet te veel tijd te verliezen op de baan. Over het algemeen liggen de meeste werven binnen een uur rijden van het bedrijf, hoewel sommige grotere projecten verder weg liggen. We beoordelen het altijd van geval tot geval: sommige hele grote projecten rechtvaardigen soms wel langere verplaatsingen.’

Een geoliede structuur

Nicolas: ‘De aanleg van tuinen en groene zones vertegenwoordigt tussen de 80 en 90% van onze activiteit. Onderhoud wordt alleen uitgevoerd op uitdrukkelijk verzoek van onze klanten. Michaël en ik zijn dit project samen gestart en inmiddels hebben we zeventien medewerkers in dienst, waaronder vier landschapsarchitecten. Ik beschouw het als een grote troef om zoveel opgedane ervaring te kunnen inzetten terwijl we verschillende invloeden hebben die onze knowhow nog verder verrijken.’

Hard team en groen team

Nicolas: ‘Wat de aanleg zelf betreft, hebben we een ‘hard’ team voor alles wat met het skelet van de toekomstige tuin te maken heeft, en een ‘groen’ team dat dan zorgt voor de beplanting, de aanleg van het gazon enzovoort. Deze manier van werken stelt ons in staat om nog meer in te spelen op de vaardigheden van elk van onze medewerkers en dit vertaalt zich in betere resultaten en nog meer tevreden klanten. Elk project wordt toegewezen aan een team dat het van begin tot einde beheert. Elke landschapsarchitect blijft verantwoordelijk voor de opvolging van zijn of haar project en staat voortdurend in contact met de arbeiders op de site. Dit stelt ons in staat om zeer responsief te zijn, eventuele noodzakelijke wijzigingen te overwegen en de telefoon zeer snel op te nemen om te voorkomen dat er tijd verspeeld wordt op de werf zelf. Het is ook een van de troeven van ons bedrijf. We blijven meestal in Wallonië, ook al zitten we niet ver van de taalgrens. Van tijd tot tijd voeren we echter een werf uit in Vlaanderen. Taal blijft hier de belangrijkste barrière.’

Op de vraag hoe Nicolas zijn bedrijf ziet evolueren, benadrukt hij eerst dat hij niet echt wil groeien in omzet. ‘We hebben wel nog steeds de ambitie om verder te diversifiëren en een volledige service aan te bieden aan onze klanten, volgens het onestopshop-principe. Ik denk met name aan domeinen als zwembaden, elektriciteit en domotica of poolhouses, drie voorbeelden van ontwikkelingen waar onze klanten ons steeds vaker om vragen. Op lange termijn willen we ons omringen met betrouwbare medewerkers en partners op deze gebieden. Ik merk ook dat we in de loop der jaren steeds grotere projecten hebben binnengehaald. Dit is vooral het geval in Waals-Brabant, waar we merken dat er minder beperkingen zijn qua budget, waardoor de tuin kan worden aangelegd zoals hij is ontworpen. Zulke projecten geven ons de kans om onze artistieke kant te tonen en meer voldoening te halen uit wat we doen.’

Luisteren naar klanten

In de loop der jaren heeft Archivert een nauwkeurige methodologie geïmplementeerd om de klanttevredenheid te verhogen. Nicolas vertelt er meer over: ‘Het begint allemaal met de bespreking van het project tot in het kleinste detail. Dit is de sleutel tot succes. Het doel is niet om een project te ontwikkelen dat bij ons past, maar om te weten wat de klant van zijn tuin verwacht. Sommigen kiezen voor een tuin die meer openstaat naar het landschap, anderen voor een meer gesloten tuin. We bespreken de functie van de tuin, de voorkeurskleuren, de plek rondom het huis … Tijdens een bezoek op de site stellen we ook een lijst op van de positieve en negatieve punten van de tuin of van bepaalde beperkingen. Die integreren we dan in het project. Soms heeft het terrein een solide troef waar we dan graag gebruik van maken. Tot slot werken we altijd met edele en kwalitatieve materialen: dat maakt deel uit van ons visitekaartje.’

Een omvangrijk machinepark

Om deze opdrachten uit te voeren, heeft Archivert in de loop van de tijd geïnvesteerd in een vrij omvangrijke vloot machines. Nicolas: ‘Het eerste idee is om het werk van onze mensen op de werven zo makkelijk mogelijk te maken. We hebben verschillende Takeuchi- kranen van 1,6 tot 9,5 ton, maar ook een Bobcat op rupsen en een tuinbouwtractor met heel wat toebehoren. Onze vrachtwagen met containersysteem vervoert de machines en goederen naar de werven. Verder is elke bestelwagen uitgerust met al het gereedschap dat op de werf nodig is. Dat doet het werk vlotter verlopen en maakt dat we niks vergeten en kunnen doorwerken. Wat klein gereedschap betreft, hebben we serieus geïnvesteerd in machines op accu. Niet alleen voor het comfort van onze werknemers, maar ook om het geluidsniveau op de werven te verminderen. Ook hebben we geïnvesteerd in een meetstation van Leica. We beginnen altijd vanaf nul om alle maten te nemen en dit voorkomt onaangename verrassingen achteraf. Als het gaat om het onderhoud van onze machines, vertrouwen we op de dealers.’

Zoals overal is het niet eenvoudig om personeel te vinden. Nicolas: ‘Het hangt af van de periode, maar het is inderdaad een beetje een rem op de ontwikkeling van onze activiteiten. Het blijft hard werken, maar we proberen een goede sfeer te creëren binnen de groep en mensen de zin te geven om bij ons aan mooie projecten te komen werken. Ondertussen wonnen we in 2016, 2021 en 2024 in totaal al drie keer de gouden medaille van de Trends Gazelle voor het beste tuinbedrijf van Wallonië. Het geeft veel voldoening om genomineerd te zijn voor je werk en het moedigt ons nog meer aan om alles te geven om ons bedrijf verder op de kaart te zetten!’

Het bericht Archivert biedt een andere kijk op tuinaanleg verscheen eerst op GreenTechPower.

GreenTechPower: ‘Hoe zijn jullie begonnen?’

Stef Van Erdeghem: ‘We hebben elkaar leren kennen op de land- en tuinbouwschool in Sint-Niklaas. Allebei hebben we tuinbouw gestudeerd waardoor we een zeer technische achtergrond hebben. Ook fijn dat we de passie voor de sector delen met elkaar. Daar is alles gestart.’

‘Zelf was ik van mijn zestien jaar al bezig met het onderhoud van tuinen. Ik had een brommertje en een elektrische haagschaar, en daarmee ging ik bij de oudere mensen snoeien. Ik zag dat als een leuke bijverdienste en ik deed dat echt heel graag. Op mijn achttiende studeerde ik af en mede door het ondernemersbloed langs de kant van Yviène ben ik gestart als volledig zelfstandige. In het begin werkte ik de eerste drie dagen bij Greentraders in onderaanneming en na een jaar was mijn eigen klantenbestand al zo uitgegroeid dat ik voldoende werk had en de onderaanneming moest stopzetten. Ik ben vandaag nog altijd dankbaar dat ik daar mijn start heb mogen maken.’ ‘Yviène studeerde tegelijk met mij af en zo gingen we samen op stap. Intussen zijn we dertien jaar verder en doen we het nog steeds op dezelfde manier, en dat werkt. Ongeveer zes jaar geleden is mijn broer erbij gekomen en met drie gaat dat heel goed. We hebben alle drie dezelfde visie en dat maakt dat we vlot op elkaar ingespeeld zijn. Het enige pijnpunt van een klein team is dat er een maximum staat op de grotere totaalprojecten. Je kunt hele grote werken moeilijker aanvaarden aangezien je meer tijd nodig hebt dan wanneer je met een grotere equipe zou werken. Ons streven is kwaliteit en een goed contact met de klanten, en dan moet je nu eenmaal keuzes maken.’

Yviène Rutten: ‘Mensen hebben graag dat ze dezelfde gezichten zien. Dat geeft vertrouwen en voor ons is dat ook een belangrijke waarde.’

Vooral particuliere tuinen

Stef: ‘We werken meestal voor particuliere tuineigenaars. Er zijn exclusieve tuinen bij waarbij de klanten geen behoefte hebben om dat privéstukje overal (online) te gaan delen. Ze maken daar graag in alle stilte hun eigen plekje van en het voelt als een eer dat we daaraan mogen meewerken. Wij hechten veel belang aan onze werkwijze en werken enkel samen met klanten die in dezelfde filosofie denken.

Stef: ‘Het is geen werk, maar een way of life die je met passie uitvoert.’

Het is een kwestie van de klant en jezelf tevreden maken met een prachtige tuin of resultaten in elk seizoen. En dat dan van ontwerp over aanleg tot nazorg.’

‘Tijdens het snoeiseizoen zijn we bij diezelfde klanten volop bezig om alles mooi te zetten. Voor aanleg werken we altijd met drie samen terwijl we het onderhoud vaak individueel aanpakken. We hebben ons aanbod nog verder uitgebreid met beplanting, omheiningen, verhardingen en beregeningssystemen.’

‘Met deze integrale aanpak proberen we ons ook te onderscheiden van concullega’s. We introduceren dit nu al in de tuinen die we voor onze klanten ontwerpen. Vorig jaar was dat niet echt een succes door het natte seizoen, maar dit jaar hebben we het wel al stelselmatig kunnen implementeren. Gazonaanleg, zowel zaaien als grasmatten leggen, blijft een van de hoofdactiviteiten. De grondwerken besteden we in dat geval bij voorkeur uit aan een collega die zich daarin specialiseert. Daardoor is de klant sneller geholpen en kunnen wij investeren in machines en technieken waarmee wij het verschil kunnen maken. Daarmee blijven de investeringen ook binnen de perken. We tekenen ook alles zelf uit zodat de klant een visueel idee heeft van de tuin. We werken dus niet samen met tuinarchitecten. Bij de tuinplannen steken we een beplantingsplan en beplantingskeuze en op basis daarvan maken we een offerte. Als de klant deze goedkeurt, beginnen we met de aanleg.’

Takenpakket

Yviène: ‘Stef doet vooral de planning, gaat langs bij klanten en tekent de tuinen uit. Met de komst van onze twee kindjes is dat natuurlijk niet meer zo evident omdat je naast werknemer ook mama en papa bent en ze ook de nodige zorg en aandacht vragen als ze thuis zijn. Naarmate ze ouder worden, zal daarin ook weer geschoven worden natuurlijk. Het administratieve zoals facturen maken en die dingen, dat neem ik voor mijn rekening. Ik blijf ook volledig op de hoogte van nieuwe projecten en zo. Ben is dan de man die zich in eerste instantie met het onderhoud bezighoudt.’

GTP: ‘Vanwaar de passie voor tuinen?’

Yviène: ‘Mijn grootvader heeft altijd een tuinbouwbedrijf gehad, maar jammer genoeg heb ik dit nooit zelf kunnen waarnemen omdat hij vroeg gestorven is. Mijn oma en tante hadden een bloemenwinkel en daar kan ik mij wel nog veel van herinneren … Ik mag dus wel zeggen dat het in de genen zit.’

Stef: ‘Het bedrijf en onze woonst zijn gevestigd op de oude boerderij van mijn grootouders. Als kind ging ik in het weekend met de tractor rijden en de koeien eten geven. Maar door de onzekere toekomst in de landbouw had mijn vader aangeraden om toch te kiezen voor tuinwerk en daardoor meerdere opties open te houden naar de toekomst. Groen is altijd mijn ding geweest, maar landbouw had wel een bijzondere plaats in mijn hart. Mijn broer Ben ging in de vakanties al mee met mij en genoot van het werk in de tuinen.’

Robotmaaiers

Stef: ‘We merken weinig concurrentie van de robotmaaiers. Er zijn klanten waar we toch één keer per maand nog eens gaan maaien: veel klanten houden erg aan het persoonlijke contact merken we. We proberen bij voorkeur te werken binnen ongeveer een straal van een twintig minuten om geen nodeloze verplaatsingen te moeten doen.’

Loods vlakbij huis

Stef: ‘Werk en persoonlijk leven zijn zo in elkaar verweven dat het soms moeilijk is om niet over het werk te praten. Maar we hebben geleerd om dit ook los te laten en te genieten. We hebben hier een mooie balans in gevonden.’

Yviène: ‘We zijn van jongs af aan samen gestart en opgegroeid waardoor werk en passie vlot samenlopen.’

GTP: ‘Zijn er dromen (of investeringen) die nog op de planning staan?’

Stef: ‘Van een vrachtwagen droomt iedereen wel denk ik. Als we investeren, is het in machines die rendabel zijn en waarmee we werkuren kunnen uitsparen. We hebben onlangs nog een doorzaaier gekocht. Deze winter hebben we ook een Eliet Super Prof-hakselaar gekocht. Allebei investeringen met een duidelijk omschreven doel. Alles wat je hebt, moet je immers ook betalen. We kiezen ook altijd voor compacte machines die door een deur of smalle poort kunnen.

We hebben hier een Walker-maaier die standaard 120 cm breed is, maar dat hebben we laten aanpassen naar 90 cm. Uiteindelijk is onze hoofdactiviteit de particuliere tuin. Huren doen we bijna niet, tenzij recent voor een hoogtewerker of een graszodensnijder omdat we die niet veel gebruiken.’

Loyaliteit aan merken

Stef: ‘Stihl, Eliet en Honda zijn merken waar we tot nog toe zeer tevreden over zijn. We hebben niet direct een reden om over te schakelen naar andere merken. De prijs speelt voor ons niet echt een rol. We hebben onze vaste dealer waar we goed gediend worden en met wie we ondertussen een goeie band opgebouwd hebben. Service is het sleutelwoord: als je gedepanneerd moet worden en binnen dit en een half uur ben je weer aan het werk, dan mag je wel echt van een goede service spreken. We hebben nu ook de keuze gemaakt om te snoeien op accu. De machines zijn geleverd en we willen dat een kans geven. Qua gebruiksgemak zal dat ook een verandering zijn: minder geluid en trillingen. De logistiek met de batterijen zal dan weer wennen worden.’

GroenGek(l)eurd

Stef: ‘We hebben ons lid gemaakt van een vakvereniging met de naam GroenGek(l)eurd die professionele tuinaannemers wil verenigen onder een soort kwaliteitslabel. We hebben ons daarbij aangesloten omdat we het belangrijk vinden dat je onderscheid kan maken tussen mensen die volledig opgeleid zijn en mensen die het doen als hobby. We moeten voldoen aan strenge maatregelen, licenties, opleidingen … Het zou fijn zijn dat meerdere collega’s uit de sector zich er mee achter zetten.’

‘Men vraagt om een soort van lastenboek voor je eigen bedrijf op te stellen. Je gaat dan alles kritisch bekijken: klantencontacten, offertes, facturen, licenties … Letterlijk alles wordt bekeken. Als je goed georganiseerd bent op vlak van administratie dan heb je op enkele dagen de nodige info verzameld. Nadien komt men met enkele mensen jureren en dat was toch wel even terug naar de schooltijd. Elke vijf jaar moet je je dossier hernieuwen en bijschaven en krijg je weer een verlenging. Maar dat houdt ons wel scherp natuurlijk.’

GTP: ‘Volgen jullie dan nog opleidingen?’

Stef: ‘Vaste langdurige opleidingen volgen we niet meer. Als we de kans krijgen om via een vakvereniging een opfrissing te volgen dan proberen we dat wel te doen. De laatste trends bekijken we dan ook via die weg of een bezoek aan de beurs. In combinatie met een gezin is dat niet heel gemakkelijk. In het begin ben je zeven dagen op zeven aan het werk en bouw je je naam op, naderhand ga je prioriteiten leggen.’

Bouwen aan de toekomst

Stef: ‘Drie jaar geleden hebben we dan kunnen bouwen op de grond van de grootouders. We zijn de derde generatie die hier nu woont. Dat was altijd de bedoeling, maar daar kruipt allemaal heel veel tijd in. Mit, mijn oma, helpt soms nog actief mee om de oprijlaan of het terrein proper te houden en af en toe geeft ze wat zelfgekweekte groenten uit haar serre mee.’

GTP: ‘Investeren jullie dan tijd in jullie naamsbekendheid?’

Stef: ‘Eerlijk gezegd niet. Nu en dan posten we eens een foto of houden we de website up-to-date, maar dat heeft absoluut geen prioriteit. We hebben liever mond-tot-mondreclame en focussen ons vooral op ons werk. Privé zijn we er ook niet actief mee bezig.’

GTP: ‘Hoe zien jullie de toekomst?’

Stef: ‘Blijven verderdoen zoals we bezig zijn en dat vooral met ons drie. We hebben een trouw, eerlijk en dankbaar klantenbestand dat weet wat het wilt. Nieuwe klanten aannemen lukt gewoon niet, maar ook daar is het belangrijk om goed te kunnen communiceren met de klanten en hen door te verwijzen naar een collega uit de buurt. Je kunt werk blijven aannemen, maar als je je woord niet kunt nakomen dan is dat ook slechte reclame.’

‘Wij willen nog verder groeien in de aanlegprojecten van ontwerp tot nazorg. Dit zijn voor ons de werken die het meeste voldoening geven van begin tot einde. Ook ons machinepark groeit hierin mee. Beplantingswerken, grondwerken, verhardingen, afsluitingen, gazons, automatische  beregening: we willen alles in eigen beheer om diezelfde kwaliteit te kunnen afleveren.’

Yviène: ‘Ook willen we blijven groeien of uitbreiden op ons terrein, zodat alles nog efficiënter werkt. De loods is een werkplaats, maar ook onze thuis dus we houden alles graag netjes. Dit geeft je op een bepaalde manier voldoening of een zekere trots. We kunnen en willen veel zelf doen dus we moeten onszelf de kans geven om er tijd voor te maken. Maar alles op zijn tijd en stap voor stap, er is geen haast bij.’

Het bericht Wanneer passie voor tuinbouw mee de toekomst bepaalt verscheen eerst op GreenTechPower.

GreenTechPower: ‘Hoe ben je begonnen?’

Tim Bael: ‘Van kleins af aan ben ik altijd al gepassioneerd geweest door het perfecte gazon. Voor een appel en een ei maaide ik vroeger voor familie, vrienden en buren. Kort nadien startte er een vliegclub in de buurt waarvoor ik dan jaren het grasveld heb onderhouden. Ik streefde naar een perfect maaibeeld. Op mijn achttien jaar ben ik gestart bij de firma ABOG in Wetteren waar ik verantwoordelijk was voor het onderhoud van de bermen. Daarnaast was ik dan gestart in bijberoep zodat ik na mijn uren mee kon gaan met vrienden- ondernemers die ook actief waren in de grondwerken en een extra kracht goed konden gebruiken. Ik ging dan mee hagen scheren, bomen snoeien enzovoort. Kort nadien kocht ik dan mijn eerste zitmaaier en zo is het dan begonnen. Ik had nooit de intentie om echt te groeien. Het waren eerder enkele klanten voor het plezier, maar voor je het weet zit je met een uit de hand gelopen hobby. Je investeert, er komt steeds weer nieuw werk bij en je blijft verder uitbouwen. En zo gaat de bal aan het rollen.’

GTP: ‘Heb je dan iets gestudeerd in de richting van tuinaanneming?’

Tim: ‘In mijn middelbare school zat ik op het VTI, waar ik automechanica gestudeerd heb. Maar mijn hart lag altijd bij tractoren, maaiers en die dingen. Mijn studie zorgde er wel voor dat ik de kennis en inzicht heb om zelf aan de machines te kunnen sleutelen. In mijn laatste jaar had ik er even genoeg van, maar kort nadien ging ik op leercontract en werkte ik in een garage waarbij ik dan twee dagen per week naar school ging. Het is niet gegaan hoe het hoort te gaan, maar het heeft mij wel gemaakt tot de mens die ik nu ben. In die garage heb ik dan iemand leren kennen die bij ABOG werkte en zo ben ik daar gedurende negen jaar blijven hangen. Iedereen wist dat mijn hart en passie echt bij het groenonderhoud lagen. Bij ABOG ben ik dan voltijds met de gronddumper gaan rijden, maar dat was echt niet wat ik verder wou doen. Toen ben ik actief op zoek gegaan naar iets anders en dan ben ik bij Geert Cauwel terechtgekomen. Hier mocht ik weer bermmaaien en kon ik afwisselend ook zelf mijn klantenbestand uitbouwen en mijn uren regelen. We werken nog steeds samen en dat doen we beiden met veel plezier. Zomaar vertrekken en iemand laten zitten met veel werk, dat zit niet in mijn karakter.’

GTP: ‘In welke regio ben jij actief?’

Tim: ‘Ninove, Erpe-Mere, Haaltert, Aalst, Roosdaal, Dilbeek, Geraardsbergen, Herzele … Een jaar geleden zijn we verhuisd naar Lessines vlak naast de steengroeven. Ondanks alles ligt het meeste onderhoudswerk wel nog aan de kanten van Ninove. In de regio waar ik nu woon, heb ik nog niet echt veel reclame gemaakt en bovendien kan je niet ineens je bestaande klanten laten staan. In ieder geval: er zal altijd wel voldoende werk zijn. Wel zijn ze in Lessines heel hard bezig met het inzetten op samenwerkingen met lokale bedrijven.’

GTP: ‘Doe je dan enkel het onderhoud van de gazons?’

Tim: ‘Het onderhouden en aanleggen van gazons, sproeien van meststoffen, grondwerken, terrassen aanpakken om de grondwerken uit te graven, snoeien, scheren en klepelen. We zijn met een vijftal zelfstandigen die elkaar meenemen in onderaanneming. Het zorgt voor de nodige variatie en we zijn goed op elkaar ingespeeld, met als resultaat dat we vlot samenwerken. We hebben iemand die actief is in het rooien van bomen en die heeft daar dan de nodige zware machines voor. Ik heb net een hakselaar gekocht. Door deze manier van samenwerken doet iedereen op zijn eigen werkgebied zijn investeringen en kunnen we elkaar helpen met een haalbare investering in materieel.’

GTP: ‘Geen vast personeel in de toekomst?’

Tim: ‘Dat is moeilijk. Zoals we het nu doen, is eigenlijk perfect werkbaar voor iedereen. Het is voor mij belangrijk om elke dag dat werk te doen dat ik echt graag doe. Aanlegwerk bijvoorbeeld zal ik doorgeven aan een collega. Er is niets beter dan een gezonde en goede samenwerking waar zowel de klant als ik gelukkig mee zijn. In de meeste gevallen kan ik de grondwerken uitvoeren waardoor het een win-winsituatie voor beiden wordt. Daarnaast doe ik al mijn papierwerk zo goed als alleen. Ik heb wel een partner die meehelpt met facturen of planten als het haar past. Het administratieve aspect is iets minder mijn ding.’

‘Ik heb tot dusver nog geen reclame op de gevel gehangen of geïnvesteerd in een website en dergelijke. Wel heb ik de domeinnaam aangekocht waardoor ik de Facebookpagina eraan kon koppelen. Een website is iets wat voor mij niet primeert. Een duidelijk logo, stickers op de machines, kleding en dergelijke daarentegen lijken mij veel belangrijker.’

Sterke merken

Tim: ‘Ik heb vanaf het begin al met Stihl gewerkt en zolang deze machines hun werk doen, blijf ik daar ook bij. Daarnaast heb ik een hakselaar van Eliet, een tractor van Iseki, een Etesia Hydro 80-grasmaaier en een kraan van Kubota. Op enkele kleine uitzonderingen na komen mijn machines allemaal van bij dezelfde dealer.’

GTP: ‘Zijn er machines waarin je de komende jaren nog wilt investeren?’

Tim: ‘Ik voorzie om nog te investeren in een doorzaaier. Hier in de buurt staan de mensen er nog niet volledig voor open. Ik merk wel vaak dat mensen het gewoon niet kennen of de voordelen ervan niet kennen. Verder droom ik van een kraan en knipper om in de winter mee in de bosbouw te gaan. Maar dat is een hele zware investering als deze niet genoeg dagen ingezet kan worden. Nu ik in Lessines ben komen wonen, kan ik daar op termijn wel meer werk uithalen. Maar de toekomst zal het uitwijzen.’

Uitbreiden van vakkennis

Tim: ‘Het is en blijft voor mij prioriteit om op de hoogte te zijn van de laatste updates in de groensector. Deze zomer volgde ik een opleiding voor de fytolicentie: iets waar iedereen tegenop kijkt, maar waar ik achteraf gezien wel veel van opgestoken heb, vooral op vlak van opkomende ziektes. Verder ben ik nu bezig met het verwerken van microklaver in gazons. Veel mensen lopen daarvan weg omdat het niet in het perfecte visuele plaatje past.’

‘Door het wisselende en onregelmatige weer is het ook moeilijk om een gazon in perfecte staat te houden. Ik moedig daarnaast mijn klanten aan om een bodemstaal te laten nemen. Zo kan je door de analyse efficiënter en gerichter gaan werken. Het perfecte gazon is altijd verbonden met een stevig prijskaartje waar veel mensen van schrikken. Ik heb er verder ook over nagedacht om een klimcursus te doen, maar het is makkelijker om het klimmen uit te besteden. De juiste man op de juiste plaats!’

GTP: ‘Leggen jullie ook grasmatten?’

Tim: ‘Ja, maar wel in mindere mate. De kost hiervan is ook veel hoger dan wanneer je een gazon inzaait. Het hangt vooral af van de situatie waarin de tuin zich op dat moment bevindt. Als je bijvoorbeeld totaalaanleg doet, dan is het vaak een logische stap om het visuele plaatje volledig te laten kloppen. Rond grasmatten en onkruid heersen er ook wel wat misverstanden. Men denkt dat grasmatten ervoor zorgen dat er geen onkruid meer kan groeien, maar dat klopt helemaal niet. Alles hangt af van gepast getimed onderhoud. Je merkt vaak in de motivering van keuzes dat heel wat klanten half geïnformeerd zijn. Het is dan onze taak om hen hierin goed te begeleiden.’

De juiste producten

Tim: ‘Ik bestel alle fytoproducten online bij dezelfde leverancier, maar sinds ik in Wallonië woon, ben ik meer gaan kijken naar de lokale winkels.’

Concurrentie van robotmaaiers

Tim: ‘Grasmaaiers en robotmaaiers zijn niet meteen concurrenten al worden ze vaak tegenover elkaar geplaatst. De meeste tuinaannemers zetten een maaier zodat het gazon op lengte kan worden gehouden in drukke periodes. Dus het kan perfect een samenwerking zijn waarin het ene het andere niet hoeft uit te sluiten.’

Batterij of benzine

Tim: ‘Ik heb momenteel twee machines op accu: een hoogsnoeier en een kettingzaag. Ik ben nog aan het uitkijken naar een elektrische snoeischaar, maar daar weet ik momenteel nog niet wat ik precies ga nemen. De rest van mijn machinepark is nog op brandstof. Maar voor bosmaaiers, grasmachines en bladblazers op accu ga ik passen. Als particulier is het zeer interessant, zeker omdat je vlak bij huis zit om te laden, maar voor grotere bedrijven is het echt wel een serieuze hap uit het budget en de klant gaat daar niet meer voor betalen. Het kan altijd beter, maar het moet ook vooral werkbaar zijn.’

Verhuizen naar Wallonië

Tim: ‘Omdat je als zelfstandige in Vlaanderen vaak tegen dezelfde moeilijkheden aanloopt, was het voor ons een hele mooie kans om hier in Lessines te komen wonen. Meer ruimte, meer natuur en vooral: je kan hier ondernemen zonder al te strenge regels. Het was vooral geruststellend dat mijn vrouw er even hard in geloofde zodat we ons snel in een bepaalde keuze van locatie konden vinden. In Vlaanderen zit je nu eenmaal met limieten en vaak afgekeurde vergunningen en dat zal er zeker niet op verbeteren. Of je kan kiezen om een peperdure kmo-unit te huren of te kopen. Ik heb vroeger wel vaak aan deze kanten gewerkt waardoor ik de buurt al kende. We wonen ondertussen een jaar in Lessines en dat was de beste keuze die we gemaakt hebben. Uiteindelijk zitten we letterlijk enkele straten van de Vlaamse grens. Als je niets waagt dan blijf je stilstaan en groei je niet meer. En groei is net wat je als ondernemer sterk maakt.’

Het bericht Gelukkig met je gazon is gelukkig met je leven verscheen eerst op GreenTechPower.

Het bericht Met trots en fierheid in het werkveld verscheen eerst op GreenTechPower.